ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΛΑΔΟ ΤΟΥ ΦΑΡΜΑΚΟΥ-Α’ ΕΞΑΜΗΝΟ 2026

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Οι εξελίξεις στον κλάδο του φαρμάκου επιβεβαιώνουν την κατάσταση που βρίσκεται, με τις επιπτώσεις από τον πόλεμο και τις γεωπολιτικές εντάσεις που έχουν ανοίξει την συζήτηση για το ενεργειακό κόστος και το κόστος των πρώτων υλών, της διαταραχής της εφοδιαστικής αλυσίδας, της τάσης προστατευτισμού, όπως η πρωτοβουλία των ΗΠΑ για σχέδια υποβολής δασμών έως 100% και την γενικότερη ανησυχία που υπάρχει για το που θα οδηγήσει αυτή η κατάσταση. Είναι αναμενόμενο ότι θα κλιμακώσει την πίεση για τις τιμές των φαρμάκων, να μετακυλήσει το κόστος στους ασθενείς, να οξύνει την αντιπαράθεση μεταξύ κυβέρνησης και Φαρμακοβιομήχανων κυρίως με το θέμα του  «Clowback» και του  «Rebate», για συνολικότερες ενισχύσεις κυρίως για παραγωγή και έρευνα. Μέσα σε  αυτές τις συνθήκες έχουμε την αύξηση της εντατικοποίησης της εργασίας στους χώρους δουλειάς, αλλεπάλληλα εργατικά ατυχήματα, με την   εργοδοσία να κάνει προσπάθεια να εφαρμόσει  όλο το αντεργατικό πλαίσιο που έχουν ψηφίσει μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις.

 Τα  σωματεία του κλάδου και η Ομοσπονδία με μια σειρά από αγωνιστικές παρεμβάσεις και κινητοποιήσεις στους χώρους δουλειάς δίνουν την μάχη για ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς, υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων εργασίας, υπογραφή Κλαδικής Συλλογικής Σύμβασης, στη κατεύθυνση οι συνέπειες όλων των παραπάνω εξελίξεων να μην μετακυλήσουν στους εργαζόμενους, που ήδη αντιμετωπίζουν την ακρίβεια, την φορολοληστεία, την εμπορευματοποίηση και υποστελέχωση σε υγεία και παιδεία. Είναι ελπιδοφόρο ότι στον κλάδο μας ,σε μια σειρά από χώρους δουλειάς έχουν ξεσπάσει αγωνιστικές κινητοποιήσεις, είναι στο χέρι μας να πυκνώσουν και να μαζικοποιηθούν ακόμα πιο πολύ για να διεκδικήσουμε τα δικαιώματα μας και την ζωή που μας αξίζει.

DailyPharma , 16-03-2026

Πόλεμος στη Μέση Ανατολή: Στον «αέρα» η εφοδιαστική αλυσίδα κρίσιμων φαρμάκων – Πώς επηρεάζεται η Ευρώπη

Οι πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή προκαλούν σοβαρούς τριγμούς στη ροή ζωτικής σημασίας φαρμακευτικών σκευασμάτων προς τις χώρες του Κόλπου.

Σύμφωνα με στελέχη της βιομηχανίας, οι εχθροπραξίες θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τις οδούς εφοδιασμού για αντικαρκινικά φάρμακα και άλλες εξειδικευμένες θεραπείες που απαιτούν ψύξη, αναγκάζοντας τις εταιρείες να επανασχεδιάσουν τα δρομολόγια των πτήσεων και να αναζητήσουν εναλλακτικές χερσαίες διόδους στην περιοχή.

Η κλιμάκωση της σύγκρουσης, η οποία πυροδοτήθηκε από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν πριν από δύο εβδομάδες και διευρύνθηκε με τα ιρανικά αντίποινα στην ευρύτερη περιοχή, έχει θέσει εκτός λειτουργίας κομβικούς αεροπορικούς σταθμούς διαμετακόμισης. Παράλληλα, το κλείσιμο θαλάσσιων οδών έχει προκαλέσει «έμφραγμα» στη διακίνηση αγαθών, επηρεάζοντας τα πάντα: από καύσιμα και τρόφιμα μέχρι ευαίσθητο υγειονομικό υλικό.

Το στοίχημα της ψυχρής αλυσίδας και οι «δρόμοι» της ανάγκης

Αν και μέχρι στιγμής δεν καταγράφονται εκτεταμένες ελλείψεις, οι ειδικοί προειδοποιούν πως αυτό μπορεί να αλλάξει αν η σύγκρουση παραταθεί. Οι χώρες του Κόλπου βασίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου στις εισαγωγές, ενώ πολλά φάρμακα έχουν σύντομη ημερομηνία λήξης και απαιτούν αυστηρή τήρηση της «ψυχρής αλυσίδας» αποθήκευσης, γεγονός που καθιστά τις χρονοβόρες χερσαίες μεταφορές εξαιρετικά δύσκολες.

Στελέχη δυτικών φαρμακοβιομηχανιών αναφέρουν ότι αναζητούν εναλλακτικές πύλες εισόδου, μεταφέροντας σκευάσματα με φορτηγά από αεροδρόμια όπως της Τζέντα και του Ριάντ στη Σαουδική Αραβία, ενώ εξετάζονται επίσης λύσεις μέσω Κωνσταντινούπολης και Ομάν.

Σημειώνεται ότι στρατηγικής σημασίας αεροδρόμια στο Ντουμπάι, το Άμπου Ντάμπι και τη Ντόχα παραμένουν κλειστά λόγω των ιρανικών πληγμάτων. Το Ντουμπάι και η Ντόχα αποτελούν τους κύριους εμπορευματικούς κόμβους που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία και την Αφρική, με κολοσσούς όπως η Emirates, η Etihad και η DHL να διαχειρίζονται καθημερινά τεράστιους όγκους θερμοευαίσθητων φαρμάκων.

Σε κίνδυνο το 20% της παγκόσμιας αερομεταφοράς φαρμάκων

Ο Wouter Dewulf, καθηγητής στο Antwerp Management School, επισημαίνει ότι πάνω από το ένα πέμπτο του παγκόσμιου αεροπορικού φορτίου —το οποίο αποτελεί την κύρια οδό για σωτήρια φάρμακα και εμβόλια— είναι εκτεθειμένο στις αναταράξεις της Μέσης Ανατολής. Η δημιουργία εναλλακτικών «ψυχρών διαδρόμων» δεν είναι απλή υπόθεση. Όπως εξηγούν στελέχη του κλάδου:

Προτεραιοποίηση: Οι εταιρείες έχουν συστήσει εσωτερικές ομάδες κρούσης για να δώσουν προτεραιότητα σε αποστολές κρίσιμες για τη ζωή των ασθενών, όπως οι ογκολογικές θεραπείες.

Διαχείριση ρίσκου: Ακόμα και αν βρεθούν πτήσεις, υπάρχει ο κίνδυνος οι αποστολές να χάσουν τις ανταποκρίσεις τους, εάν δεν διασφαλιστεί η σωστή αποθήκευση κατά την αναμονή.

Επαναδρομολόγηση: Φορτία από την Ευρώπη προς την Ασία, που κανονικά θα περνούσαν από τον Κόλπο, εκτρέπονται πλέον μέσω Κίνας ή Σιγκαπούρης, καθώς οι θαλάσσιες οδοί είναι απαγορευτικές λόγω του κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ.

Νοσοκομεία σε οριακό σημείο μέσα σε λίγες εβδομάδες

Ο Prashant Yadav, ανώτερος συνεργάτης για την παγκόσμια υγεία στο Council on Foreign Relations, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου: τα αποθέματα σε ακριβά, θερμοευαίσθητα φάρμακα επαρκούν συνήθως για τρεις μήνες. Τα αντικαρκινικά φάρμακα, και ιδιαίτερα τα μονοκλωνικά αντισώματα, βρίσκονται στην «κόκκινη ζώνη». «Οποιαδήποτε καθυστέρηση στη χορήγηση ογκολογικών φαρμάκων μπορεί να είναι μοιραία. Οι ασθενείς ενδέχεται να αναγκαστούν να ξεκινήσουν τη θεραπεία από την αρχή ή να δουν την κατάστασή τους να επιδεινώνεται ραγδαία», τονίζει ο Yadav. Ήδη, ορισμένοι πελάτες προειδοποιούν ότι τα αποθέματά τους θα εξαντληθούν σε 4 έως 6 εβδομάδες εάν η κατάσταση δεν ομαλοποιηθεί.

Το κρυφό κόστος και οι έμμεσοι κίνδυνοι

Παρά τις προσπάθειες των εταιρειών logistics (όπως η Kuehne+Nagel και η Marken) να κρατήσουν τις γραμμές εφοδιασμού ανοιχτές με 24ωρη παρακολούθηση, το κόστος εκτοξεύεται. Οι μεγαλύτεροι χρόνοι μεταφοράς και οι αυξημένες τιμές των καυσίμων ανεβάζουν τα ναύλα, ενώ η εκτεταμένη χρήση ξηρού πάγου για τη διατήρηση της ψύξης προσθέτει επιπλέον επιβάρυνση.

Τέλος, η κρίση δεν αφορά μόνο τα ίδια τα φάρμακα. Ο David Weeks της Moody’s επισημαίνει ότι οι ελλείψεις μπορεί να εμφανιστούν σε «δευτερεύοντα» αλλά απαραίτητα υλικά: Πώματα φιαλιδίων, Πλαστικά για ορούς (IV bags), Εξειδικευμένα υλικά συσκευασίας. Χωρίς αυτά τα μικρά αλλά κρίσιμα εξαρτήματα, η διάθεση των φαρμάκων στους ασθενείς καθίσταται εξίσου αδύνατη, ακόμη και αν το ίδιο το σκεύασμα είναι διαθέσιμο.

Η γεωπολιτική της υγείας: Γιατί η κρίση στον Κόλπο απορρυθμίζει την ευρωπαϊκή αγορά φαρμάκου

Η κλιμάκωση των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή δεν αποτελεί πλέον μόνο ένα ζήτημα ασφάλειας ή ενέργειας για τη Γηραιά Ήπειρο. Μετατρέπεται ταχύτατα σε μια πρόκληση που δοκιμάζει τις αντοχές και των ευρωπαϊκών Συστημάτων Υγείας, αποκαλύπτοντας την ευθραυστότητα μιας παγκοσμιοποιημένης εφοδιαστικής αλυσίδας που λειτουργεί στα όριά της.

Η «αχίλλειος πτέρνα» της ευρωπαϊκής παραγωγής

Ενώ η Ευρώπη αποτελεί παραδοσιακά έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς φαρμάκων παγκοσμίως, η εξάρτησή της από τις οδούς του Κόλπου είναι διπλή και επικίνδυνη:

1.Εξαγωγικό πλήγμα και οικονομική αιμορραγία: Οι μεγάλες ευρωπαϊκές φαρμακοβιομηχανίες (σε Γερμανία, Γαλλία και Ελβετία) εξάγουν τεράστιες ποσότητες βιολογικών παραγόντων και ογκολογικών σκευασμάτων προς την Ασία μέσω των κόμβων του Ντουμπάι και της Ντόχα. Το κλείσιμο αυτών των «αεροπορικών γεφυρών» αυξάνει κατακόρυφα το κόστος μεταφοράς λόγω των μεγαλύτερων διαδρομών και της ανάγκης για επιπλέον ψυκτικά μέσα. Αυτό το κόστος, αργά ή γρήγορα, θα μετακυλιστεί στους προϋπολογισμούς υγείας.

2. Η παγίδα των πρώτων υλών: Μπορεί τα τελικά φάρμακα να παρασκευάζονται σε ευρωπαϊκό έδαφος, όμως τα έκδοχα, τα πλαστικά μέρη των συριγγών και οι ειδικές υάλινες φιάλες συχνά ακολουθούν την αντίστροφη διαδρομή από την Ασία προς την Ευρώπη. Αν το «έμφραγμα» στον Κόλπο συνεχιστεί, οι ευρωπαϊκές γραμμές παραγωγής θα βρεθούν αντιμέτωπες με ελλείψεις σε δομικά υλικά, καθιστώντας αδύνατη την ολοκλήρωση της παραγωγής ακόμη και των πιο απλών σκευασμάτων.

Από την κρίση των πλοίων στην κρίση των φαρμακείων

Η Ευρώπη βιώνει ήδη μια παρατεταμένη περίοδο ελλείψεων σε βασικά φάρμακα (αντιβιοτικά, παυσίπονα). Η τρέχουσα γεωπολιτική αστάθεια λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής κινδύνου. Η ανάγκη για επαναδρομολόγηση των φορτίων μέσω Κίνας ή γύρω από την Αφρική αυξάνει τον χρόνο παράδοσης κατά εβδομάδες. Για φάρμακα με σύντομη ημερομηνία λήξης ή για ραδιοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση του καρκίνου, αυτή η καθυστέρηση ισοδυναμεί με καταστροφή του προϊόντος.

Η ανάγκη για «φαρμακευτική αυτονομία»

Η κρίση αυτή αναδεικνύει την επιτακτική ανάγκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση να επανεξετάσει τη στρατηγική της (κάτι που ήδη συζητήθηκε πολύ από το 2020, με το ξέσπασμα της πανδημίας της Covid-19, που προκάλεσε το κλείσιμο παραγωγικών μονάδων και μεγάλα προβλήματα στην επάρκεια αγαθών και στην εφοδιαστική αλυσίδα):

· Επαναπατρισμός της παραγωγής: Η δημιουργία κινήτρων για την παραγωγή όχι μόνο των δραστικών ουσιών αλλά και των υλικών συσκευασίας εντός Ε.Ε.

·Στρατηγικά αποθέματα: Η ανάγκη για τη δημιουργία «ευρωπαϊκών αποθηκών ασφαλείας» για κρίσιμα σκευάσματα, ώστε να μην εξαρτάται η επιβίωση των ασθενών από το αν είναι ανοιχτός ο εναέριος χώρος πάνω από το Ορμούζ.

· Διαφοροποίηση οδών: Η επένδυση σε νέους διαδρόμους logistics που θα παρακάμπτουν τις ζώνες υψηλού κινδύνου.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: Η πολιτική υγείας δεν μπορεί πλέον να διαχωρίζεται από την εξωτερική πολιτική. Αν η Ευρώπη δεν θωρακίσει την εφοδιαστική της αλυσίδα, η επόμενη υγειονομική κρίση δεν θα προέλθει από έναν ιό, αλλά από ένα γεωπολιτικό αδιέξοδο χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

HealthDaily, 2-04-2026

ΣΦΕΕ: Ραγδαίες οι εξελίξεις στον τομέα του φαρμάκου

Αβέβαιες οι προοπτικές για την Ελλάδα

Το 2026 μπορεί να είναι μια χρονιά που θα φέρει ραγδαίες εξελίξεις στον τομέα του φαρμάκου, τονίζει σε ψήφισμά του ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ). Οι έντονες διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις καθιστούν αβέβαιες τις προοπτικές για την οικονομία, την κοινωνία και το φάρμακο στην Ελλάδα. Οι γεωπολιτικές εντάσεις στην ευρύτερη περιοχή και η μεταβλητότητα του διεθνούς φαρμακευτικού περιβάλλοντος συντηρούν ένα περιβάλλον αυξημένης αβεβαιότητας. Η κρίση στη Μέση Ανατολή, εάν παραταθεί, θα επιφέρει σημαντικές οικονομικές επιβαρύνσεις σε όλη την υφήλιο. Οι πιέσεις ασκούνται σε εξαγωγές, τουρισμό, επενδύσεις και στον φαρμακευτικό κλάδο, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αναδιαμόρφωσης της παγκόσμιας οικονομίας, υπό την επίδραση και της αρχής MFN (Most Favorable Nations). Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη δεν έχει ακόμη προσαρμοστεί επαρκώς στις νέες απαιτήσεις διεθνούς ανταγωνιστικότητας, ενώ η πρόσφατη φαρμακευτική νομοθεσία, αν και βελτιωμένη, δεν επαρκεί για να γεφυρώσει το χάσμα με τις ΗΠΑ και την Κίνα. Υπό αυτές τις συνθήκες, σύμφωνα με τον ΣΦΕΕ, ο εφησυχασμός δεν αποτελεί επιλογή. Σε εθνικό επίπεδο, οι προκλήσεις παραμένουν ιδιαίτερα έντονες.

Υπό σημαντική πίεση η φαρμακευτική αγορά στην Ελλάδα

Η φαρμακευτική αγορά στην Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται υπό σημαντική πίεση, καθώς η δημόσια χρηματοδότηση αυξάνεται με σαφώς χαμηλότερο ρυθμό σε σχέση με τη συνολική φαρμακευτική δαπάνη (3,65% έναντι 10,9% την περίοδο 2019–2024). Η τακτική αυτή οδηγεί σε συνεχή και δυσανάλογη αύξηση κατά 20% ετησίως των υποχρεωτικών επιστροφών – ‘έχουν ξεπεράσει πλέον το 58% κατά μέσο όρο. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια η συνεισφορά της φαρμακοβιομηχανίας στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη είναι μεγαλύτερη από αυτήν της Πολιτείας, γεγονός που αποτελεί Ευρωπαϊκό ρεκόρ – και μάλλον και παγκόσμιο ρεκόρ! Παρά τα θετικά βήματα που έχουν πραγματοποιηθεί από την Πολιτεία, όπως η στήριξη στο RDP, η δρομολόγηση του Ταμείου Καινοτομίας και η ενίσχυση της χρηματοδότησης μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, το υφιστάμενο χρηματοδοτικό κενό παραμένει. Ως αποτέλεσμα, μόλις ένα στα πέντε νέα καινοτόμα φάρμακα καθίσταται διαθέσιμο στη χώρα, ενώ η υπέρμετρη επιβάρυνση του κλάδου λειτουργεί αποτρεπτικά για την καινοτομία.

Η Ελλάδα έχει τις χαμηλότερες τιμές πρωτοτύπων φαρμάκων στην Ευρώπη

Η Ελλάδα είναι η χώρα με τις χαμηλότερες τιμές πρωτοτύπων φαρμάκων σε συνδυασμό με τις υψηλότερες επιστροφές στην Ευρώπη. Η απουσία ελέγχου της συνταγογράφησης και η έλλειψη ρήτρας συνυπευθυνότητας περιορίζουν τα κίνητρα για την αποτελεσματική συγκράτηση της δαπάνης. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις (Μελέτη Deloitte), η συνολική φαρμακευτική δαπάνη ενδέχεται να φτάσει τα €10,5 δισ. έως το 2028, με περαιτέρω σημαντική αύξηση των επιστροφών από τη βιομηχανία, εφόσον δεν υπάρξει αναθεώρηση της χρηματοδοτικής πολιτικής. Για τη βιωσιμότητα του συστήματος υγείας απαιτείται ένα συνεκτικό πλαίσιο μεταρρυθμίσεων, μεταξύ των οποίων: 1. Σταδιακή ενίσχυση της δημόσιας χρηματοδότησης και ταυτόχρονη βελτίωση της αποδοτικότητας των πόρων, μέσω ψηφιακών εργαλείων και ενισχυμένων ελέγχων. 2. Θέσπιση ανώτατου ορίου (cap) στις υποχρεωτικές επιστροφές (clawback) και υιοθέτηση πλαισίου συνυπευθυνότητας μεταξύ Πολιτείας και φαρμακοβιομηχανίας όπως ισχύει σε πλείστες άλλες χώρες της Ευρώπης. 3. Κίνητρα για ενίσχυση της επενδυτικής δραστηριότητας, της Έρευνας και Ανάπτυξης (κλινικών μελετών), καθώς και της συνεργασίας μεταξύ ελληνικών και διεθνών επιχειρήσεων και ακαδημαϊκών ιδρυμάτων.

ΗealthReport, 2-04-2026,

Σύσκεψη «μαμούθ» για τα φάρμακα στο σπίτι της Γκίλφοϊλ παρουσία Γεωργιάδη και Πιερρακάκη – Οι δεσμεύσεις στις φαρμακευτικές και το παρασκήνιο

Σύσκεψη «μαμούθ» πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης στην κατοικία της Πρέσβεως των Ηνωμένων Πολιτειών Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, προκειμένου να συζητηθούν αναλυτικά τα «κουρέματα» στα φάρμακα, παρουσία δύο υπουργών της κυβέρνησης, Γενικών Γραμματέων, καθώς και φαρμακευτικών εταιρειών μελών του Ελληνοαμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου (AmCham). Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του HealthReport.gr, η συνάντηση διοργανώθηκε από την Πρέσβη σε συνεργασία με το AmCham, καθώς εδώ και καιρό οι φαρμακευτικές εταιρείες ζητούσαν συνάντηση με τον υπουργό Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη, προκειμένου να του παραθέσουν τα προβλήματα του κλάδου. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στους Αμπελοκήπους στην Πρεσβευτική κατοικία που βρίσκεται κοντά στην Πρεσβεία. Eκτός από τον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, παρέστησαν ο υφυπουργός Οικονομικών Θάνος Πετραλιάς, ο Γενικός Γραμματέας του υπουργείου Υγείας Άρης Αγγελής, ο ανντιπρόεδρος του ΕΟΠΥΥ Θάνος Ζαμάνης, καθώς και οι Γενικοί Γραμματείας του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης.

Σε ένταση η συζήτηση για τα φάρμακα και η ατάκα Πιερρακάκη

Πληροφορίες αναφέρουν ότι η συζήτηση έγινε σε ηλεκτρισμένο κλίμα και με μικροεντάσεις, αφού οι κυβερνητικοί παράγοντες επιχείρησαν να επιρρίψουν ευθύνες στους εκπροσώπους των φαρμακευτικών εταιρειών για την αύξηση της δαπάνης που οδηγεί και στα τεράστια κουρέματα (clawback). Οι παρόντες εκπρόσωποι του κλάδου ανέφεραν από την πλευρά τους, πως η δαπάνη ανεβαίνει επειδή τα νέα καινοτόμα φάρμακα συμβάλουν σημαντικά στην επιβίωση των ασθενών από χρόνια νοσήματα.

Η συνάντηση πάντως είχε αιχμές εκατέρωθεν με τον Άδωνι Γεωργιάδη να μιλά με βεβαιότητα ότι παρά τις διαμαρτυρίες, καμία εταιρεία δεν έχει αποχωρήσει από τη χώρα

Να υπενθυμιστεί ότι το τελευταίο διάστημα πολλές φαρμακευτικές εταιρείες αποεπενδύουν ουσιαστικά από τη χώρα μας, μειώνοντας δραματικά το προσωπικό τους και μη εισάγοντας νέα φάρμακα. Χαρακτηριστικό είναι ότι προσφάτως αποσύρθηκαν τρία φάρμακα για τον καρκίνο τα οποία λάμβαναν εδώ και καιρό ογκολογικοί ασθενείς. Ο αρνητισμός πάντως που υπήρξε στη σύσκεψη φαίνεται ότι αποτυπώθηκε και στα όσα είπε ο υπουργός Οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης προς τις φαρμακευτικές εταιρείες, προκαλώντας τον εκνευρισμό πολλών. Όπως μεταφέρουν έγκυρες πηγές στο HealthReport.gr ο κ.Πιερρακάκης απευθυνόμενος στους Προέδρους των φαρμακευτικών εταιρειών είπε με έναν σχετικό σαρκασμό: «Αν δώσω κάτι, θέλω χαμόγελα και θέλω και ευχαριστώ. Διότι αλλιώς τα παίρνω πίσω». Την παρτίδα επιχείρησε να σώσει όπως φαίνεται ο υφυπουργός Οικονομικών Θάνος Πετραλιάς, ο οποίος με ψυχραιμία είπε απευθυνόμενος στις εταιρείες πως δεν υπάρχουν χρήματα για να ενισχυθεί ο τομέας του φαρμάκου.

Οι δεσμεύσεις

Πάντως μετά την διεξοδική συζήτηση, τις ατάκες και τις εντάσεις, καθώς και μετά τις πιέσεις των φαρμακευτικών εταιρειών, ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, δεσμεύτηκε για σειρά μέτρων και αλλαγών προκειμένου να μειωθεί το clawback.

Ειδικότερα τα τρία βασικά μέτρα που ανακοίνωσε είναι:

1.Δεσμεύτηκε ότι θα ενισχύσει τη δαπάνη με 200 εκατ. ευρώ με βάση το 2025, που αποτελεί το 50% του RRF το οποίο αγγίζει τα 400 εκατ. ευρώ. Το ποσό θα δοθεί μέσω της ΕΚΑΠΥ ώστε να μπορεί η Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Τιμών να μειώσει σε έναν βαθμό το clawback στα νοσοκομειακά φάρμακα ζητώντας μικρότερες εκπτώσεις. Να σημειωθεί ότι σήμερα οι υποχρεωτικές επιστροφές στα νοσοκομειακά φάρμακα αγγίζουν σε κάποιες περιπτώσεις φαρμάκων ακόμη και το 74% ενώ κατά μέσο όρο κινούνται στο 71%. Με την κατανομή των 200 εκατ. ευρώ στους κλειστούς προϋπολογισμούς, θα δοθεί ο απαραίτητος «αέρας» στην Επιτροπή Διαπραγμάτευσης Τιμών, ώστε να μειώσει το clawback σε όσα φάρμακα βρίσκονται εκτός κλειστών προϋπολογισμών, με τελικό στόχο να διορθωθεί το 71% και το 74%.

Σήμερα για τα νοσοκομειακά φάρμακα η δαπάνη κινείται κοντά στα 550 εκατ. ευρώ, ενώ εάν τελικά δοθούν τα 200 εκατ. ευρώ, φαίνεται ότι μπορεί να επιτευχθεί μία διόρθωση. Άλλωστε πολλές εταιρείες που διαθέτουν νέα καινοτόμα φάρμακα για σοβαρές παθήσεις έχουν δηλώσει στην κυβέρνηση ότι είτε θα τα αποσύρουν, είτε δεν θα τα εισάγουν καθόλου στην ελληνική αγορά, εξαιτίας του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και των γιγαντιαίων εκπτώσεων. Πηγές τονίζουν ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε κατά τη διάρκεια της συνάντησης πως ήδη έχει διαμηνύσει στην Επιτροπή Διαπραγμάτευσης να μη ζητά εξαντλητικές εκπτώσεις από τις φαρμακευτικές εταιρείες.

2.Κατά τα άλλα ο υπουργός Υγείας σύμφωνα με πληροφορίες του HealthReport.gr, ανέφερτε στους εκπροσώπους των φαρμακευτικών εταιρειών ότι θα επιχειρήσει να συγκρατήσει τη δαπάνη μέσω του ΙΦΕΤ. Να υπενθυμιστεί πως σήμερα μέσω του ΙΦΕΤ εισάγονται φάρμακα στη χώρα μας που δεν διατίθενται στην ελληνική αγορά, αλλά συνήθως σε πολλαπλάσιες τιμές. Γι΄ αυτό και το ΙΦΕΤ καταγράφει συνεχώς αύξηση στη δαπάνη του, η οποία σήμερα αγγίζει τα 400 εκατ. ευρώ. Ο Άδωνις Γεωργιάδης επεσήμανε ότι προτίθεται να επιβάλει ένα «τέλος εισόδου» για όσα φάρμακα έρχονται από το εξωτερικό, μέσω του οποίου θα εξασφαλίσει 50 εκατ. ευρώ.

3.Παράλληλα ο υπουργός υγείας ενώπιον όλων δεσμεύτηκε ότι θα αλλάξει τον νόμο για τις κλινικές μελέτες, ώστε να επωφελούνται τα υποκαταστήματα που βρίσκονται στη χώρα μας. Σήμερα όσες κλινικές μελέτες γίνονται και χρηματοδοτούνται από τις μητρικές φαρμακευτικές εταιρείες, δεν θεωρούνται επένδυση των ελληνικών υποκαταστημάτων, με αποτέλεσμα να μην συμψηφίζονται με το clawback. Υπό το πρίσμα αυτό, σημείωσε ότι θα διαθέσει κοντά στα 70 εκατ. ευρώ που αποτελεί το μισό επενδυτικό clawback.

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 19-04-2026

Οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις «στραγγαλίζουν» την πρόσβαση στο φάρμακο

Σε συνθήκες που ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Μ. Ανατολή έχει περάσει σε νέα φάση μετά τον ναυτικό αποκλεισμό των ΗΠΑ στα λιμάνια του Ιράν και τις εξελίξεις στα Στενά του Ορμούζ, έρχονται στην επιφάνεια ανάμεσα στα άλλα και τα αδιέξοδα του σημερινού τρόπου οργάνωσης της φαρμακευτικής παραγωγής και διακίνησης.

Ο περιορισμός των αερομεταφορών σε κομβικά σημεία, όπως το Ντουμπάι, το Αμπου Ντάμπι και η Ντόχα, έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές διαταραχές στις αερομεταφορές φαρμακευτικών προϊόντων. Οι πολυεθνικές φαρμακοβιομηχανίες και οι όμιλοι logistics, προκειμένου να διασφαλίσουν τη ροή των εμπορευμάτων και κατ’ επέκταση την κερδοφορία τους, αναζητούν εναλλακτικές διαδρομές. Η Σαουδική Αραβία (μέσω Τζέντας και Ριάντ), η Κωνσταντινούπολη, το Ομάν. Αλλά και πιο μακρινές διαδρομές μέσω Κίνας και Σιγκαπούρης, επιστρατεύονται ως προσωρινές λύσεις.

Αυτή η «ευελιξία» όμως έχει όρια. Οι θαλάσσιες μεταφορές, αν και πιο φθηνές, παραμένουν χρονοβόρες και σε μεγάλο βαθμό ακατάλληλες για ένα σημαντικό τμήμα των φαρμάκων, ιδιαίτερα εκείνων που απαιτούν αυστηρά ελεγχόμενες συνθήκες θερμοκρασίας. Η λεγόμενη «ψυχρή αλυσίδα» (cold chain) είναι κρίσιμη: Πολλά φάρμακα και εμβόλια πρέπει να διατηρούνται σε συγκεκριμένες θερμοκρασίες καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς. Γιατί τα προϊόντα «ψυχρής αλυσίδας» – εμβόλια, ινσουλίνη, βιολογικοί παράγοντες και θεραπείες για τον καρκίνο – έχουν περιορισμένη διάρκεια ζωής όσον αφορά την ποιότητα και την ακεραιότητά τους, γεγονός που καθιστά τις αλυσίδες εφοδιασμού τους ευάλωτες. Παρά την ανάπτυξη κρυογονικών δοχείων, σημαντικό μέρος των αποστολών εξακολουθεί να βασίζεται σε πιο «παραδοσιακές» λύσεις, όπως συσκευασίες με πάγο που απαιτούν συνεχή ανανέωση.

Σε αυτές τις συνθήκες, κάθε καθυστέρηση, ακύρωση πτήσης ή εκτροπή δρομολογίου μπορεί να καταστήσει ένα φορτίο ακατάλληλο προς χρήση. Το επιπλέον «κόστος» που δημιουργείται, μετακυλίεται τελικά στους ασθενείς. Υπάρχει αντίστοιχη πείρα από την περίοδο της πανδημίας, όπου για την εξασφάλιση της μέγιστης κερδοφορίας για τις φαρμακοβιομηχανίες και τους φαρμακέμπορους, έμπαινε για τον λαό το εκβιαστικό δίλημμα: Πανάκριβες τιμές ή ελλείψεις.

Αποκαλυπτική η αλληλεξάρτηση σε όλα τα πεδία

Οι συγκεκριμένες εξελίξεις έχουν συνέπειες στην παραγωγή και διακίνηση φαρμάκων, που τις πληρώνουν ακριβά οι λαοί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Ευρωπαϊκή Ενωση, το 60%-70% των δραστικών φαρμακευτικών πρώτων υλών εισάγεται κυρίως από χώρες της Ασίας. Σε ορισμένες κρίσιμες κατηγορίες φαρμάκων, όπως τα αντιβιοτικά ή τα καρδιαγγειακά, το ποσοστό αυτό φτάνει έως και το 80%. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν υπάρχουν μονάδες παραγωγής τελικών σκευασμάτων στην Ευρώπη, η παραγωγή τους εξαρτάται άμεσα από εισαγόμενες πρώτες ύλες.

Η αλληλεξάρτηση αυτή δεν είναι «τυχαία», αλλά αποτέλεσμα της στρατηγικής των μονοπωλίων να μεταφέρουν την παραγωγή σε χώρες με χαμηλότερο κόστος εργασίας και πιο «ευέλικτα» ρυθμιστικά πλαίσια για να αυξάνουν την κερδοφορία τους.

Η ίδια κατάσταση επικρατεί και στις ΗΠΑ, όπου σχεδόν το 47% των γενόσημων φαρμάκων προέρχεται από την Ινδία. Η Ινδία, που έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο κέντρο παραγωγής γενόσημων, καλύπτει περίπου το 20% της παγκόσμιας φαρμακευτικής παραγωγής και τα 2/3 των εμβολίων. Ωστόσο, η παραγωγική της βάση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από ενεργειακές και χημικές πρώτες ύλες που συνδέονται με το πετρέλαιο.

Ετσι, οι εξελίξεις και η ανελέητη ιμπεριαλιστική σύγκρουση για τον έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων διέρχεται περίπου το 40% των εισαγωγών αργού πετρελαίου της Ινδίας, επιδρούν πολλαπλά στην παραγωγή φαρμάκων. Γιατί το πετρέλαιο δεν είναι μόνο καύσιμο, αλλά και βασική πρώτη ύλη για την παραγωγή χημικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στη φαρμακοβιομηχανία. Η γλυκερίνη, για παράδειγμα, αποτελεί βασικό συστατικό πολλών φαρμάκων, ενώ ουσίες όπως η φαινόλη χρησιμοποιούνται για την παραγωγή της ακεταμινοφαίνης. Συνεπώς, μια διαταραχή στην ενεργειακή τροφοδοσία μπορεί να έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις μέχρι το τελικό φαρμακευτικό προϊόν.

Τα προβλήματα δεν περιορίζονται μόνο στις δραστικές ουσίες. Ακόμη και απλά, αλλά κρίσιμα υλικά, όπως τα πώματα φιαλιδίων, τα πλαστικά μέρη συριγγών, οι σακούλες ορού και οι ειδικές υάλινες φιάλες, μεταφέρονται από την Ασία προς την Ευρώπη. Διαταραχές στις μεταφορές μπορούν να οδηγήσουν σε ελλείψεις όχι επειδή δεν υπάρχει το φάρμακο, αλλά επειδή λείπουν τα απαραίτητα υλικά για τη συσκευασία και διάθεσή του.

Ιδιαίτερο ρόλο σε αυτή την παγκόσμια αλυσίδα διαδραματίζουν οι χώρες του Κόλπου. Η περιοχή του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) λειτουργεί ως κομβικός διαμετακομιστικός χώρος που συνδέει Ασία, Ευρώπη, Αφρική και Αμερική. Η φαρμακευτική αγορά της περιοχής αποτιμάται σε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και βασίζεται κατά περίπου 80% σε εισαγωγές που διακινούνται μέσω του εναέριου χώρου και των θαλάσσιων οδών της περιοχής.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το βασικό αεροδρόμιο εμπορευματικών μεταφορών του Ντουμπάι, το οποίο συγκαταλέγεται – από το 2024 – στα έντεκα μεγαλύτερα παγκοσμίως και λειτουργεί ως κομβικό σημείο επανεξαγωγής φαρμακευτικών προϊόντων. Εκεί συγκεντρώνονται φάρμακα από διάφορες περιοχές, αποθηκεύονται και στη συνέχεια διακινούνται προς αγορές σε όλο τον κόσμο. Μεγάλοι όμιλοι logistics, όπως η CEVA Logistics, η DHL και η DP World, έχουν ενισχύσει σημαντικά τις υποδομές τους, ιδίως στον τομέα της ψυχρής αλυσίδας και της επανεξαγωγικής δραστηριότητας. Η συνολική ετήσια διακίνηση αεροπορικού φορτίου στο Ντουμπάι προσεγγίζει τα 4 εκατομμύρια τόνους. Δεδομένου ότι τα φαρμακευτικά προϊόντα αντιστοιχούν περίπου στο 4% του παγκόσμιου αεροπορικού φορτίου, εκτιμήθηκε ότι μόνο για τον Μάρτιο ενδέχεται να έχουν χαθεί πάνω από 10.000 τόνοι φαρμακευτικών αποστολών από τη διαμετακόμιση μέσω του εμιράτου.

Σε αυτό το έδαφος, οι εκπρόσωποι των ομίλων του Φαρμάκου κυνικά σημειώνουν ότι «το συμπέρασμα είναι σαφές: Η πολιτική Υγείας δεν μπορεί πλέον να διαχωρίζεται από την εξωτερική πολιτική».

Ο λαός πληρώνει τα «σπασμένα» των πολέμων και των κερδών και στη φαρμακευτική περίθαλψη

Τα προβλήματα λοιπόν στη διάθεση των απαραίτητων φαρμάκων, με τα οποία έρχονται αντιμέτωποι οι ασθενείς τα τελευταία χρόνια κυρίως λόγω της αύξησης των «παράλληλων εξαγωγών» για να θησαυρίζουν οι φαρμακέμποροι, φαίνεται ότι θα ενταθούν ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα, ενσωματώνοντας και τις συνέπειες της γενίκευσης της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή. Ενα είναι το σίγουρο: Μόνιμα στον «Προκρούστη» θα μπαίνουν οι ανάγκες του λαού για την ιατροφαρμακευτική του περίθαλψη.

Και αυτά τα προβλήματα δεν είναι ούτε πρόσκαιρα, ούτε και οφείλονται σε ορισμένες στρεβλώσεις που μπορούν να διορθωθούν με «μεταρρυθμίσεις» δήθεν για να έχουμε πιο «εύρυθμη» και «υγιή» λειτουργία της αγοράς. Αντίθετα, αποτελούν γέννημα – θρέμμα του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, που αντιμετωπίζει όλα τα αγαθά, ανάμεσά τους και το φάρμακο, ως εμπορεύματα, τα οποία υπόκεινται στην επιχειρηματική δραστηριότητα, με κριτήριο το κέρδος.

Η παραγωγή και η διακίνηση του φαρμάκου διέπεται από τους νόμους της αγοράς, υποτάσσεται στην κερδοφορία και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρηματικών ομίλων που το έχουν στα χέρια τους και το ελέγχουν. Αυτό το κριτήριο διαπερνά όλη τη διαδρομή: Από την έρευνα, την παραγωγή μέχρι την πώληση του φαρμάκου.

Οπωσδήποτε με βάση τα αποτελέσματα που διαμορφώνει ο κοινωνικός χαρακτήρας της δουλειάς πολλών χιλιάδων εργαζομένων στην έρευνα, στην παραγωγή και στη διακίνηση των φαρμάκων και των εμβολίων, έχουν δημιουργηθεί νέες – σύγχρονες δυνατότητες στον τομέα αυτόν, που συμβάλλουν για την πιο ασφαλή, έγκαιρη και αποτελεσματική παρέμβαση στην πρόληψη, στην περίθαλψη και στην αποκατάσταση της υγείας καθολικά του λαού.

Εμπόδιο σε αυτές τις δυνατότητες μπαίνει το «φιλτράρισμα» με το κριτήριο του «κόστους – οφέλους» τόσο από το αστικό κράτος, όσο και από την καπιταλιστική φαρμακοβιομηχανία. Ετσι το αστικό κράτος μειώνει την κρατική χρηματοδότηση σε Υγεία – Φάρμακο, προκειμένου να διευρυνθεί η δυνατότητά του να χρηματοδοτήσει με διάφορους τρόπους την πολεμική οικονομία και εμπλοκή, όπως συνολικά τους επιχειρηματικούς ομίλους, ανάμεσά τους και την καπιταλιστική φαρμακοβιομηχανία. Η δε καπιταλιστική φαρμακοβιομηχανία επιλέγει αν, τι και πότε θα παράξει, σύμφωνα με τον σκοπό της παραγωγής στον καπιταλισμό, που είναι το κέρδος και όχι φυσικά οι λαϊκές – κοινωνικές ανάγκες.

Ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες απαιτείται «άμεση επίταξη και διατίμηση όλων των αποθεμάτων φαρμάκων για όσο διαρκεί ο πόλεμος των ΗΠΑ – Ισραήλ στη Μέση Ανατολή απέναντι στα κερδοσκοπικά παιχνίδια με τις ελλείψεις και τις τιμές τους από τις φαρμακοβιομηχανίες. Να παραχθούν άμεσα οι αναγκαίες ποσότητες φαρμάκων σε έλλειψη με κόστος των ίδιων των φαρμακοβιομηχανιών σε διατιμημένη τιμή, χωρίς άλλες επιδοτήσεις και διευκολύνσεις από την ΕΕ και τις κυβερνήσεις προς τις φαρμακοβιομηχανίες…», όπως ανέδειξε στην Ερώτησή της η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ.

Σήμερα, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες στην επιστήμη, στην τεχνολογία, στην παραγωγή, το απαραίτητο εξειδικευμένο επιστημονικό και τεχνικό προσωπικό για την ανάπτυξη της έρευνας και της παραγωγής, ώστε να εξασφαλίζεται η επάρκεια φαρμάκων για όλους και δωρεάν.

Γι’ αυτό, ο απαραίτητος καθημερινός, οργανωμένος, συλλογικός αγώνας των εργαζομένων και του λαού, για να ληφθούν μέτρα για την εξασφάλιση όλων των απαραίτητων φαρμάκων σε αυτούς που τα χρειάζονται, η απαίτηση της πλήρους απαγόρευσης των παράλληλων εξαγωγών προϋποθέτει σύγκρουση με την αντιλαϊκή πολιτική που υπηρετεί το φάρμακο – εμπόρευμα, δηλαδή την καπιταλιστική φαρμακοβιομηχανία.

Healthpharma 22-04-2026

Οι ισχυρότερες Εταιρείες φαρμάκου 2025

Όλες, εκτός από τέσσερις, τις 20 μεγαλύτερες φαρμακοβιομηχανίες του κόσμου κατέγραψαν ανάπτυξη το 2025, με την Eli Lilly να προηγείται με άνοδο 45%. Την ίδια στιγμή, καμία άλλη εταιρεία της πρώτης 20άδας δεν αύξησε τις πωλήσεις της πάνω από 10%. Ενισχυμένη από αύξηση 45% στις πωλήσεις της το 2025, η Eli Lilly ανέβηκε έξι θέσεις στην ετήσια κατάταξη εσόδων και πλέον αποτελεί την τρίτη μεγαλύτερη εταιρεία στη βιοφαρμακευτική βιομηχανία. Σύμφωνα με το fiercepharma, η φαρμακοβιομηχανία της Ιντιανάπολις αύξησε τις πωλήσεις της από 45 δισ. δολάρια το 2024 σε 65,2 δισ. δολάρια πέρυσι, προσπερνώντας στην κατάταξη τις Bristol Myers Squibb, Novartis, AstraZeneca, AbbVie, Pfizer και Merck. Σχεδόν το σύνολο της αύξησης των πωλήσεων της Lilly κατά 20,2 δισ. δολάρια το 2025 προήλθε από τα φάρμακα για τον διαβήτη και την παχυσαρκία Mounjaro και Zepbound. Το 2025, το δίδυμο κατέγραψε συνδυασμένες πωλήσεις 36,5 δισ. δολαρίων, έναντι 16,5 δισ. δολαρίων το 2024. Οι θεραπείες με τιρζεπατίδη αντιστοιχούσαν στο 56% των εσόδων της Lilly το 2025, από 37% το 2024. Μέσα σε αυτή τη δεκαετία, η Lilly εκτινάχθηκε από τη θέση Νο. 15 της κατάταξης το 2020 στη σημερινή θέση Νο. 3.

Πιέσεις στις τιμές

Τροφοδοτούμενη από τα δικά της προϊόντα για τον διαβήτη και την παχυσαρκία, η Novo Nordisk είχε ακολουθήσει παρόμοια πορεία νωρίτερα μέσα στη δεκαετία, ανεβαίνοντας από τη θέση Νο. 17 το 2020 στη θέση Νο. 11 το 2024. Η Novo υπερδιπλασίασε τα έσοδά της σε εκείνη την περίοδο, όμως η δυναμική της δανέζικης εταιρείας επιβραδύνθηκε, καθώς παρέμεινε στη θέση Νο. 11 πέρυσι, μετά από αύξηση πωλήσεων 6%. Ήταν η πρώτη χρονιά αυτής της δεκαετίας κατά την οποία η Novo δεν πέτυχε διψήφια αύξηση πωλήσεων.

Η Novo εκτιμάται ότι θα κινηθεί προς την αντίθετη κατεύθυνση το 2026, καθώς προβλέπει πτώση πωλήσεων από 5% έως 13%. Ο CEO Mike Doustdar απέδωσε την αναμενόμενη υποχώρηση των πωλήσεων σε «πρωτοφανείς πιέσεις στις τιμές», επικαλούμενος επίσης τον «εντεινόμενο ανταγωνισμό» και τη συμφωνία τιμολόγησης βάσει του καθεστώτος «most favored nation» (MFN) που υπέγραψε η εταιρεία με την κυβέρνηση Trump το περασμένο φθινόπωρο. Η χρονιά σηματοδότησε επίσης μια συμβολική αλλαγή σκυτάλης από τη Novo στη Lilly, καθώς το δίδυμο σεμαγλουτίδης Ozempic και Wegovy κατέγραψε συνδυασμένες πωλήσεις 31 δισ. δολαρίων, χωρίς για πρώτη φορά να ξεπεράσει τις συνδυασμένες πωλήσεις των Mounjaro και Zepbound.

Η κορυφή

Στην κορυφή της κατάταξης και το 2025 βρέθηκε ξανά η Johnson & Johnson με πωλήσεις 94,2 δισ. δολαρίων. Η J&J κατέχει την πρώτη θέση κάθε χρόνο από το 2012, με μόνη εξαίρεση το 2022, όταν η Pfizer πέρασε στο Νο. 1, γινόμενη η πρώτη φαρμακοβιομηχανία στην ιστορία που ξεπέρασε το όριο των 100 δισ. δολαρίων. Εκείνη η άνοδος οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στις συνδυασμένες πωλήσεις 56,7 δισ. δολαρίων των προϊόντων της για την COVID, Comirnaty και Paxlovid. Η J&J έχει πιθανότητες να ξεπεράσει φέτος το όριο των 100 δισ. δολαρίων, καθώς προβλέπει πωλήσεις μεταξύ 99,5 δισ. και 101,08 δισ. δολαρίων. Μετά την απόσχιση της μονάδας καταναλωτικής υγείας Kenvue το 2023, η J&J έχει δει τα έσοδά της να αυξάνονται με υψηλότερο ρυθμό κάθε χρόνο, φτάνοντας το 6% πέρυσι.

Πτώση εσόδων

Πέρα από την άνοδο της Lilly, υπήρξαν λίγες μεταβολές στην πρώτη 20άδα το 2025. Η Bristol Myers Squibb, μία από τις τέσσερις εταιρείες της λίστας που εμφάνισαν πτώση εσόδων το 2025, υποχώρησε δύο θέσεις, στο Νο. 10. Η εταιρεία απέδωσε την πτώση στις μειωμένες πωλήσεις των παλαιότερων φαρμάκων της, οι οποίες υποχώρησαν κατά 16%. Σε αυτά περιλαμβάνονται τα blockbuster για τον καρκίνο του αίματος Revlimid και Pomalyst. Ανεβαίνοντας μία θέση στο Νο. 9 και ξεπερνώντας τη BMS, η Sanofi κατέγραψε αύξηση πωλήσεων 10%. Η γαλλική εταιρεία βρισκόταν στο Νο. 6 το 2023 πριν πουλήσει τη μονάδα καταναλωτικής υγείας Opella και υποχωρήσει στο Νο. 10 το 2024. Όπως και η J&J, η Sanofi έχει δει επιτάχυνση της ανάπτυξής της μετά την αποεπένδυση. Μία ακόμη εταιρεία που είδε τα έσοδά της να υποχωρούν το 2025 και έχασε μία θέση ήταν η Takeda, που βρέθηκε στο Νο. 15. Μία θέση υψηλότερα, στο Νο. 14, ανέβηκε η Boehringer Ingelheim, που σημείωσε αύξηση πωλήσεων 4%. Δεν υπήρξαν νέες εταιρείες στην πρώτη 20άδα φέτος. Στο κάτω μέρος της κατάταξης, η CSL, με έσοδα 15,4 δισ. δολαρίων το 2025, διατήρησε προβάδισμα έναντι των Regeneron (14,3 δισ. δολάρια) και Viatris (14,3 δισ. δολάρια), ενώ ακολουθούσαν από κοντά και οι ιαπωνικές Astellas (13,8 δισ. δολάρια) και Daiichi Sankyo (13,7 δισ. δολάρια).

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, 28-04-2026

Μητσοτάκης από Τρίπολη: Επενδύσεις-ορόσημο στη φαρμακοβιομηχανία

Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε το απόγευμα της Τρίτης εγκαταστάσεις ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών στην Τρίπολη, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικές επενδύσεις που ενισχύουν την εγχώρια παραγωγή φαρμάκων, στηρίζουν την τοπική οικονομία και δημιουργούν εκατοντάδες θέσεις εργασίας.

Συνοδευόμενος από τον Υπουργό Υγείας  Άδωνι Γεωργιάδη, καθώς και στελέχη της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας, ενημερώθηκε για την πρόοδο τριών μεγάλων έργων: του νέου συγκροτήματος της DEMO, που αναμένεται να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες μονάδες παραγωγής πενικιλινούχων και ογκολογικών φαρμάκων στην ΕΕ, της μονάδας της WIN MEDICA με δυνατότητα κάλυψης άνω του 70% των εγχώριων αναγκών σε συγκεκριμένες κατηγορίες και της εγκατάστασης της FARAN, η οποία εστιάζει σε ενέσιμα σκευάσματα και μελλοντικά σε βιοτεχνολογικά φάρμακα.

Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης στις νέες υποδομές τονίστηκε ότι τα τρία έργα θα δημιουργήσουν περισσότερες από 1.500 άμεσες και έμμεσες θέσεις εργασίας, συμβάλλοντας επίσης στην παραμονή νέων επιστημόνων στην Ελλάδα αλλά και στο brain regain.

Επισημάνθηκε ακόμη ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζει η ελληνική φαρμακοβιομηχανία στη διασφάλιση του φαρμακευτικού εφοδιασμού της ΕΕ, την προώθηση της έρευνας και την ενθάρρυνση της καινοτομίας, ενισχύοντας παράλληλα την παραγωγική αυτάρκεια της χώρας.

Ο Πρωθυπουργός τόνισε ότι οι νέες επενδύσεις ελληνικών φαρμακοβιομηχανιών στην Τρίπολη αποτελούν παράδειγμα επιτυχημένης περιφερειακής ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού. Υπογράμμισε ότι οι μονάδες θα παράγουν φάρμακα για την Ελλάδα και την Ευρώπη, ενισχύοντας τη στρατηγική αυτονομία της χώρας και της ΕΕ.

Επισήμανε ότι οι επενδύσεις στη φαρμακοβιομηχανία δημιουργούν πολλές και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας για τους νέους της Αρκαδίας και της Πελοποννήσου, συμβάλλοντας στην αποκέντρωση και στην ανάπτυξη της ελληνικής περιφέρειας.

Παράλληλα, δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να στηρίζει τον κλάδο μέσω επενδυτικών κινήτρων και του μηχανισμού clawback, θεωρώντας την εξαγωγική φαρμακοβιομηχανία κλάδο στρατηγικής σημασίας, υψηλής προστιθέμενης αξίας και σημαντικό πυλώνα για την οικονομία και την υγεία.

Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης ανέφερε ότι το επενδυτικό clawback, που θεσπίστηκε το 2019, οδήγησε σε σημαντικές επενδύσεις στη φαρμακοβιομηχανία, συμβάλλοντας στον παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας, στη δημιουργία καλά αμειβόμενων θέσεων εργασίας και στην προσέλκυση καινοτομίας.

Ο Πρόεδρος της Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, Θεόδωρος Τρύφων, τόνισε ότι οι επενδύσεις στην Τρίπολη ενισχύουν την ασφάλεια και την επάρκεια φαρμάκων για τους Έλληνες ασθενείς, καθώς μπορούν να καλύψουν πάνω από το 70% των αναγκών σε βασικές κατηγορίες φαρμάκων. Υπογράμμισε επίσης τη διεθνή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας στην παραγωγή και την έρευνα.

Ο Αντιπρόεδρος της ΠΕΦ, Δημήτριος Δέμος, σημείωσε ότι η Τρίπολη έχει εξελιχθεί σε σημαντικό κέντρο φαρμακοβιομηχανίας ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Σύμφωνα με τον ίδιο, οι μονάδες της περιοχής μπορούν να καλύψουν το 30% των αναγκών σε πενικιλινούχα φάρμακα και το 30% των αναγκών ογκολογικών ασθενών, ενώ η παραγωγή πρώτων υλών και τελικών φαρμάκων συμβάλλει στην ανάδειξη της Ελλάδας ως σημαντικού παράγοντα στον ευρωπαϊκό φαρμακευτικό χάρτη.

Μητσοτάκης για την Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης Φαρμάκου: Μια εικόνα από το μέλλον

Ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε νωρίτερα την πρώτη Ακαδημία Επαγγελματικής Κατάρτισης στη χώρα μας, η οποία προσφέρει μαθήματα στον χώρο του φαρμάκου και άνοιξε τις πύλες της τον Φεβρουάριο στην Τρίπολη, μόλις τέσσερις μήνες μετά την ψήφιση του νόμου που προβλέπει την ίδρυση αυτού του νέου τύπου εκπαιδευτικής δομής.Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από την Υπουργό Παιδείας Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Σοφία Ζαχαράκη και τον Υφυπουργό Κώστα Βλάση, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με καθηγητές και σπουδαστές. Στο πλαίσιο της ξενάγησης στις εγκαταστάσεις της Ακαδημίας, ο Πρωθυπουργός ενημερώθηκε για το πρόγραμμα δωρεάν θεωρητικής εκπαίδευσης και πρακτικής άσκησης που προσφέρει η ΑΕΚ Φαρμάκου, με τους αποφοίτους να λαμβάνουν τίτλο επιπέδου 5 στο Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων.

Οι Ακαδημίες Επαγγελματικής Κατάρτισης δημιουργούνται μέσω της σύμπραξης του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με οικονομικούς φορείς, στην προκειμένη περίπτωση με την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, και αποτελούν μέρος της ευρύτερης στρατηγικής για αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης.

Μέσω των Ακαδημιών οι καταρτιζόμενοι αποκτούν πρόσβαση σε δωρεάν σπουδές, άσκηση ή μαθητεία με αμοιβή και ασφάλιση, αναγνωρισμένο τίτλο και δυνατότητα συνέχισης στην ανώτατη εκπαίδευση. Οι επαγγελματικοί φορείς, οι οποίοι αναλαμβάνουν την παροχή υποδομών, εργαστηριακού εξοπλισμού και τυχόν πρόσθετων πόρων, συνεισφέρουν στην εκπαίδευση προσωπικού που αποκτά εμπειρίες και δεξιότητες σε πραγματικές συνθήκες επιχείρησης. Ενδεικτικό των ευκαιριών που δημιουργούνται στην αγορά εργασίας μέσω των Ακαδημιών είναι πως τα μέλη της ΠΕΦ έχουν δεσμευτεί να απορροφούν τουλάχιστον το 40% των πιστοποιημένων αποφοίτων της Ακαδημίας της Τρίπολης. Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή του στην Ακαδημία, Ο Πρωθυπουργός ανέδειξε τη δημιουργία της πρώτης Ακαδημίας Επαγγελματικής Κατάρτισης Φαρμάκου στην Τρίπολη, η οποία αποτελεί συνεργασία της Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας με το Υπουργείο Παιδείας. Στόχος είναι να παρέχεται εξειδικευμένη εκπαίδευση και αμειβόμενη πρακτική άσκηση, ώστε οι απόφοιτοι να απορροφώνται άμεσα στις νέες θέσεις εργασίας που δημιουργεί η αναπτυσσόμενη φαρμακοβιομηχανία της περιοχής.

Τόνισε ότι η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση αποτελεί βασική επιλογή για τους νέους, καθώς προσφέρει άμεσες προοπτικές απασχόλησης, καλές αμοιβές και επαγγελματική εξέλιξη σε κλάδους με αυξημένη ζήτηση.

Παράλληλα, υπογράμμισε ότι το μοντέλο συνεργασίας εκπαίδευσης και επιχειρήσεων που εφαρμόζεται στην Τρίπολη μπορεί να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές της χώρας, με στόχο τη δημιουργία εξειδικευμένων προγραμμάτων σπουδών που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και θα εξασφαλίζουν καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση για τους νέους.

Ο Υφυπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Κώστας Βλάσης τόνισε τη σημασία που δίνει η κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός στην επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, με στόχο να αποτελεί ισότιμη και ελκυστική επιλογή για τους νέους.

Αναφέρθηκε στην Ακαδημία Φαρμάκου της Τρίπολης ως το πρώτο παράδειγμα ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ του Δημοσίου και της Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας, η οποία συνδέει άμεσα την εκπαίδευση με τις ανάγκες της αγοράς εργασίας.

Υπογράμμισε ότι οι πρώτοι εκπαιδευόμενοι της Ακαδημίας αποκτούν τις απαραίτητες δεξιότητες για να ενταχθούν άμεσα στις φαρμακοβιομηχανίες, αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η επαγγελματική κατάρτιση μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορη και ουσιαστική επαγγελματική αποκατάσταση.

Philenews, 4-05-2026

Purdue Pharma: Από κολοσσός σε κατάρρευση – Ποινή άνω των  δις.δολαρίων για το σκάνδαλο των οπιοειδών

Δικαστήριο στο Νιου Τζέρζι επέβαλε χρηματική ποινή που ξεπερνά τα 8 δισεκατομμύρια δολάρια στην Purdue Pharma, την αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία που βρέθηκε στο επίκεντρο της κρίσης των οπιοειδών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η εταιρεία, που ανήκε στην οικογένεια Σάκλερ, κρίθηκε υπεύθυνη για την επιθετική προώθηση του ισχυρού παυσίπονου OxyContin, ενώ σύμφωνα με τις κατηγορίες απέκρυπτε τους σοβαρούς κινδύνους εθισμού και χρησιμοποιούσε αθέμιτες πρακτικές για να αυξήσει τις πωλήσεις της. Οι ενέργειες αυτές της απέφεραν τεράστια οικονομικά κέρδη για χρόνια. Η δικαστική απόφαση ήρθε λίγο πριν τεθεί σε εφαρμογή το σχέδιο πτώχευσης της εταιρείας. Βάσει αυτού, η Purdue Pharma θα οδηγηθεί σε εκκαθάριση και διάλυση έως την 1η Μαΐου, ενώ τα περιουσιακά της στοιχεία, η τεχνογνωσία και η πνευματική ιδιοκτησία της θα περάσουν σε νέο ανεξάρτητο φορέα με την ονομασία Knoa Pharma.

 Στόχος της νέας εταιρείας θα είναι η συμβολή στην αντιμετώπιση της κρίσης των οπιοειδών. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, που διήρκεσε πάνω από έξι ώρες, η δικαστής Μάντελιν Κοξ Αρλίο άκουσε μαρτυρίες από θύματα και συγγενείς ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους λόγω εξάρτησης ή υπερβολικής δόσης. Ζήτησε μάλιστα από τον πρόεδρο της Purdue Pharma, Στιβ Μίλερ, να απευθύνει δημόσια συγγνώμη. Σε ιδιαίτερα φορτισμένο κλίμα, η δικαστής διάβασε τα ονόματα περισσότερων από 200 θυμάτων, τονίζοντας πως πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν πραγματικές ανθρώπινες ζωές και οικογένειες που καταστράφηκαν.

Παράλληλα, παραδέχθηκε ότι και οι κρατικοί μηχανισμοί απέτυχαν να προστατεύσουν τους πολίτες από πρακτικές που χαρακτήρισε ως αποτέλεσμα εταιρικής απληστίας, συγκρίνοντας τις μεθόδους της εταιρείας με εκείνες εγκληματικής οργάνωσης. Αν και αρκετά θύματα ζήτησαν αυστηρότερες ποινές, ακόμη και ποινικές διώξεις κατά μελών της οικογένειας Σάκλερ, το δικαστήριο έκρινε πως η συγκεκριμένη συμφωνία αποτελεί την πιο ρεαλιστική λύση υπό τις παρούσες συνθήκες. Σύμφωνα με στοιχεία του CDC, σχεδόν 727.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στις ΗΠΑ από το 1999 έως το 2022 λόγω υπερβολικής δόσης οπιοειδών, είτε από συνταγογραφούμενα είτε από παράνομα σκευάσματα.

Iatronet, 6-05-2026

Λιγοστεύουν οι αντοχές του μεγαλύτερου παγκόσμιου προμηθευτή γενοσήμων της Ινδίας

Ποιος είναι ο ρόλος της Κίνας.

Οι διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας και μεταφοράς και η εξάρτηση από κινεζικά φαρμακευτικά συστατικά συμπιέζουν τα περιθώρια κέρδους, ενώ παράλληλα αυξάνουν τον κίνδυνο υψηλότερων τιμών φαρμάκων και πιθανών ελλείψεων. Η φαρμακευτική βιομηχανία της Ινδίας, η ραχοκοκαλιά της παγκόσμιας προμήθειας γενόσημων φαρμάκων, δέχεται πιέσεις καθώς ο πόλεμος στο Ιράν διαταράσσει τις αγορές ενέργειας και τις εμπορικές οδούς.

Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός γενόσημων φαρμάκων

Ο φαρμακευτικός τομέας της χώρας, αξίας 50 δισεκατομμυρίων δολαρίων (46,44 δισεκατομμύρια ευρώ), προμηθεύει περίπου το 20% του παγκόσμιου όγκου γενόσημων φαρμάκων, με περισσότερες από τις μισές εξαγωγές της να κατευθύνονται σε αγορές με αυστηρές ρυθμίσεις, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών και της ΕΕ, σύμφωνα με στοιχεία του Indian Brand Equity Foundation. Οι Ινδοί κατασκευαστές προμηθεύουν επίσης περίπου το 47% όλων των γενόσημων συνταγών που εκτελούνται στις ΗΠΑ, σύμφωνα με έκθεση του Ινστιτούτου IQVIA. Στο επίκεντρο της πίεσης που δέχεται ο τομέας υγειονομικής περίθαλψης της Ινδίας βρίσκεται η εξάρτησή της από εισαγόμενα δραστικά φαρμακευτικά συστατικά (API), τα βασικά συστατικά των φαρμάκων, εκ των οποίων το 60%–70% προέρχεται από την Κίνα .Η παραγωγή γενόσημων φαρμάκων έχει μεταφερθεί σε μεγάλο βαθμό στις ασιατικές χώρες λόγω του πλεονεκτήματος κόστους που προσφέρουν σε σχέση με τις περισσότερες δυτικές εταιρείες. Η άνοδος των τιμών του πετρελαίου που συνδέονται με τον πόλεμο στο Ιράν αυξάνει τους ναύλους μεταφοράς και το κόστος βασικών χημικών διαλυτών που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή φαρμάκων — αυξάνοντας την τιμή παραγωγής ακόμη και βασικών φαρμάκων.

Αυτή η πίεση ήδη διαπερνά την αλυσίδα εφοδιασμού.

«Η αναστάτωση έχει αποκαλύψει πόσο εύθραυστη είναι η αλυσίδα εφοδιασμού φαρμακευτικών προϊόντων», δήλωσε ο Javin Bhinde, ειδικός στη φαρμακευτική βιομηχανία και διευθυντής της SynCore, μιας εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων με έδρα την Ινδία. «Ακόμα και οι βασικές εισροές που συνδέονται με το πετρέλαιο — από διαλύτες όπως η μεθανόλη έως βασικά προϊόντα όπως η ισοπροπυλική αλκοόλη — είδαν απότομες αυξήσεις τιμών, αυξάνοντας το κόστος βασικών φαρμάκων όπως η μετφορμίνη και η παρακεταμόλη», δήλωσε ο ίδιος. «Ενώ οι προμήθειες υλικών μειώνονται τώρα, οι τιμές παραμένουν υψηλές. Οι προμηθευτές δραστικών ουσιών πιέζουν ήδη για αυξήσεις και το αυξανόμενο κόστος συσκευασίας, μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων ασκεί περαιτέρω πίεση.» Στελέχη του κλάδου προειδοποιούν ότι ο πραγματικός αντίκτυπος θα μπορούσε να φανεί μέσα σε λίγους μήνες εάν οι επαναεφοδιασμοί παραμείνουν αβέβαιοι.

Μια εύθραυστη αλυσίδα εφοδιασμού

Προς το παρόν, οι τιμές ορισμένων φαρμάκων έχουν αυξηθεί, αλλά μόνο σε μέτρια επίπεδα. Οι μεγαλύτερες αυξήσεις εξακολουθούν να παρατηρούνται στις εισροές και τις πρώτες ύλες, οι οποίες δεν έχουν ακόμη μετακυλιστεί πλήρως στους καταναλωτές. Η κυβέρνηση της Ινδίας παρενέβη με ένα μείγμα βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων μέτρων, από την άρση των εισαγωγικών δασμών σε βασικές εισροές έως την έγκριση περιορισμένων αυξήσεων τιμών σε βασικά φάρμακα. «Μια παρατεταμένη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αρχίσει να βλάπτει τις εξαγωγές της Ινδίας όχι μόνο προς την περιοχή αλλά και σε άλλες παγκόσμιες αγορές», δήλωσε ο υπουργός Εμπορίου Ρατζές Αγκρουάλ νωρίτερα αυτόν τον μήνα. Ο ίδιος προέτρεψε τη βιομηχανία να μειώσει την εξάρτησή της από τις εισαγωγές και να πιέσει για μεγαλύτερη εγχώρια παραγωγή. Αλλά με τον κλάδο να λειτουργεί με μικρά περιθώρια κέρδους υπό ελέγχους τιμών και τους ειδικούς να προειδοποιούν για βαθύτερους διαρθρωτικούς κινδύνους, το ερώτημα είναι εάν αυτά τα βήματα θα είναι αρκετά για να αποτρέψουν υψηλότερες τιμές ή ακόμα και διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα τους επόμενους μήνες.

Το κόστος αυξάνεται σε όλους τους τομείς

«Εάν συνεχιστούν οι διαταραχές στην αλυσίδα εφοδιασμού, η φαρμακευτική παραγωγή είναι πιθανό να επηρεαστεί, με αυξανόμενο κόστος ή ακόμη και παγκόσμιες ελλείψεις», δήλωσε στο DW η Soumya Swaminathan, πρώην επικεφαλής επιστήμονας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ).

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι δομικό. «Οι φαρμακοβιομηχανίες γενόσημων φαρμάκων λειτουργούν με μικρά περιθώρια κέρδους υπό αυστηρούς ελέγχους τιμών, αφήνοντας μικρό περιθώριο για να απορροφήσουν αυξήσεις κόστους της τάξης του 30% έως 40%. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο πίεσης στην προσφορά εάν οι πιέσεις επιμένουν», πρόσθεσε ο Bhinde.

Health Report, 26 -05- 2026

Γιατί αυξάνεται χρόνο με το χρόνο η δαπάνη στα φάρμακα. Οι κίνδυνοι για τους ασθενείς

Στα ύψη σκαρφαλώνει και πάλι η δαπάνη στα φάρμακα τα τελευταία χρόνια, καθώς φαίνεται ότι η έλλειψη ελέγχου αλλά και η έλλειψη εφαρμογής νέων μέτρων, οδηγεί σε νέες παθογένειες το σύστημα. Είναι ενδεικτικό με βάση τα επίσημα στοιχεία του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ), ότι ενώ το 2023 η συνολική φαρμακευτική δαπάνη διαμορφώθηκε στα 7,505 δις ευρώ, το 2024 που υπάρχουν τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, αυξήθηκε στα 8,114 δις ευρώ.

Η συνεχόμενη αύξηση της δαπάνης δημιουργεί αλυσιδωτές επιπτώσεις στην αγορά φαρμάκου, με τους ασθενείς να στερούνται τελικώς νέες καινοτόμες θεραπείες, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες αποφεύγουν να εισαγάγουν νέα σκευάσματα με τον φόβο των υποχρεωτικών «κουρεμάτων» (clawback). Τα «κουρέματα» άλλωστε οφείλονται στην υπέρβαση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης, αφού η πολιτεία δίνει κάθε χρόνο συγκεκριμένα ποσά για την αποζημίωση των θεραπειών των ασφαλισμένων.

Η δαπάνη για τα φάρμακα

Ειδικότερα με βάση τις επίσημες καταγραφές του ΣΦΕΕ, από τη συνολική δαπάνη το 10% καταβάλλουν οι ασθενείς ως συμμετοχή, περίπου το 52% οι φαρμακευτικές εταιρείες και μόνο το 37%-38% η πολιτεία.

Συγκεκριμένα:

Το 2024

-Η συνολική δαπάνη διαμορφώθηκε στα 8,114 δις ευρώ

-Από αυτά τα 810 εκατ. ευρώ πλήρωσαν οι ασθενείς ως συμμετοχή.

-3.040 δις ευρώ κατέβαλε η πολιτεία

-4.264 δις ευρώ πλήρωσε φαρμακοβιομηχανία

Το 2023

-Το σύνολο της δαπάνης κινήθηκε στα 7.505 δις ευρώ

-Τα 740 εκατ. ευρώ πληρώθηκαν από τους ασθενείς

-Τα 2.832 δις ευρώ κατέβαλε η πολιτεία

-Τα 3.933 δις ευρώ πλήρωσε η φαρμακοβιομηχανία

Χωρίς μέτρα και ελέγχους

Η εκτόξευση της δαπάνης αποδίδεται από τους εκπροσώπους των φαρμακευτικών επιχειρήσεων στην έλλειψη ελέγχων στην αγορά, αλλά και στα μέτρα τα οποία ενώ ανακοινώθηκαν δεν εφαρμόστηκαν ποτέ.

Είναι ενδεικτικό ότι σήμερα στον ΕΟΠΥΥ η ηλεκτρονική συνταγογράφηση που ακολουθούν οι γιατροί όλης της χώρας, δεν υπόκειται σχεδόν σε κανέναν έλεγχο και περιορισμό. Χαρακτηριστικό είναι ότι το μέτρο που ανακοινώθηκε από το υπουργείο υγείας αλλά και από τον ίδιο τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη ότι το σύστημα θα «κλειδώνει» και θα απαγορεύει στους γιατρούς να χορηγούν φάρμακα που έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους, αποτελεί τελικώς απλώς μία σύσταση. Πρόκειται για νέα φίλτρα που θα μπλόκαραν τους γιατρούς εάν θα επιχειρούσαν να συνταγογραφήσουν σκευάσματα με αλληλεπιδράσεις και αντενδείξεις μεταξύ τους. Από την άλλη όμως και τα θεραπευτικά πρωτόκολλα που ενσωματώθηκαν στο σύστημα – ιδιαιτέρως για τα ακριβά νοσοκομειακά φάρμακα – δεν τηρούνται τελικώς από το ιατρικό σώμα, σύμφωνα με τον ΣΦΕΕ. Οι γιατροί επιλέγουν να χορηγούν όπως φαίνεται κατ’ευθείαν το πιο νέο φάρμακο που είναι και ακριβότερο με αποτέλεσμα να αυξάνεται η δαπάνη, αφού δεν αξιοποιούνται τα παλαιότερα που έχουν χαμηλότερη τιμή.

 Παράλληλα ενώ ο υπουργός υγείας είχε ανακοινώσει ότι θα αφαιρούνταν από το σύνολο των ασφαλισμένων τα ανενεργά ΑΜΚΑ που εμφανίζονται ως ανασφάλιστοι πολίτες, τελικώς ούτε αυτή η διαδικασία προχώρησε. Πρόκειται για ΑΜΚΑ που ανήκουν σε πολίτες ορισμένες φορές κι άλλων χωρών, όπως Αλβανία και Βουλγαρία, οι οποίοι επισκέπτονται την Ελλάδα προκειμένου να πάρουν ένα ακριβό φάρμακο και στη συνέχεια αποχωρούν για την πατρίδα τους. Συνέπεια όμως είναι να επιβαρύνεται η συνολική φαρμακευτική δαπάνη.

Healthpharma 27-05-2026

Την αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για τα φάρμακα κατά περίπου 700 εκατ. ευρώ την τελευταία επταετία προέβαλε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι το clawback εξακολουθεί να αποτελεί μία από τις δυσκολότερες εξισώσεις της φαρμακευτικής πολιτικής.

Όπως ανέφερε ο Άδωνις Γεωργιάδης, η σχετική δαπάνη έχει αυξηθεί από τα 2,4 δισ. ευρώ στα 3,1 δισ. ευρώ, ενώ έως το τέλος Ιουνίου 2026 αναμένεται να λειτουργεί πλήρως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα δημόσια νοσοκομεία.

Η τοποθέτηση έγινε στο 7ο Συνέδριο Υγείας του ygeiamou.gr, στη συζήτηση με θέμα «Φαρμακευτική Πολιτική: Καινοτομία, παραγωγή και βιωσιμότητα», στην οποία συμμετείχαν επίσης η πρόεδρος του Pharma Innovation Forum (PIF) και διευθύνουσα σύμβουλος της Roche Ελλάς, Kavita Patel, ο πρόεδρος του ΣΦΕΕ και γενικός διευθυντής της Novo Nordisk Ελλάς, Ολύμπιος Παπαδημητρίου, ο πρόεδρος της ΠΕΦ και αντιπρόεδρος και συνδιευθύνων σύμβουλος του Ομίλου ELPEN, Θεόδωρος Τρύφων, καθώς και εκπρόσωποι των ασθενών.

Το clawback παραμένει στο κέντρο της αντιπαράθεσης

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να τοποθετήσει τη συζήτηση για το clawback σε δύο επίπεδα: αφενός στην αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και αφετέρου στην ανάγκη αυστηρότερου ελέγχου της φαρμακευτικής δαπάνης. Το clawback δεν αποτελεί «επιστροφή κερδών», αλλά μηχανισμό αυτόματης επιστροφής της υπέρβασης που προκύπτει όταν η δαπάνη υπερβαίνει τον κλειστό δημόσιο προϋπολογισμό. Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας, η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει σε σημαντική ενίσχυση των διαθέσιμων πόρων. «Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη –και κυρίως επί θητείας μου– αύξησε σημαντικά αυτή τη δαπάνη. Από τα 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ στο σύνολο, αυτή τη στιγμή στα 3,1 δισεκατομμύρια και αυξάνεται», ανέφερε, προσθέτοντας ότι έχουν διοχετευθεί περίπου 700 εκατ. ευρώ επιπλέον τα τελευταία επτά χρόνια. Ωστόσο, η αύξηση της χρηματοδότησης δεν έχει οδηγήσει στην αποκλιμάκωση των υποχρεωτικών επιστροφών στον βαθμό που θα επιθυμούσε η φαρμακοβιομηχανία. Ο ίδιος ο υπουργός έθεσε το ερώτημα γιατί, παρά τη διοχέτευση πρόσθετων πόρων και την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου, το clawback εξακολουθεί να αυξάνεται ή να μην μειώνεται στις κατηγορίες όπου η Πολιτεία θα ανέμενε διαφορετική εξέλιξη.

Η κυβερνητική απάντηση στη φαρμακοβιομηχανία

Ο υπουργός Υγείας αναγνώρισε ότι οι φαρμακευτικές επιχειρήσεις έχουν λόγο να ζητούν μικρότερες επιβαρύνσεις, υποστήριξε όμως ότι η Πολιτεία οφείλει να ισορροπεί ανάμεσα στη βιωσιμότητα των εταιρειών και στη δυνατότητα του συστήματος να χρηματοδοτεί τις ανάγκες των ασθενών. Κατά τον ίδιο, η δημόσια φαρμακευτική δαπάνη της Ελλάδας δεν βρίσκεται χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως ποσοστό του ΑΕΠ. Παράλληλα, σημείωσε ότι οι φαρμακευτικές εταιρείες εξακολουθούν να εμφανίζουν κερδοφορία από τη δραστηριότητά τους στην ελληνική αγορά, επιμένοντας ότι δεν είναι δυνατόν κάθε αίτημα της βιομηχανίας να ικανοποιείται πλήρως. Η οπτική του κλάδου παραμένει διαφορετική. Ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος έχει υποστηρίξει ότι η συνολική φαρμακευτική δαπάνη ανήλθε στα 7,5 δισ. ευρώ το 2023 και εκτιμήθηκε στα 8,5 δισ. ευρώ το 2024, ενώ η δημόσια χρηματοδότηση παρέμενε κοντά στα 3 δισ. ευρώ, με το χρηματοδοτικό κενό να επιβαρύνει τόσο τις επιχειρήσεις μέσω clawback και rebate όσο και τους ασθενείς μέσω συμμετοχών. Αντίστοιχα, το Pharma Innovation Forum έχει προειδοποιήσει ότι το νοσοκομειακό clawback για φάρμακα άνω των 30 ευρώ υπερέβη το 75% για το 2024, ενώ για τα φάρμακα του ΕΟΠΥΥ έφθασε, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, στο 62,7%. Η συζήτηση, επομένως, δεν αφορά μόνο την αύξηση της δημόσιας δαπάνης, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο κατανέμεται το αυξανόμενο κόστος των νέων θεραπειών.

Άδωνις Γεωργιάδης -Διαφάνεια στη δαπάνη σε μηνιαία βάση

Ο Άδωνις Γεωργιάδης ανέφερε ότι κατά τη δεύτερη θητεία του στο Υπουργείο Υγείας επιχειρήθηκε να ενισχυθεί η διαφάνεια στη φαρμακευτική δαπάνη, ώστε οι εταιρείες να έχουν σαφέστερη εικόνα της εξέλιξής της ανά μήνα. Η παρέμβαση αυτή αποκτά σημασία, καθώς μία από τις σταθερές ενστάσεις της φαρμακοβιομηχανίας αφορά την απουσία προβλεψιμότητας: οι επιχειρήσεις διαθέτουν φάρμακα στο σύστημα, χωρίς να γνωρίζουν εξαρχής ποιο θα είναι το τελικό ύψος των επιστροφών που θα επιβληθούν όταν υπολογιστεί η υπέρβαση της δαπάνης. Για την κυβέρνηση, η μηνιαία εικόνα της δαπάνης αποτελεί εργαλείο παρακολούθησης και έγκαιρης παρέμβασης. Για τον φαρμακευτικό κλάδο, ωστόσο, η διαφάνεια δεν αρκεί από μόνη της, εάν δεν συνοδεύεται από σταθερότερη χρηματοδότηση και χαμηλότερες υποχρεωτικές επιστροφές.

Πλήρης ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα νοσοκομεία έως το τέλος Ιουνίου

Κεντρική εξαγγελία του υπουργού αποτέλεσε η πλήρης εφαρμογή της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης στα δημόσια νοσοκομεία μέσα στον επόμενο μήνα, δηλαδή έως τα τέλη Ιουνίου 2026. Η ηλεκτρονική συνταγογράφηση στη νοσοκομειακή περίθαλψη θεωρείται κρίσιμο εργαλείο για την παρακολούθηση της κατανάλωσης φαρμάκων, τον έλεγχο της υπερσυνταγογράφησης και την ακριβέστερη αποτύπωση του κόστους ανά νοσοκομείο, θεραπευτική κατηγορία και ασθενή. Η εφαρμογή της συνδέεται με τα ψηφιακά συστήματα της ΗΔΙΚΑ και χρηματοδοτείται, σύμφωνα με τις σχετικές ανακοινώσεις, από το Ταμείο Ανάκαμψης. Ο υπουργός Υγείας συνέδεσε την παρέμβαση με τη συνολική προσπάθεια περιορισμού του clawback, σημειώνοντας ότι η καλύτερη παρακολούθηση της δαπάνης επιτρέπει στην Πολιτεία να εντοπίζει περιπτώσεις τεχνητής αύξησης ή στρεβλής χρήσης των διαθέσιμων πόρων. Στο ίδιο πλαίσιο, ανέφερε ότι έχουν ήδη καταργηθεί 340.000 ενεργοί ή μη ενεργοί ΑΜΚΑ από τις διαδικασίες που σχετίζονται με τους ελέγχους, παρουσιάζοντας την κίνηση ως μέρος των μεταρρυθμίσεων για τον περιορισμό αδικαιολόγητων χρεώσεων στο σύστημα.

Γήρανση του πληθυσμού και νέα φάρμακα αυξάνουν τις ανάγκες

Ο υπουργός Υγείας αναγνώρισε ότι ο έλεγχος της φαρμακευτικής δαπάνης δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά ως ζήτημα περιορισμού καταχρήσεων. Όπως επισήμανε, η αύξηση των αναγκών συνδέεται με τη γήρανση του πληθυσμού, με την είσοδο νέων θεραπειών στην αγορά, αλλά και με την επέκταση ενδείξεων για φάρμακα που ήδη χρησιμοποιούνται. Η παρατήρηση αυτή αγγίζει τον πυρήνα της φαρμακευτικής πολιτικής: όσο η ιατρική πρόοδος προσφέρει περισσότερες θεραπευτικές επιλογές, τόσο εντονότερη γίνεται η πίεση στους δημόσιους προϋπολογισμούς. Οι νέες θεραπείες μπορούν να βελτιώσουν την επιβίωση και την ποιότητα ζωής των ασθενών, συνδέονται όμως συχνά με υψηλό αρχικό κόστος, ιδίως σε τομείς όπως η ογκολογία, τα σπάνια νοσήματα και οι προηγμένες θεραπείες. Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μόνο η συγκράτηση της δαπάνης, αλλά η διαμόρφωση ενός συστήματος που αξιολογεί την κλινική αξία, εξασφαλίζει πρόσβαση στους ασθενείς και παραμένει χρηματοδοτικά βιώσιμο.

Ο ασθενής ως όριο κάθε δημοσιονομικής παρέμβασης

Στην τοποθέτησή του, ο Άδωνις Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι οποιαδήποτε αλλαγή στο σύστημα φαρμακευτικής κάλυψης πρέπει να ξεκινά από μία αδιαπραγμάτευτη αρχή: ο ασθενής να λαμβάνει το κατάλληλο φάρμακο τη στιγμή που το χρειάζεται. «Ο τελικός στόχος μας είναι ότι ο ασθενής πρέπει να πάρει το φάρμακο που πρέπει, στην ώρα που πρέπει να το πάρει. Αυτό δεν μπορεί να διακυβευθεί», ανέφερε, προσθέτοντας ότι οι διαθέσιμοι πόροι δεν είναι απεριόριστοι και ότι απαιτείται συνεννόηση με τη φαρμακοβιομηχανία. Η θέση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε ένα περιβάλλον όπου οι εκπρόσωποι της καινοτόμου βιομηχανίας προειδοποιούν για καθυστερήσεις ή δυσκολίες στην πρόσβαση νέων θεραπειών στην ελληνική αγορά. Στην ίδια συνεδριακή συζήτηση, η Kavita Patel ανέφερε ότι μόλις ένα στα πέντε φάρμακα που εγκρίνονται φθάνει στην Ελλάδα, αναδεικνύοντας την πρόσβαση στην καινοτομία ως κρίσιμο πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ Πολιτείας και 

Healthpharma, 2/06/2026

Οι CEO θησαυρίζουν

Σχεδόν 158 εκατ. δολάρια συγκέντρωσαν το 2025 οι πέντε υψηλότερα αμειβόμενοι διευθύνοντες σύμβουλοι της διεθνούς φαρμακοβιομηχανίας. Στην κορυφή παρέμεινε ο David Ricks της Eli Lilly, σε μια χρονιά κατά την οποία η αγορά της παχυσαρκίας, οι νέες θεραπείες, οι εξαγορές και οι πιέσεις για φθηνότερα φάρμακα διαμόρφωσαν τις επιχειρηματικές ισορροπίες.

Σχεδόν 158 εκατ. δολάρια συγκέντρωσαν το 2025 οι πέντε υψηλότερα αμειβόμενοι διευθύνοντες σύμβουλοι της διεθνούς φαρμακοβιομηχανίας.Σε πρωταγωνιστικό παράγοντα των αμοιβών των επικεφαλής της φαρμακοβιομηχανίας εξελίχθηκαν το 2025 η ανάπτυξη στην αγορά των θεραπειών για την παχυσαρκία, η αντικατάσταση προϊόντων που χάνουν την πατέντα τους, οι επενδύσεις στην έρευνα και οι συμφωνίες εξαγορών. Ο David Ricks της Eli Lilly παρέμεινε για ακόμη μία χρονιά στην πρώτη θέση, με συνολική αμοιβή σχεδόν 36,7 εκατ. δολαρίων, καθώς η εταιρεία συνέχισε να ενισχύεται μέσω των θεραπειών με τιρζεπατίδη για τον διαβήτη και την παχυσαρκία. Ακολουθούν ο Joaquin Duato της Johnson & Johnson, ο Robert A. Michael της AbbVie, ο Daniel O’Day της Gilead Sciences και ο Albert Bourla της Pfizer.

Η αρχική κατάταξη του BioSpace υπολογίζει το σύνολο των αποδοχών των πέντε CEOs σε 157,8 εκατ. δολάρια. Ωστόσο, από τον έλεγχο των επίσημων δηλώσεων αμοιβών των ίδιων των εταιρειών προκύπτει συνολικό ποσό περίπου 158,0 εκατ. δολαρίων, κυρίως επειδή η Johnson & Johnson καταγράφει για τον Joaquin Duato συνολική αμοιβή 32,758 εκατ. δολαρίων.

Μεταβολή από το 2024    Συνολική αμοιβή 2025    Εταιρεία          CEO                      Θέση

+26%                                 36,70 εκατ. δολάρια           Eli Lilly             David Ricks           1.

+35%                                      32,76 εκατ. Δολάρια             Johnson              joaquin Duato        2.

 +76%                                     32,53 εκατ. δολάρια         AbbVie               Robert A. Michael 3.

+20%                                 28,44 εκατ. δολάρια          Gilead Sciences  Daniel O’Day         4.

+12%                                   27,59 εκατ. δολάρια         Pfizer                Albert Bourla         5.

Τα ποσά αποτυπώνουν τη συνολική αμοιβή που καταγράφεται στους επίσημους πίνακες αποδοχών των εταιρειών και δεν αντιστοιχούν αποκλειστικά σε μετρητά που καταβλήθηκαν μέσα στη χρονιά. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής αφορά μετοχικές παροχές, δικαιώματα προαίρεσης, μακροπρόθεσμα κίνητρα και μεταβολές συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Ο υψηλότερα αμειβόμενος CEO

Ο David Ricks, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Eli Lilly, παρέμεινε ο υψηλότερα αμειβόμενος CEO της φαρμακοβιομηχανίας το 2025, με συνολική αμοιβή 36.698.337 δολαρίων, έναντι 29.242.926 δολαρίων το 2024. Η ετήσια αμοιβή του αυξήθηκε κατά περίπου 26%, ενώ η εταιρεία καταγράφει ότι η σχέση των αποδοχών του CEO προς τη διάμεση ετήσια αμοιβή εργαζομένου έφθασε το 293 προς 1. Από το συνολικό πακέτο, τα 23,325 εκατ. δολάρια αφορούσαν μετοχικές παροχές, αποτυπώνοντας τη βαρύτητα των μακροπρόθεσμων κινήτρων στη δομή αμοιβής του επικεφαλής της Lilly. Ηγείται με μια περίοδο εξαιρετικά ισχυρής ανάπτυξης για την Eli Lilly. Το 2025, η εταιρεία ενίσχυσε σημαντικά τα έσοδά της, με βασικό μοχλό τις θεραπείες Mounjaro και Zepbound, οι οποίες βασίζονται στην τιρζεπατίδη και έχουν τοποθετήσει τη Lilly στο επίκεντρο της παγκόσμιας αγοράς για τον διαβήτη και την παχυσαρκία. Παράλληλα, η διοίκηση προώθησε επενδύσεις σε νέες παραγωγικές μονάδες, έρευνα και επιχειρηματικές συμφωνίες, καθώς η εταιρεία επιχειρεί να διατηρήσει το προβάδισμά της σε μια αγορά με υψηλές προσδοκίες αλλά και έντονο ανταγωνισμό. Η Lilly ανέφερε καθαρά κέρδη 20,64 δισ. δολαρίων για το 2025, έναντι 10,59 δισ. δολαρίων το προηγούμενο έτος. Johnson & Johnson: Συνολική αμοιβή 32,76 εκατ. δολάρια

Στη δεύτερη θέση βρίσκεται ο Joaquin Duato, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Johnson & Johnson, με συνολική αμοιβή 32.758.111 δολαρίων το 2025, έναντι 24.302.360 δολαρίων το 2024.

 Η εταιρεία διευκρινίζει ότι η συνολική αμοιβή που εμφανίζεται στον επίσημο πίνακα περιλαμβάνει διαφορετικά στοιχεία από τη λεγόμενη άμεση αμοιβή που αποφασίζει η επιτροπή αποδοχών. Για το 2025, η Johnson & Johnson καταγράφει άμεση αμοιβή 27,142 εκατ. δολαρίων, ενώ η τελική συνολική αποτίμηση ενισχύθηκε, μεταξύ άλλων, από μεταβολές στη συνταξιοδοτική αξία και άλλες παροχές. Ησσεται σε μια χρονιά κατά την οποία η Johnson & Johnson συνέχισε να ισορροπεί ανάμεσα στην ανάπτυξη του φαρμακευτικού χαρτοφυλακίου, στις δραστηριότητες ιατροτεχνολογικών προϊόντων και στην ανάγκη να αντιμετωπίσει επικείμενες απώλειες αποκλειστικότητας για σημαντικά προϊόντα. Το διοικητικό συμβούλιο απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην προώθηση του χαρτοφυλακίου έρευνας και ανάπτυξης, στις στρατηγικές συμφωνίες και στον σχεδιασμό διαδοχής στελεχών, καθώς ο όμιλος επιχειρεί να διατηρήσει την ηγετική του θέση στον παγκόσμιο κλάδο υγείας.

Robert A. Michael – AbbVie: 32,53 εκατ. Δολάρια

Την εντυπωσιακότερη άνοδο στην πρώτη πεντάδα κατέγραψε ο Robert A. Michael της AbbVie, ο οποίος έφθασε στην τρίτη θέση, με συνολική αμοιβή 32.530.984 δολαρίων το 2025. Έναν χρόνο νωρίτερα, οι αποδοχές του ανέρχονταν σε 18.492.517 δολάρια. Η αύξηση πλησιάζει το 76% και συμπίπτει με το πρώτο πλήρες έτος του Michael στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου, μετά την ανάληψη της ηγεσίας της AbbVie τον Ιούλιο του 2024. Στη διάρκεια του 2025, ανέλαβε επιπλέον και καθήκοντα προέδρου του διοικητικού συμβουλίου. Το πακέτο αμοιβής του περιλάμβανε βασικό μισθό 1,7 εκατ. δολαρίων, μετοχικές παροχές 13,27 εκατ. δολαρίων, δικαιώματα προαίρεσης περίπου 3,2 εκατ. δολαρίων και μη μετοχικά κίνητρα 5,2 εκατ. δολαρίων. Επιπλέον, στη συνολική αξία συνέβαλε σημαντικά η μεταβολή συνταξιοδοτικών και αναβαλλόμενων αποδοχών, η οποία ξεπέρασε τα 8,6 εκατ. δολάρια. Ηφήσει πίσω την περίοδο κατά την οποία η ανάπτυξή της εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από το Humira, καθώς τα Skyrizi και Rinvoq αποκτούν κεντρικό ρόλο στη νέα αναπτυξιακή της βάση. Στην επίσημη δήλωση αποδοχών, η εταιρεία συνδέει τους στόχους του Michael με τη βιώσιμη επιχειρηματική ανάπτυξη, την ενίσχυση του χαρτοφυλακίου έρευνας και την προώθηση κλινικών προγραμμάτων μεσοπρόθεσμης και προχωρημένης ανάπτυξης.

Gilead Sciences: 28,44 εκατ. Δολάρια

Ο Daniel O’Day, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Gilead Sciences, κατέλαβε την τέταρτη θέση με συνολική αμοιβή 28.437.198 δολαρίων για το 2025, αυξημένη κατά περίπου 20% από τα 23.689.392 δολάρια του 2024. Η Gilead καταγράφει ότι η σχέση αμοιβής του CEO προς τη διάμεση αμοιβή εργαζομένου διαμορφώθηκε στο 119 προς 1, με τη διάμεση ετήσια αποζημίωση του εργαζομένου να ανέρχεται σε 238.979 δολάρια. Το μεγαλύτερο μέρος του πακέτου του O’Day συνδέθηκε με μετοχικές παροχές και δικαιώματα, συνολικής λογιστικής αξίας περίπου 19,74 εκατ. δολαρίων. Που συνέπεσε με ισχυρή επίδοση του χαρτοφυλακίου HIV της εταιρείας και με την προώθηση νέων θεραπευτικών επιλογών. Η Gilead αναφέρει ότι οι συνολικές πωλήσεις προϊόντων ανήλθαν σε 28,915 δισ. δολάρια το 2025, σημειώνοντας αύξηση 1% σε σχέση με το 2024, με υψηλότερες πωλήσεις στους τομείς του HIV και των ηπατικών παθήσεων. Ιτησε η πορεία της lenacapavir στην πρόληψη του HIV, καθώς και η εξέλιξη του ογκολογικού χαρτοφυλακίου της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του Trodelvy σε επιπλέον ενδείξεις για τον μεταστατικό τριπλά αρνητικό καρκίνο του μαστού.

Το “πακέτο” Bourla

Την πρώτη πεντάδα συμπληρώνει ο Albert Bourla, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Pfizer, με συνολική αμοιβή 27.585.301 δολαρίων το 2025, έναντι 24.648.727 δολαρίων το 2024. Το πακέτο του Bourla αυξήθηκε κατά περίπου 12% και περιλάμβανε βασικό μισθό 1,8 εκατ. δολαρίων, καθώς και σημαντικές μετοχικές παροχές και δικαιώματα προαίρεσης. Η επίσημη δήλωση της Pfizer καταγράφει επίσης αποτίμηση «compensation actually paid» στα 33,706 εκατ. δολάρια βάσει των κανόνων της αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, επισημαίνοντας ότι ο συγκεκριμένος λογιστικός δείκτης δεν ισοδυναμεί με πραγματικό ποσό που καταβλήθηκε στον CEO κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους. Περίοδο αναδιάταξης, καθώς καλείται να διαχειριστεί την επικείμενη απώλεια αποκλειστικότητας για βασικά προϊόντα και να ενισχύσει νέους τομείς ανάπτυξης, μεταξύ των οποίων η ογκολογία και η παχυσαρκία. Στο δημοσίευμα της BioSpace, η επιχειρηματική δραστηριότητα του 2025 συνδέεται με την προσπάθεια της εταιρείας να επανέλθει στον ανταγωνισμό της παχυσαρκίας μέσω εξαγορών, μετά τις δυσκολίες εσωτερικών ερευνητικών προγραμμάτων. Παράλληλα, ο Bourla διατηρεί κεντρικό ρόλο στη δημόσια συζήτηση για την τιμολόγηση των φαρμάκων και την πολιτική για τα εμβόλια στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετοχικές παροχές

Η κατάταξη αποκαλύπτει ότι οι σταθεροί μισθοί αποτελούν μόνο μικρό μέρος των συνολικών πακέτων αμοιβών των CEOs. Για τους πέντε επικεφαλής, οι βασικοί μισθοί κινήθηκαν περίπου μεταξύ 1,6 και 1,8 εκατ. δολαρίων, ενώ η πραγματική διαφορά προέκυψε από μετοχικές παροχές, δικαιώματα, κίνητρα επίτευξης στόχων, συνταξιοδοτικά στοιχεία και άλλες παροχές. Στην περίπτωση του David Ricks, οι μετοχικές παροχές ξεπέρασαν τα 23,3 εκατ. δολάρια. Για τον Robert Michael της AbbVie, μετοχικές παροχές και δικαιώματα προαίρεσης ξεπέρασαν συνολικά τα 16,4 εκατ. δολάρια. Στην Pfizer, ο Albert Bourla έλαβε μετοχικές παροχές και δικαιώματα προαίρεσης που αποτιμήθηκαν συνολικά σε περίπου 18,4 εκατ. δολάρια. Οι αποτιμήσεις αυτές δεν σημαίνουν ότι τα αντίστοιχα ποσά πέρασαν άμεσα στους προσωπικούς λογαριασμούς των CEOs. Συνδέονται συχνά με όρους κατοχύρωσης, μακροπρόθεσμους εταιρικούς στόχους και τη μελλοντική πορεία της μετοχής κάθε εταιρείας.

Οι θεραπείες παχυσαρκίας αλλάζουν τις ισορροπίες

Η παρουσία της Eli Lilly στην κορυφή της κατάταξης αποτυπώνει τη δύναμη που έχει αποκτήσει η αγορά των θεραπειών για την παχυσαρκία και τον διαβήτη. Τα Mounjaro και Zepbound διαμόρφωσαν νέα αναπτυξιακή δυναμική για την εταιρεία, ενώ ταυτόχρονα αύξησαν τις προσδοκίες επενδυτών και διοίκησης για συνεχή επέκταση παραγωγής και έρευνας. Η εξέλιξη αυτή επηρεάζει ήδη τον ευρύτερο ανταγωνισμό. Μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες επανεξετάζουν τα χαρτοφυλάκιά τους, επενδύουν σε νέες τεχνολογίες ή επιδιώκουν εξαγορές εταιρειών με παρουσία στην παχυσαρκία και στις μεταβολικές νόσους. Η ανοδική πορεία της Lilly δεν αφορά μόνο μία επιτυχημένη θεραπευτική κατηγορία. Αποτελεί παράδειγμα του πώς ένα καινοτόμο χαρτοφυλάκιο μπορεί να αλλάξει γρήγορα τους συσχετισμούς εσόδων, χρηματιστηριακής αποτίμησης και αμοιβών στη διεθνή φαρμακοβιομηχανία.

AbbVie, Gilead και Pfizer στην επόμενη αναπτυξιακή φάση

Πίσω από τη Lilly και τη Johnson & Johnson, η παρουσία των AbbVie, Gilead και Pfizer στην πρώτη πεντάδα καταγράφει τρεις διαφορετικές επιχειρηματικές προκλήσεις. Η AbbVie επιχειρεί να εδραιώσει την εποχή μετά το Humira, επενδύοντας στην ανοσολογία και σε νέα προγράμματα ανάπτυξης. Η Gilead αξιοποιεί την ισχυρή βάση της στον HIV, ενώ επιδιώκει μεγαλύτερη διείσδυση στην ογκολογία. Η Pfizer, μετά τη μεγάλη οικονομική επίδραση της περιόδου COVID-19, αναζητά νέα ισχυρά προϊόντα και συμφωνίες που θα στηρίξουν την ανάπτυξή της σε βάθος χρόνου. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα διοικητικά συμβούλια συνδέουν τις αποδοχές των CEOs με τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουν απώλειες πατεντών, να αναπτύξουν καινοτόμες θεραπείες, να ολοκληρώσουν στρατηγικές συμφωνίες και να διατηρήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών.

Φαρμακευτικός κόσμος, 5-06-2026

ELPEN: Βραβείο Εξωστρέφειας από το ΕΒΕΑ

Κατά την απονομή των Βραβείων ΕΒΕΑ 2026 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, η ELPEN απέσπασε το Βραβείο Εξωστρέφειας, ως αναγνώριση της εξαγωγικής της δραστηριότητας, η οποία είναι σταθερά και διαρκώς αναπτυσσόμενη. 

Η ELPEN αποτελεί τη μεγαλύτερη εξαγωγική φαρμακοβιομηχανία στην Ελλάδα, απασχολώντας 2.000 εργαζομένους και λειτουργώντας δύο υπερσύγχρονα εργοστάσια παραγωγής στο Πικέρμι και στην Κερατέα Αττικής, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή ενός ακόμη εργοστασίου στην ίδια περιοχή. Έχει παρουσία σε περισσότερες από 90 χώρες, με ισχυρό αποτύπωμα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Μέση Ανατολή. Οι εξαγωγές της αντιστοιχούν στο 70% της συνολικής παραγωγής της. Το 2025, οι πωλήσεις του Ομίλου ELPEN στο εξωτερικό ξεπέρασαν εκείνες της ελληνικής αγοράς, με περισσότερο από το 80% της κερδοφορίας της εταιρείας να προέρχεται από τη διεθνή της δραστηριότητα.

Παράλληλα, το 2026 οι εξαγωγές θα υπερβούν τα 300 εκατομμύρια ευρώ. Ο Λευτέρης Τρύφων, Chief Operating Officer of ELPEN Group, παραλαμβάνοντας το Βραβείο Εξωστρέφειας από τον υπουργό Ανάπτυξης, Τάκη Θεοδωρικάκο, δήλωσε: «Το συγκεκριμένο βραβείο έρχεται σε μια χρονιά ορόσημο για την εταιρεία μας, καθώς το 2025 ήταν η πρώτη φορά που οι πωλήσεις μας στο εξωτερικό ξεπέρασαν τις πωλήσεις μας στην ελληνική αγορά. Σήμερα, πάνω από 10 εκατομμύρια ασθενείς λαμβάνουν καθημερινά ποιοτικό φάρμακο που παράγεται εδώ, στην Ελλάδα, στις εγκαταστάσεις μας».

 In.gr, 6-06-2026

ΟΒΕ: Πρωταθλήτρια στις ιδιωτικές δαπάνες υγείας η Ελλάδα

Η έρευνα του ΙΟΒΕ για τις ανισότητες, αποκαλύπτει το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και σε θέματα υγείας. Τεράστια η απόσταση από την ΕΕ στις ιδιωτικές δαπάνες υγείας και στις ακάλυπτες ανάγκες.

Η νέα έρευνα του ΙΟΒΕ «Οι πολλαπλές πτυχές της ανισότητας», μας θυμίζει ότι για να ορθοποδήσει μια κοινωνία, δεν αρκεί να ευημερούν οι αριθμοί, αλλά πρέπει να ευημερούν και οι άνθρωποι. Στην Ελλάδα, δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά το ξέσπασμα της οικονομικής, ένας αριθμός που ευημερεί είναι το μερίδιο του κέρδους στο ΑΕΠ. Είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη, εις βάρος του μεριδίου των μισθών που είναι το δεύτερο χαμηλότερο. Η μοναδική  χώρα που μας ξεπερνάει είναι η Ιρλανδία, η οποία όμως αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση, ως  φορολογική έδρα – παράδεισος, μιας χούφτας πολυεθνικών κολοσσών.

Την ευημερία των αριθμών, ή έστω τη βελτίωση κάποιων οικονομικών δεικτών, συμπληρώνουν η  ονομαστική αύξηση του ΑΕΠ και η αντίστοιχη «λογιστική» μείωση του δημόσιου χρέους, τα θηριώδη υπερπλεονάσματα, τα φουσκωμένα φορολογικά έσοδα – ελέω πληθωρισμού και έμμεσων φόρων.  Οι επενδύσεις αυξήθηκαν – με τη βοήθεια του Ταμείου Ανάκαμψης – η ανεργία μειώθηκε και το ονομαστικό εισόδημα επέστρεψε στα προ κρίσης επίπεδα.

Οι ανισότητες πέρα από το εισόδημα

Κάποιοι άλλοι δείκτες όμως,  που συνδέονται άμεσα με την ανθρώπινη ευημερία, διολισθαίνουν. Η αγοραστική δύναμη του μισθού και το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ, έχουν υποχωρήσει στα επίπεδα της Βουλγαρίας. Μάλιστα το 2024, η Βουλγαρία μας ξεπέρασε στην αγοραστική δύναμη του μισθού, σε όρους δεδουλευμένου ωρομισθίου. Πιθανόν το 2026 η κατάσταση να αλλάξει, αφού οι βαλκάνιοι γείτονές μας, με την είσοδο στο Ευρώ, βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να κατρακυλάει.

Το ΙΟΒΕ επισημαίνει ότι η ανισότητα δεν μπορεί να αξιολογείται μόνο βάση εισοδήματος. Η ποιότητα της εργασίας, η πρόσβαση σε καλή εκπαίδευση, οι ανισότητες στην υγεία πίεση από το ολοένα αυξανόμενο κόστος στέγασης, είναι παράγοντες που επηρεάζουν καθοριστικά το πραγματικό επίπεδο ευημερίας των νοικοκυριών, επισημαίνει το Ινστιτούτο.

Το 32% των πιο φτωχών έχει ακάλυπτες ανάγκες υγείας, έναντι 10% των πιο πλούσιων -πηγή: ΙΟΒΕ

Πλούσιοι και φτωχοί

Από όλα τα παραπάνω, η υγεία είναι ίσως το πεδίο που οι ανισότητες εκφράζονται με τον πιο ωμό τρόπο, ακόμα και με όρους ζωής και θανάτου. Το χάσμα που χωρίζει το 25% των πιο φτωχών νοικοκυριών, από το 25% των πλουσιότερων, είναι αβυσσαλέο. Το ένα μηδενικό παραπάνω ή παρακάτω στον τραπεζικό λογαριασμό, μπορεί να κάνει τη διαφορά ανάμεσα στο ποιος θα προλάβει να χειρουργηθεί εγκαίρως και ποιος όχι, ποιος θα μπορέσει να φτιάξει τα δόντια του και ποιος όχι, ποιος θα περιμένει ατέλειωτες ώρες στα επείγοντα και ποιος θα πληρώσει για  ιδιωτικές δομές. Εκτός από το πορτοφόλι, οι γεωγραφικές, εκπαιδευτικές, οι έμφυλες και ηλικιακές ανισότητες η ύπαρξη ή μη αναπηρίας, μεταφράζονται άμεσα και έμμεσε σε υγειονομικές ανισότητες.

Τα στοιχεία που παρουσιάζει το ΙΟΒΕ είναι αποκαλυπτικά:

Από όσους ανήκουν στο κατώτατο εισοδηματικό τεταρτημόριο (το 25% των πιο φτωχών), σχεδόν ο ένας στους τρεις (32%) αναφέρει ανεκπλήρωτες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης. Για το 25% των πλουσιότερων, το αντίστοιχο ποσοστό είναι 10%.

 Το ποσοστό ατόμων με χρόνια νοσήματα είναι 30,4% στο κατώτατο τεταρτημόριο και 17,5% στο ανώτατο.

 Τα ποσοστά ατόμων με κακή υγεία είναι 10% στο κατώτερο τεταρτημόριο και μόλις 3,6% στο ανώτερο.

 Ανάμεσα στο 25% των φτωχότερων, τα καταθλιπτικά συμπτώματα αφορούν το 4,9%. Στους πλούσιους είναι μόλις 0,4%. Τα πραγματικά ποσοστά κατάθλιψης πιθανόν να είναι υψηλότερα, αφού οι πιο φτωχοί έχουν και πιο περιορισμένη πρόσβαση και σε υπηρεσίες ψυχικές υγείας.

Η Ελλάδα έχει διπλάσιες ιδιωτικές δαπάνες υγείας από τον μέσο όρο της ΕΕ

Χάος μας χωρίζει από την ΕΕ

Εκεί που μας χωρίζει πραγματικό χάος από την Ευρώπη, είναι στις ιδιωτικές και δημόσιες δαπάνες υγείας. Τα λεγόμενα «έξοδα από την τσέπη» (out of pocket expenditure), αφορούν πάνω από το 1/3 των δαπανών υγείας στην Ελλάδα (34,3%). Πρόκειται για υπερδιπλάσιο ποσοστό από τον μέσο όρο της ΕΕ (14,8%).  Ως ποσοστό του ΑΕΠ οι άμεσες ιδιωτικές πληρωμές για την υγεία ανέρχονται στο 2,9%, επίσης διπλάσιο από την ΕΕ (1,5%).

Οι δημόσιες δαπάνες υγείας παραμένουν σημαντικά χαμηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ – στο 5,8% του ΑΕΠ έναντι 7,2%. Το μεγαλύτερο μέρος της μείωσης των δημόσιων δαπανών έγινε την περίοδο της οικονομικής κρίσης. Έκτοτε αυξάνονται με πολύ αργό ρυθμό για να καλύψουν τις απώλειες. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΟΣΑ (που δεν παραθέτει το ΙΟΒΕ), οι δημόσιες δαπάνες υγείας στην Ελλάδα είναι οι δεύτερες χαμηλότερες στην Ευρώπη, ως ποσοστό συμμετοχής στο σύνολο των δαπανών. Ενώ στον μέσο όρο της ΕΕ το 80% των δαπανών υγείας προέρχεται από το κράτος και τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, στην Ελλάδα το δημόσιο καλύπτει μόλις το 61%.

Εκτός του ότι το κράτος δίνει λιγότερα χρήματα για την υγεία,  σε σύγκριση με την ΕΕ, προβληματική είναι η κατανομή της δαπάνης. Για παράδειγμα, υπάρχει πολύ υψηλή φαρμακευτική δαπάνη, ενώ πολύ χαμηλή δαπάνη για πρόληψη.

ΙΟΒΕ

Στην Ελλάδα το 11,6% του πληθυσμού άνω των 16 αναφέρει μη εξυπηρετούμενες ανάγκες υγείας – έναντι 2,4% στην ΕΕ

Ανεκπλήρωτες ανάγκες υγείας

Στην Ευρώπη μόνο το 2,4% του πληθυσμού, από 16 ετών και άνω, αναφέρει μη εξυπηρετούμενες ανάγκες για ιατρική εξέταση και περίθαλψη. Στην Ελλάδα το ποσοστό εκτοξεύεται στο 11,6%.

Αντίστοιχα το 11,5% στην Ελλάδα αναφέρει μη εξυπηρετούμενες ανάγκες οδοντιατρικής περίθαλψης έναντι 3,3% στην ΕΕ.

Η κακή υγεία και τα χρόνια νοσήματα πλήττουν περισσότερο τους φτωχούς.

Πώς πάτε από υγεία;

Όταν από τους Έλληνες ζητείται να αυτό-αξιολογήσουν την υγεία τους, σε μια κλίμακα από το 5 (καλή υγεία) ως το 1 (κακή υγεία), δίνουν σχετικά καλό βαθμό στον εαυτό τους, κατά μέσο όρο 4,2.

Όμως κι εκεί υπάρχουν σημαντικές διαβαθμίσεις ανάλογα με το εισόδημα. Το φτωχότερο 25% αυτό-αξιολογεί την υγεία του με 4, και το πλουσιότερο με 4,4%.

«Το εύρος αυτό, αν και φαινομενικά περιορισμένο στην κλίμακα μέτρησης, υποδηλώνει μια συστηματική διαφοροποίηση της υποκειμενικής υγείας κατά μήκος της εισοδηματικής κατανομής, καθώς η κάθε βαθμίδα εισοδήματος αντιστοιχεί σε μετρήσιμα καλύτερη αντίληψη της προσωπικής υγείας», σημειώνει το ΙΟΒΕ.

Η διαφορά είναι πιο έντονη, αν μετρήσουμε τα ποσοστά ατόμων με κακή υγεία. Ανάμεσα τους πιο φτωχούς, ο ένας στους δέκα αναφέρει κακή υγεία, έναντι 3,6% ανάμεσα στους πιο πλούσιους.

Με χρόνια νοσήματα ο ένας στους τέσσερις

Υψηλό είναι και το ποσοστό ατόμων που ζουν με χρόνια νοσήματα, στο 24,7%. Παραμένει ωστόσο χαμηλότερο του ευρωπαϊκού μέσου όρου (36,5%). Η απόκλιση ενδέχεται να οφείλεται σε υποδιάγνωση και διαφορετικά μοντέλα αναφοράς μεταξύ Ελλάδας και ΕΕ.  Ακόμα κι έτσι, οι φτωχοί έχουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να πάσχουν από μακροχρόνια νοσήματα.

Μια άλλη ελληνική ιδιαιτερότητα, είναι ότι ενώ έχουμε υψηλότερο προσδόκιμο ζωής από τον μέσο όρο της ΕΕ, έχουμε χειρότερο προσδόκιμο «υγιούς ζωής» μετά τα 65 έτη. Ζούμε δηλαδή περισσότερο, αλλά όχι και με καλύτερη υγεία.

Healthpharma, 11-06-2026

Η ευρωπαϊκή και ελληνική φαρμακοβιομηχανία αναδεικνύεται σε κεντρικό πυλώνα στρατηγικής αυτονομίας, υγειονομικής ασφάλειας και ανάπτυξης για την Ευρώπη, σε μια περίοδο όπου οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις, ο διεθνής ανταγωνισμός για επενδύσεις και οι πιέσεις στις εφοδιαστικές αλυσίδες επαναφέρουν με ένταση το ζήτημα της παραγωγικής επάρκειας στο φάρμακο.

Το μήνυμα αυτό εκπέμφθηκε από την Αθήνα, στο Ετήσιο Συνέδριο της Medicines for Europe, το οποίο πραγματοποιήθηκε με συνδιοργανωτές τη Medicines for Europe και την Πανελλήνια Ένωση Φαρμακοβιομηχανίας (ΠΕΦ). Στο επίκεντρο βρέθηκε η ανάγκη ενίσχυσης της ευρωπαϊκής παραγωγικής βάσης, ώστε τα συστήματα υγείας να παραμείνουν ανθεκτικά και οι ασθενείς να έχουν ασφαλή πρόσβαση στις αναγκαίες θεραπείες.

Η συζήτηση δεν περιορίστηκε στην οικονομική διάσταση του κλάδου. Αντίθετα, ανέδειξε το φάρμακο ως κρίσιμη υποδομή για τη δημόσια υγεία, την κοινωνική συνοχή και την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Η Αθήνα ως σημείο αναφοράς για την ευρωπαϊκή στρατηγική στο φάρμακο

Στο συνέδριο συμμετείχαν ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, ο Υφυπουργός Υγείας Μάριος Θεμιστοκλέους, ο Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας Λευτέρης Κρητικός και ο Ευρωβουλευτής Νίκος Παπανδρέου.

Παρόντες ήταν επίσης κορυφαίοι εκπρόσωποι θεσμικών φορέων, ανώτατα στελέχη μεγάλων ευρωπαϊκών φαρμακευτικών εταιρειών, εκπρόσωποι κυβερνήσεων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι ευρωπαϊκών θεσμών.

Η επιλογή της Αθήνας αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή εγχώρια παραγωγική βάση στο φάρμακο και διεκδικεί ενισχυμένο ρόλο στη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για τη φαρμακευτική επάρκεια και την ανταγωνιστικότητα.

Γενόσημα, βιοομοειδή και φάρμακα προστιθέμενης αξίας στο επίκεντρο

Η βιομηχανία γενοσήμων, βιοομοειδών και φαρμάκων προστιθέμενης αξίας καλύπτει περίπου το 70% των συνταγογραφούμενων φαρμάκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτόν τον τρόπο, στηρίζει τη βιωσιμότητα των συστημάτων υγείας, διευρύνει την πρόσβαση των ασθενών σε κρίσιμες θεραπείες και ενισχύει την υγειονομική ασφάλεια της ηπείρου.

Η σημασία του κλάδου δεν περιορίζεται στην κάλυψη της καθημερινής θεραπευτικής ανάγκης. Σε συνθήκες διεθνών κρίσεων, διαταραχών στις αλυσίδες εφοδιασμού και αυξανόμενης εξάρτησης από τρίτες περιοχές, η ευρωπαϊκή παραγωγή φαρμάκων αποκτά στρατηγικό χαρακτήρα.

Το βασικό ερώτημα που τέθηκε στο συνέδριο είναι αν η Ευρώπη θα μπορέσει να διατηρήσει και να ενισχύσει την παραγωγική και τεχνολογική της ισχύ στον τομέα του φαρμάκου ή αν θα αφήσει την ανταγωνιστικότητα του κλάδου να υποχωρήσει σε ένα διεθνές περιβάλλον που αλλάζει ταχύτατα.

Η φαρμακοβιομηχανία ως παραγωγική δύναμη της Ευρώπης

Η φαρμακοβιομηχανία αποτελεί μία από τις σημαντικότερες παραγωγικές δυνάμεις της Ευρώπης. Διαθέτει περισσότερες από 400 παραγωγικές μονάδες και στηρίζει περίπου 190.000 άμεσες θέσεις εργασίας υψηλής εξειδίκευσης.

Η Ελλάδα κατέχει ξεχωριστή θέση σε αυτό το οικοσύστημα. Με 51 παραγωγικές μονάδες και ισχυρή εγχώρια φαρμακοβιομηχανία, η χώρα έχει αναπτύξει μια παραγωγική βάση που επενδύει στην παραγωγή, την έρευνα, την τεχνολογία και το ανθρώπινο δυναμικό.

Η ελληνική φαρμακοβιομηχανία δεν αποτελεί απλώς έναν εξαγωγικό ή παραγωγικό κλάδο. Συνδέεται άμεσα με την επάρκεια φαρμάκων, τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας, την προσέλκυση επενδύσεων και τη δυνατότητα της χώρας να συμμετέχει ενεργά σε μια ευρωπαϊκή πολιτική υγείας με μεγαλύτερη αυτονομία.

Το μήνυμα του Άκη Σκέρτσου για παραγωγικό και ερευνητικό κόμβο

Ο Υπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, εκπροσωπώντας τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, χαρακτήρισε τη φαρμακοβιομηχανία έναν από τους πλέον δυναμικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας και ταυτόχρονα στρατηγικό πυλώνα για την ευρωπαϊκή ανθεκτικότητα και ανταγωνιστικότητα. Όπως ανέφερε, η Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε σημαντικό παραγωγικό και ερευνητικό κόμβο της Ευρώπης, προσελκύοντας επενδύσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας, ενισχύοντας την καινοτομία και δημιουργώντας χιλιάδες ποιοτικές θέσεις εργασίας.

Ο κ. Σκέρτσος συνέδεσε την ενίσχυση της ευρωπαϊκής φαρμακευτικής παραγωγής με τη στρατηγική αυτονομία και την ασφάλεια, υπογραμμίζοντας ότι, ενόψει και της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2027, η Ελλάδα θα συνεχίσει να εργάζεται για μια Ευρώπη πιο ανταγωνιστική, πιο ανθεκτική και πιο αυτάρκη στον κρίσιμο τομέα της υγείας.

Άδωνις Γεωργιάδης: Η Ευρώπη δεν μπορεί να μειώνει την ανταγωνιστικότητα της παραγωγής

Ο Υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης στάθηκε στη σημασία της ασφαλούς πρόσβασης σε ποιοτικά και οικονομικά προσιτά φάρμακα.

Όπως τόνισε, τα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας εξαρτώνται από αυτή την πρόσβαση, ενώ ο κλάδος των φαρμάκων εκτός πατέντας είναι καθοριστικός όχι μόνο για τους ασθενείς, αλλά και για την ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας και την ασφάλεια του εφοδιασμού.

Ο Υπουργός Υγείας έθεσε με σαφήνεια και την πολιτική αντίφαση που απασχολεί τον κλάδο: η Ευρώπη δεν μπορεί, από τη μία πλευρά, να επιδιώκει μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία στον τομέα των φαρμάκων και, από την άλλη, να υιοθετεί πολιτικές που μειώνουν την ανταγωνιστικότητα της φαρμακευτικής παραγωγής.

Λευτέρης Κρητικός: Ανταγωνιστικό περιβάλλον για κρίσιμους παραγωγικούς τομείς

Ο Γενικός Γραμματέας Βιομηχανίας Λευτέρης Κρητικός υπογράμμισε ότι η φαρμακοβιομηχανία αποτελεί έναν από τους πλέον δυναμικούς παραγωγικούς κλάδους της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο κλάδος δημιουργεί ποιοτικές θέσεις εργασίας, προσελκύει επενδύσεις και ενισχύει τη βιομηχανική βάση της χώρας. Στόχος, όπως σημείωσε, είναι η δημιουργία ενός ανταγωνιστικού περιβάλλοντος που θα στηρίζει κρίσιμους παραγωγικούς τομείς για τη στρατηγική αυτονομία, την ασφάλεια και την ευημερία της Ευρώπης.

Η τοποθέτηση αυτή δείχνει ότι η φαρμακευτική παραγωγή δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως ζήτημα πολιτικής υγείας, αλλά και ως κεντρικό πεδίο βιομηχανικής στρατηγικής.

Θεόδωρος Τρύφων: Η Ευρώπη πρέπει να επενδύσει στη δική της παραγωγική βάση

Ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Φαρμακοβιομηχανίας και Αντιπρόεδρος της Medicines for Europe, Θεόδωρος Τρύφων, έθεσε το ζήτημα ως κρίσιμη επιλογή για το μέλλον της Ευρώπης.

Όπως ανέφερε, εάν η Ευρώπη επιδιώκει πραγματική στρατηγική αυτονομία, ανθεκτικά συστήματα υγείας και ασφάλεια εφοδιασμού σε φάρμακα, οφείλει να επενδύσει στη δική της παραγωγική βάση.

Ο κ. Τρύφων υπογράμμισε ότι η φαρμακοβιομηχανία δεν αποτελεί απλώς έναν τομέα της οικονομίας, αλλά κρίσιμη υποδομή για τη δημόσια υγεία, την κοινωνική συνοχή και την ευρωπαϊκή ασφάλεια.

Παράλληλα, επισήμανε ότι η βιομηχανία γενοσήμων, βιοομοειδών και φαρμάκων προστιθέμενης αξίας αποδεικνύει καθημερινά πως μπορεί να ανταποκριθεί στις ανάγκες των ευρωπαίων ασθενών, να στηρίξει τα συστήματα υγείας και να δημιουργήσει σημαντική προστιθέμενη αξία για την οικονομία.

Για να διατηρήσει όμως η Ευρώπη την παραγωγική και τεχνολογική της ισχύ, χρειάζεται ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό σχέδιο που θα ενθαρρύνει τις επενδύσεις, θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και θα διασφαλίζει συνθήκες βιώσιμης ανάπτυξης για τον κλάδο.

Steffen Saltofte: Ο κλάδος εκτός πατέντας είναι στρατηγικός εταίρος

Ο Πρόεδρος της Medicines for Europe, Steffen Saltofte, επισήμανε ότι, σε μια περίοδο γεωπολιτικών πιέσεων και σημαντικών νομοθετικών αλλαγών, η Ευρώπη οφείλει να αντιμετωπίσει τη βιομηχανία φαρμάκων εκτός πατέντας ως στρατηγικό εταίρο.

Ο ρόλος αυτός αφορά την πρόσβαση των ασθενών, την ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας και την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας. Όπως σημείωσε, ο κλάδος παρέχει περίπου το 70% των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη και επενδύει διαρκώς για την κάλυψη των αναγκών υγείας και ασφάλειας των Ευρωπαίων πολιτών.

Νομοθετικές πρωτοβουλίες με επιστημονικά δεδομένα και αξιολόγηση επιπτώσεων

Στο συνέδριο αναδείχθηκε επίσης η ανάγκη οι ευρωπαϊκές νομοθετικές πρωτοβουλίες να στηρίζονται σε επικαιροποιημένα επιστημονικά στοιχεία και σε ολοκληρωμένη αξιολόγηση των επιπτώσεών τους. Το ζητούμενο είναι να επιτυγχάνονται οι περιβαλλοντικοί στόχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χωρίς όμως να υπονομεύεται η βιωσιμότητα της φαρμακευτικής παραγωγής και η ανθεκτικότητα των ευρωπαϊκών συστημάτων υγείας.

Η ισορροπία αυτή θεωρείται κρίσιμη, καθώς η περιβαλλοντική πολιτική, η βιομηχανική πολιτική και η πολιτική υγείας συνδέονται όλο και περισσότερο. Για τον φαρμακευτικό κλάδο, η μετάβαση σε πιο βιώσιμα μοντέλα παραγωγής πρέπει να συνοδεύεται από ρεαλιστικό πλαίσιο, επενδυτικά κίνητρα και διασφάλιση της παραγωγικής συνέχειας.

Η Ελλάδα μπορεί να διαδραματίσει πρωταγωνιστικό ρόλο

Το Ετήσιο Συνέδριο της Medicines for Europe ανέδειξε την Ελλάδα ως χώρα που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για το φάρμακο. Η ισχυρή παραγωγική της βάση, οι 51 μονάδες παραγωγής, η τεχνογνωσία της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και η σταθερή επένδυση στην έρευνα και στο ανθρώπινο δυναμικό δημιουργούν προϋποθέσεις για αναβαθμισμένο ρόλο.

Η πρόκληση είναι να υπάρξει ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο που θα στηρίζει τις επενδύσεις και θα αναγνωρίζει τη στρατηγική αξία της παραγωγής φαρμάκων εντός Ευρώπης. Σε αυτό το περιβάλλον, η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει ως παραγωγικός, ερευνητικός και τεχνολογικός κόμβος.

Το φάρμακο ως ζήτημα ασφάλειας και ανάπτυξης

Η συζήτηση στην Αθήνα επιβεβαίωσε ότι η ισχυρή ευρωπαϊκή φαρμακοβιομηχανία αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την ανθεκτικότητα των συστημάτων υγείας, την επάρκεια φαρμάκων και τη διατήρηση της παραγωγικής και τεχνολογικής κυριαρχίας της Ευρώπης. Το φάρμακο δεν είναι μόνο προϊόν υγείας ή οικονομικό αγαθό. Είναι ζήτημα ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής, πρόσβασης των ασθενών και στρατηγικής αυτονομίας.

Η Ευρώπη καλείται να αποφασίσει αν θα ενισχύσει την παραγωγική της βάση ή αν θα παραμείνει εκτεθειμένη σε εξαρτήσεις, ελλείψεις και εξωτερικές πιέσεις. Το μήνυμα από την Αθήνα ήταν καθαρό: χωρίς ισχυρή φαρμακοβιομηχανία στην Ευρώπη, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική υγειονομική ασφάλεια.

In.gr, 12-06-2026

3ο ΣΦΕΕ Summit : Ένας στους 4 ασθενείς χρειάζεται καινοτόμες θεραπείες

«Μην περιμένετε θαύματα», δηλώνει ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης – Χάσμα ανταγωνισμού στην Ευρώπη

Μαζική πολιτική περίθαλψης στις συνήθεις παθήσεις που αποτελούν το 75% των περιστατικών, αφήνοντας το υπόλοιπο 25% σχεδόν στην τύχη του, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν επιστημονικές λύσεις, αφήνει συνειδητά ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης,

Μάλιστα, δηλώνει ότι η αέναη αύξηση των δαπανών δεν είναι λογική για ένα κράτος – ανεξάρτητα από τις ανάγκες του πληθυσμού – και υποστηρίζει ότι η υποχρέωσή του είναι η πρόσβαση των ασθενών μόνο στις βασικές θεραπείες, εγκαταλείποντας με τον τρόπο αυτό τα δύσκολα περιστατικά – εκτός φυσικά κι αν οι ασθενείς έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν οι ίδιοι την θεραπεία  τους.

Με δηλώσεις του στο 3ο ΣΦΕΕ Summit που πραγματοποίησε ο Σύνδεσμος Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) στην Αθήνα, ο υπουργός εστίασε στη δημοσιονομική σταθερότητα του συστήματος υγείας, στο πλαίσιο συζήτησης που είχε με τον πρόεδρο του Συνδέσμου Ολύμπιο Παπαδημητρίου. Είπε χαρακτηριστικά ότι το clawback αποτελεί την έκφραση των δημοσιονομικών ορίων που θέτει το κράτος στη φαρμακευτική δαπάνη, χαρακτηρίζοντας πραγματική πρόκληση τη ραγδαία αύξηση της χρήσης καινοτόμων και ακριβότερων θεραπειών.

«Δεν πρόκειται να έρθουν νέα κονδύλια στην υγεία, γι’ αυτό πρέπει να δούμε πώς θα γίνουμε πιο αποδοτικοί»

Άποψη από τη συζήτηση για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης

Οι δηλώσεις αυτές του υπουργού ανέβασαν τις εντάσεις με αποτέλεσμα να «ανέβει» ένα πανώ με σύνθημα «στηρίξτε τη φαρμακευτική καινοτομία» στην αίθουσα, από στελέχη της φαρμακοβιομηχανίας.

Μεταξύ άλλων, ο Άδωνις Γεωργιάδης είπε ότι στα ακριβά αντικαρκινικά φάρμακα η νοσοκομειακή δαπάνη αυξήθηκε κατά 21% από το 2024 στο 2025 και κατά ακόμη 20% το πρώτο τρίμηνο του 2026, καταγράφοντας συνολική αύξηση 40% μέσα σε δύο χρόνια.

Αναφέρθηκε στο αυξανόμενο κόστος των καινοτόμων θεραπειών που ασκούν πιέσεις στους προϋπολογισμούς όλων των χωρών, λέγοντας ότι «Η αέναη αύξηση της δαπάνης δεν είναι λογική σε ένα κράτος» και ότι «η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει τη βιωσιμότητα του συστήματος για το σύνολο των ασθενών».

Μειοψηφία ο ένας στους τέσσερις

Υποστήριξε ότι «οι ακριβές καινοτόμες θεραπείες αφορούν μια μειοψηφία ασθενών -περί το 25%- ενώ το υπόλοιπο 75% χρειάζεται καθιερωμένα, φθηνότερα φάρμακα που πρέπει εξίσου να διασφαλιστούν», και ότι «δεν μπορεί να διαταραχθεί η λειτουργία της υπόλοιπης αγοράς για την κάλυψη περιορισμένου αριθμού σπάνιων ενδείξεων», υπογραμμίζοντας ότι η Πολιτεία «έχει ευθύνη να διασφαλίζει πρωτίστως την πρόσβαση του συνόλου των ασθενών στις βασικές θεραπείες».

Το δικαιολόγησε λέγοντας ότι «η καινοτομία είναι απαραίτητη και σώζει ζωές, όμως το κράτος οφείλει παράλληλα να εξασφαλίζει ότι υπάρχουν διαθέσιμα τα φάρμακα που χρειάζονται οι περισσότεροι ασθενείς».

Παράλληλα αμφισβήτησε τα χαμηλά επίπεδα δημοσίων δαπανών, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο ως προς τη δημόσια φαρμακευτική χρηματοδότηση σε σχέση με το ΑΕΠ και ότι η χώρα συνεχίζει να προσελκύει επενδύσεις και κλινικές μελέτες.

Καταλήγοντας, ο κ. Γεωργιάδης δήλωσε: «Από μένα δεν μπορείτε να περιμένετε θαύματα», προσθέτοντας ότι «η αύξηση της δαπάνης στα καινοτόμα φάρμακα δημιουργεί πραγματικές πιέσεις που καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνο με επιπλέον χρηματοδότηση».

Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε σειρά παρεμβάσεων για τον περιορισμό της υπερκατανάλωσης και τον καλύτερο έλεγχο της δαπάνης, μεταξύ των οποίων η ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου, η εφαρμογή κλειστών προϋπολογισμών και η επέκταση της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.

Ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα νοσοκομεία

Σημείωσε πως από την 1η Ιουλίου τίθεται σε λειτουργία η ηλεκτρονική συνταγογράφηση στα νοσοκομεία, η οποία θα επιτρέπει την παρακολούθηση της συνταγογραφικής συμπεριφοράς σε πραγματικό χρόνο, ενώ στη συνέχεια θα αξιοποιηθούν και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για τον έλεγχο των προτύπων συνταγογράφησης. Παράλληλα, επισήμανε ότι σημαντικό μέρος των νέων πόρων που διατέθηκαν τα τελευταία χρόνια κατευθύνθηκε στις καινοτόμες θεραπείες, αποδεικνύοντας -όπως είπε- τη βούληση της κυβέρνησης να στηρίξει την καινοτομία. «Πλέον εγκρίνω 4-5 νέα φάρμακα τον μήνα. Ο κόσμος έχει αλλάξει», ανέφερε.

Από την πλευρά του ΣΦΕΕ, ο κ. Παπαδημητρίου ζήτησε «πλαίσιο συνυπευθυνότητας» από την πολιτεία, υποστηρίζοντας ότι το κράτος ορίζει τον προϋπολογισμό, χωρίς όμως να προσδιορίζει επαρκώς τι αγοράζει, με αποτέλεσμα το βάρος να μετακυλύετε στη βιομηχανία.

Τόνισε ότι τις προηγούμενες ημέρες έφτασαν στις φαρμακευτικές τα σημειώματα για το νοσοκομειακό clawback του πρώτου εξαμήνου του 2025 με τις επιστροφές να φτάνουν κατά μέσο όρο στο 80,6%. Ο κ. Παπαδημητρίου, ανέφερε πως η μεταχείριση αυτή «είναι σαν να μας λέτε “μας κλέβετε και, επειδή μας κλέβετε, φέρτε πίσω το 80%”». Προειδοποίησε, δε, ότι όσο δεν θεσμοθετείται ρήτρα συνυπευθυνότητας, «όλα αυτά που το Υπουργείο θέλει να κάνει είναι ευσεβείς πόθοι».

Επικαλούμενος έρευνες στα μέλη του Συνδέσμου, ο Πρόεδρος του ΣΦΕΕ έκανε λόγο για καθυστέρηση -και πιθανή μείωση- στην είσοδο νέων φαρμάκων, σημειώνοντας ότι «3 στα 5 καινοτόμα φάρμακα οι εταιρείες δεν έχουν σκοπό να τα φέρουν στην Ελλάδα», με ορίζοντα την επόμενη διετία-τριετία. «Τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος», πρόσθεσε, εκφράζοντας παράλληλα ανησυχία για υποβάθμιση της θέσης της Ελλάδας στους διεθνείς σχεδιασμούς ορισμένων πολυεθνικών εταιρειών.

Το χάσμα της Ευρώπης

Στο χάσμα της υγείας στην Ευρώπη και η αντιμετώπιση της υγείας ως επένδυση και όχι ως κόστος συζητήθηκε παράλληλα, με την επισήμανση ότι για κάθε δολάριο που δαπανάται στην υγεία, επιστρέφουν 2,4 δολάρια ως όφελος στην κοινωνία.

Συγκεκριμένα, η Γενική Διευθύντρια της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων και Συνδέσμων (EFPIA) Nathalie Moll υπογράμμισε τη σημασία της επιτάχυνσης, καθώς η Ευρώπη αυτήν τη στιγμή εμφανίζεται ως ο λιγότερος ελκυστικός προορισμός για νέα φάρμακα. Κι αυτή είναι μια τάση, όπως παρατήρησε, η οποία διαφαίνεται εδώ και 20 χρόνια. «Το χάσμα διευρύνεται διαρκώς», επεσήμανε, προτού σχολιάσει ότι το θέμα είναι και νομοθετικό, καθώς για παράδειγμα υπάρχουν αρκετές αβεβαιότητες σε θέματα τιμολόγησης.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ανέδειξε ως απαραίτητη την ανάγκη για πρόοδο, η οποία θα επιτευχθεί με τον διάλογο. «Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι όλοι θα κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και θα βρουν λύσεις. Χρειαζόμαστε μια συζήτηση πέραν των κρατών – μελών, καθώς έτσι θα βρούμε περισσότερες λύσεις». Επιπλέον, σημείωσε ότι η Ευρώπη οφείλει να εστιάσει στις κλινικές έρευνες για την παραγωγή περισσότερων φαρμάκων υπενθυμίζοντας ότι η Κίνα πέρυσι πέρασε και την Ευρώπη και την Αμερική στον τομέα της παραγωγής. «Πρέπει να μειώσουμε το χάσμα», επανέλαβε, ενώ αναφερόμενη στη νομοθεσία για τη βιοτεχνολογία, ζήτησε να υπάρξει περισσότερη αισιοδοξία.

Ο Καθηγητής Πολιτικής Υγείας στο London School of Economics (LSE) και Διευθυντής του Medical Technology Research Group (MTRG) Πάνος Καναβός, αναγνώρισε ότι η Ευρώπη έχει ένα χάσμα στην ανταγωνιστικότητα, «γι’ αυτό πρέπει να σκεφτούμε τι θα κάνουμε», προσθέτοντας πως έχει σημασία να «επενδύσουμε σοβαρά», ενώ τόνισε ότι «πρέπει όλοι να αναλάβουν την ευθύνη και να συμβάλλουν στην έρευνα και στην ανάπτυξη», συμπλήρωσε.

Παρατηρώντας παράλληλα ότι τα συστήματα υγείας έχουν αρκετές καθυστερήσεις, υπογράμμισε ότι «δεν πρόκειται να έρθουν νέα κονδύλια στην υγεία, γι’ αυτό πρέπει να δούμε πώς θα γίνουμε πιο αποδοτικοί».

Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της MSD Ευρώπης Cyril Schiever αναγνώρισε ότι έχουμε καταπληκτικούς επιστήμονες στην Ευρώπη, αλλά «η ταχύτητα είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με ό,τι συμβαίνει σε άλλες περιοχές του πλανήτη. Είναι ανάγκη, η Ευρώπη να σημειώσει πρόοδο, να φύγει από τον κατακερματισμό και να υιοθετήσει τις κατάλληλες πολιτικές. Υπάρχουν κάποια νομοθετήματα με ενδιαφέρον, αλλά χρειάζεται υπερβολικά πολύ χρόνος για να περάσουν στην εθνική νομοθεσία».

Την ίδια στιγμή, έδωσε έμφαση στη διασύνδεση της επιστήμης με την προσφορά της καινοτομίας στους ασθενείς. «Κατά μέσο όρο χρειάζονται δύο χρόνια ώστε μια ανακάλυψη να γίνει διαθέσιμη στους ασθενείς. Αυτόν τον χρόνο θα πρέπει να τον μικρύνουμε». Αναγνώρισε ταυτόχρονα πως «όταν μιλάμε για ασθενείς, θα πρέπει να είμαστε σίγουροι με ό,τι κάνουμε. Χρειάζεται μια ισορροπία όσο και να επιθυμούμε να επιταχύνουμε τις ανακαλύψεις».

Ο επικεφαλής της Roche Νότιας Ευρώπης Oliver Bleck, παραδέχθηκε ότι πολλές κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν δημοσιονομικές πιέσεις, όμως σημείωσε πως η καινοτομία αποτελεί μια ευκαιρία για την Ευρώπη, ώστε να γίνει ηγέτης. «Αν επενδύσουμε, οι προοπτικές θα βελτιωθούν και το φορτίο στο σύστημα θα γίνει μικρότερο. Με κάθε έξυπνη ιατρική λύση, μειώνουμε το κόστος του ιατρικού συστήματος μακροπρόθεσμα» και πρόσθεσε πως «κάθε δολάριο που δαπανούμε, έχει όφελος 2,4 δολάρια στην κοινωνία». Παράλληλα, σημείωσε ότι πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να επιταχύνουμε τη δημιουργία των νέων φαρμάκων. Κι αυτό συμπεριλαμβάνει και την επιτάχυνση των κανονιστικών αποφάσεων. Επεσήμανε δε ότι όλοι πρέπει να δούμε την υγεία όχι ως κόστος αλλά ως επένδυση.

Health Report, 15-06-2026

«Βουλιάζουν» στα χρέη τα νοσοκομεία – Νέα αύξηση

Νέα εκτόξευση στα χρέη των νοσοκομείων καταγράφουν τα επίσημα στοιχεία

Σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα εξακολουθούν να κινούνται τα χρέη στα δημόσια νοσοκομεία με τις ανεξόφλητες υποχρεώσεις να αποτελούν το μεγάλο αγκάθι του ΕΣΥ και της κυβέρνησης. Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές των νοσοκομείων συνεχίζουν να αυξάνονται σταθερά, προκαλώντας εκ νέου προβληματισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τις καθυστερήσεις πληρωμών στη χώρα μας. Δεν είναι άλλωστε λίγοι οι ιδιώτες προμηθευτές που έχουν προσφύγει σε ευρωπαϊκούς θεσμούς, καταγγέλλοντας μεγάλες καθυστερήσεις στις αποπληρωμές από το ΕΣΥ. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (ΥΠΕΘΟ), τα νοσοκομεία παραμένουν «πρωταθλητές» στις οφειλές, με συνολικό ύψος που ανέρχεται στα 1,590 δισ. ευρώ, έναντι 1,696 δισ. ευρώ τον προηγούμενο μήνα. Παρά τη μηνιαία μείωση των περίπου 106 εκατ. ευρώ, η οποία αποδίδεται εν μέρει στην επιτάχυνση των συμψηφισμών (clawback και λοιπές υποχρεωτικές εκκαθαρίσεις), η συνολική εικόνα παραμένει επιβαρυμένη. Σε ετήσια βάση, οι οφειλές συνεχίζουν να εμφανίζουν αυξητική τάση, καταγράφοντας άνοδο της τάξης των 193 εκατ. ευρώ σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2025.

Τα χρέη σε φάρμακα

Στα ποσά αυτά θα πρέπει να προστεθούν και οι υποχρεώσεις ύψους περίπου 800 εκατ. ευρώ προς τις φαρμακευτικές εταιρείες για τα νοσοκομειακά φάρμακα του 2025. Ωστόσο, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, το πραγματικό ύψος της επιβάρυνσης περιορίζεται σημαντικά εφόσον αφαιρεθούν οι υποχρεωτικές επιστροφές των φαρμακευτικών επιχειρήσεων (clawback) για τα έτη 2025 και 2026, με αποτέλεσμα το καθαρό ποσό να υπολογίζεται περίπου στα 150 εκατ. ευρώ.

Παρά τις παρεμβάσεις και τις οδηγίες προς τις διοικήσεις των νοσοκομείων για καλύτερη διαχείριση των οικονομικών τους, το πρόβλημα των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων εξακολουθεί να υφίσταται, επηρεάζοντας τη συνολική λειτουργία του δημόσιου συστήματος υγείας και τις σχέσεις με τους προμηθευτές. Το ζήτημα των χρεών παραμένει διαχρονικό, με διακυμάνσεις από μήνα σε μήνα, αλλά χωρίς ουσιαστική αποκλιμάκωση σε μεσοπρόθεσμο επίπεδο.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 15-06-2026

Προς ψήφιση σήμερα, με νέα μέτρα έντασης της εμπορευματοποίησης του Φαρμάκου

Συνεχίζεται με σκοπό να ψηφιστεί σήμερα Παρασκευή στη Βουλή η συζήτηση του νομοσχεδίου του υπουργείου Υγείας «Σύσταση Ταμείου Καινοτομίας – Πρόσβαση των ασθενών σε νέα φάρμακα και θεραπείες – Βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και άλλες διατάξεις».

Υπενθυμίζεται ότι πρόκειται για ένα εφ’ όλης της ύλης νομοσχέδιο, που μεταξύ άλλων περιλαμβάνει νέες αντιδραστικές ρυθμίσεις έντασης της εμπορευματοποίησης για τα φάρμακα, είτε αυτές αφορούν τα «καινοτόμα» είτε τον αντίστοιχο τομέα της φαρμακευτικής πολιτικής των στρατιωτικών νοσοκομείων και του νοσοκομείου ΝΙΜΤΣ. Περιλαμβάνονται κυρίως μέτρα που απαιτεί η φαρμακοβιομηχανία και το κράτος ρυθμίζει με βασικό κριτήριο τη διακίνηση των φαρμάκων ως εμπορεύματα και όχι τη δωρεάν και απρόσκοπτη διάθεσή τους, με κριτήρια αυστηρά επιστημονικά.

«Και πόσα παραπάνω χρήματα πιστεύετε ότι πρέπει να βάλουμε; Σήμερα η Ελλάδα είναι πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο με όρους ΑΕΠ στη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη. Θέλετε να βάλουμε τα διπλάσια; Στην Αμυνα δίνουμε 3% παραπάνω από τις άλλες χώρες. Από πού θα τα κόψουμε; (…) Από ποιον κωδικό; Από τις συντάξεις; Από την Παιδεία;». Αυτόν τον ελεεινό εκβιασμό επιστράτευσε ο υπουργός Υγείας Αδ. Γεωργιάδης, ομολογώντας ότι μια ζωτική ανάγκη του λαού θυσιάζεται για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας και της στήριξης των ΝΑΤΟικών σχεδίων.

Ρυθμίσεις για το Φάρμακο – εμπόρευμα και τη στήριξη των βιομηχάνων

Αναφερόμενος στα πρώτα άρθρα του νομοσχεδίου, ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ Γιώργος Λαμπρούλης τόνισε πως πρόκειται για ρυθμίσεις που στηρίζονται στην παραδοχή ότι το Φάρμακο είναι εμπόρευμα και υπηρετούν τη στήριξη της φαρμακοβιομηχανίας για περαιτέρω κερδοφορία, ενώ περιορίζεται η κρατική χρηματοδότηση για τις ανάγκες των ασθενών.

Σε σχέση με τα λεγόμενα «καινοτόμα» φάρμακα, ανέδειξε ότι στην παραπάνω λογική οφείλεται και η παραδοχή ότι είναι αποκλειστική επιλογή της φαρμακοβιομηχανίας – εάν τα παράξει – πού θα τα κυκλοφορήσει, με βάση το πλήθος της πελατείας της, το ύψος τιμολόγησης και πάει λέγοντας.

«Αυτό όμως που δεν αντιμετωπίζουν οι ρυθμίσεις αυτές του νομοσχεδίου, ούτε θα μπορούσαν βέβαια, είναι η εξής αντίφαση: Το αποτέλεσμα της μεγάλης προόδου που υπάρχει στη δυνατότητα παραγωγής και καινοτόμων φαρμάκων να μην αξιοποιείται καθολικά και απρόσκοπτα απ’ όλους όσοι τα έχουν ανάγκη», σημείωσε ο Γ. Λαμπρούλης και ανέφερε συγκεκριμένα την πρόβλεψη στον κρατικό προϋπολογισμό να εγγράφονται ετησίως 50 εκατ. ευρώ για τα καινοτόμα φάρμακα. «Πώς βγάλατε αυτό το ποσό; Πώς έχουν μετρηθεί οι ανάγκες των ασθενών; Αν χρειαστεί επιπλέον ποσό, πώς θα ικανοποιηθεί αυτό το ζήτημα;

Δεύτερον, συγκροτείται διαφορετικός μηχανισμός γι’ αυτά τα φάρμακα, πράγμα που σημαίνει και διαφορετική μεταχείριση από το κράτος σε σχέση με τον μηχανισμό Clawback και το Rebate, το οποίο παραπέμπεται σε μελλοντικές ρυθμίσεις.

Τρίτον, η αξιολόγηση και η ένταξη αυτών των φαρμάκων στο Ταμείο Καινοτομίας γίνονται – εκτός των άλλων – με κριτήριο τη δαπάνη που προκαλούν. Υπάρχει ή όχι το ενδεχόμενο ένα χρήσιμο φάρμακο να αποκλείεται λόγω κόστους;».

Παράλληλα διατύπωσε τις επιφυλάξεις του ΚΚΕ για τα άλλα κριτήρια που τίθενται, π.χ. για την «αποτελεσματικότητα», που όμως μπορεί να «μετρηθεί» με διάφορες παραμέτρους, όπως η ηλικία, το προσδόκιμο ζωής, το επίπεδο αντιμετώπισης της νόσου κ.λπ., τα οποία σε συνδυασμό με το κριτήριο του κόστους μπορούν να διαμορφώσουν διαφορετική τελική πιστοποίηση του φαρμάκου, ενώ υπογράμμισε πως τα βασικά στοιχεία της Ερευνας και στο Φάρμακο γίνονται από την ίδια τη φαρμακοβιομηχανία, με ό,τι αυτό σημαίνει.

Για την προώθηση σειράς ρυθμίσεων, κατά πάγιο αίτημα των φαρμακοβιομηχάνων, περιορισμού του Clawback ή του Rebate, στάθηκε στα άρθρα 9 και 10, που αφορούν τα γνωστά δωράκια στη φαρμακοβιομηχανία, αλλά και στη φαρμακευτική δαπάνη του υπουργείου Εθνικής Αμυνας και του Νοσοκομείου ΝΜΤΣ, με απαλλαγή για τη φαρμακοβιομηχανία και ταυτόχρονα κάλυψη του ελλείμματος του ΕΟΠΥΥ από τη φορολογία των εργαζομένων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού. Απαλλαγές που μόνο την περίοδο 2018 – 2020 έδωσαν τη δυνατότητα να μπουν στα ταμεία της φαρμακοβιομηχανίας τουλάχιστον 1,5 δισ. ευρώ, την ώρα που οι ασθενείς πληρώνουν πολύ πιο ακριβά τα φάρμακα και ταυτόχρονα καλύπτουν μέσω της φορολογίας τα ελλείμματα του προϋπολογισμού του ΕΟΠΥΥ. συγχρόνως ρυθμίζει με προκλητικό τρόπο (άρθρο 11) «για τα “φτωχαδάκια”, τους φαρμακοβιομήχανους, και σε άτοκες μάλιστα δόσεις (36,72), τις αποπληρωμές υποχρεώσεων, όσες έχουν απομείνει, και την ίδια ώρα ξεσπιτώνετε χιλιάδες οικογένειες μέσω των funds», και άλλα πολλά.

Για τα άρθρα 12 και 15 τόνισε την καθιέρωση δαιδαλώδους και χρονοβόρας διαδικασίας, αφού «για σοβαρά ασθενείς βάζετε ένα τσουβάλι φίλτρα για τη δωρεάν χορήγηση φαρμάκων από τον ΕΟΠΥΥ, χωρίς να είναι και δεδομένο αυτό (…) Βάζει τους νοσηλευόμενους ασθενείς που βρίσκονται σε κατ’ επείγουσα κατάσταση, που κινδυνεύει ενδεχομένως η ζωή τους, να συνυπογράφουν ότι συναινούν πως το αίτημά τους μπορεί να απορριφθεί. Και ποιος θα αναλάβει την οικονομική δαπάνη; Τι δείχνει η κυβέρνηση; Τον ασθενή και την τσέπη του. Για να περιοριστεί η κρατική ασφαλιστική δαπάνη, στο όνομα των περιβόητων “δημοσιονομικών αντοχών”».

Για το άρθρο 21 και τον καθορισμό του κριτηρίου του ΑΕΠ ως προς την αύξηση ή μείωση του ορίου δαπανών για τη φαρμακευτική δαπάνη, τη νοσοκομειακή φαρμακευτική δαπάνη και τις δαπάνες για τις υπηρεσίες Υγείας του ΕΟΠΥΥ, υπογράμμισε ότι σε αυτήν τη διάταξη «συμπυκνώνεται όλη η αντιλαϊκή πολιτική κατεύθυνση της κυβέρνησης», καθώς οι εργαζόμενοι και ο λαός καλούνται να αποδεχτούν να ματώνουν μέσω της φορολεηλασίας, των πενιχρών μισθών, των ανεπαρκών πακέτων παροχών στην Υγεία και της αύξησης των πληρωμών στα φάρμακα, ώστε να αυξηθεί το ΑΕΠ «και να υπάρξει το ενδεχόμενο να αυξηθεί η δαπάνη για τις ανάγκες της υγείας τους». Ομως – συνέχισε – κάτι τέτοιο δεν εξασφαλίζει αύξηση των παρεχόμενων υπηρεσιών για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψή τους, δεδομένου ότι «αυτές θα συνεχίσουν να καθορίζονται από τον κανονισμό παροχών του ΕΟΠΥΥ, με τις γνωστές περικοπές και τα πλαφόν».

 Την ίδια στιγμή ωφελημένοι θα είναι οι επιχειρηματικοί όμιλοι στο Φάρμακο και στην Υγεία, «διότι η όποια αύξηση του ορίου δαπανών υπάρξει σημαίνει αντίστοιχη μείωση των ποσών της υποχρεωτικής επιστροφής του Clawback προς τον ΕΟΠΥΥ». Επίσης ανέδειξε μια «κομπίνα» που κάνει η κυβέρνηση με την εν λόγω ρύθμιση, αφού δεν αναφέρεται «κάποια αντίστοιχη αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης στην Υγεία και στα φάρμακα», και επανέφερε την πρόταση του ΚΚΕ να καταργηθεί το Clawback, να χρηματοδοτηθούν πλήρως από το κράτος όλες οι σύγχρονες ανάγκες ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, να φορολογηθεί το μεγάλο κεφάλαιο στο 45% και να καταργηθούν κάθε πληρωμή – συμμετοχή ασθενών σε Υγεία και Φάρμακο, το πλαφόν, οι περικοπές και οι εισφορές των εργαζομένων.

Το δε άρθρο 32, σχετικά με τα φάρμακα προηγμένων θεραπειών, το χαρακτήρισε «προβληματικό», δεδομένου ότι φάρμακα που βρίσκονται ακόμα στη φάση κλινικής μελέτης εξαιρούνται από κάθε θεσμοθετημένο έλεγχο και αυτός ανατίθεται στην ατομική ευθύνη του γιατρού που ζητά την παρασκευή τους και στη συναίνεση του ασθενούς, προσθέτοντας ότι στόχος του άρθρου είναι η απλοποίηση των κλινικών ερευνών των φαρμακευτικών ομίλων.

Αναφερόμενος στις ρυθμίσεις του νομοσχεδίου για τους γιατρούς και το προσωπικό των δημόσιων μονάδων Υγείας, ο Γ. Λαμπρούλης κατέδειξε ότι συνεχίζεται η τακτική υποστελέχωσής τους, με μεταφορές – αποσπάσεις προσωπικού και μοριοδότηση επικουρικού προσωπικού.

Περαιτέρω νομιμοποίηση της κάνναβης στις νεανικές συνειδήσεις

Σχετικά με τις ρυθμίσεις για τα προϊόντα καπνού και κάνναβης, ο βουλευτής του ΚΚΕ Μανώλης Συντυχάκης χαρακτήρισε υποκριτικό το ενδιαφέρον της κυβέρνησης για την προστασία των ανηλίκων και της δημόσιας υγείας.

Σημείωσε πως «δεν είναι τυχαία ούτε η επιλογή να διαλύσει ό,τι υπήρχε στη χώρα μας από κέντρα και προγράμματα πρόληψης, “στεγνής” θεραπείας και κοινωνικής επανένταξης. Είναι επιλογή που εκπορεύεται από την ΕΕ και την έχουν υλοποιήσει πιστά όλες οι μέχρι σήμερα κυβερνήσεις, αφήνοντας τα θεραπευτικά προγράμματα χωρίς επαρκή χρηματοδότηση, χωρίς επαρκές επιστημονικό προσωπικό, καταργώντας το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ, ενισχύοντας τη “μείωση της βλάβης” και στρώνοντας τον δρόμο στην ιδιωτική Απεξάρτηση».

Υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση με τις διατάξεις για την κάνναβη επιδιώκει αφενός με την αύξηση του ορίου περιεκτικότητας της ψυχοδραστικής τετραϋδροκανναβινόλης (από 0,2% σε 0,3%) σε προϊόντα πώλησης κάνναβης να προχωρήσει περαιτέρω τη νομιμοποίησή της στις λαϊκές συνειδήσεις, αφετέρου με την απαγόρευση πώλησης, διακίνησης και διάθεσης ξηρής κάνναβης «να μαζέψει τα ασυμμάζευτα, εξαιρώντας από την απαγόρευση προϊόντα κάνναβης που έχουν χαρακτηριστεί από την ΕΕ τρόφιμα ή καλλυντικά, ενώ είναι εξίσου επικίνδυνα και εθιστικά».

Κατήγγειλε ακόμα την προσπάθεια «να θεσπιστεί ένα νομικό πλαίσιο για τη δημιουργία και λειτουργία μεγάλων εταιρειών παραγωγής, εμπορίας και εξαγωγής κάνναβης, ανοίγοντας ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τους επιχειρηματικούς ομίλους», αλλά και για το αστικό κράτος, που «ως προαγωγός προσδοκά περισσότερα κέρδη από τους φόρους παραγωγής και κυκλοφορίας», τονίζοντας ότι «αστικό κράτος και μονοπώλια εμπορεύονται τον ανθρώπινο πόνο». Στηλίτευσε δε την υποκριτική ανησυχία της κυβέρνησης για τους νέους, όταν θεσμοθετεί ως δήθεν μέτρο προστασίας την απόσταση …200 μέτρων των καταστημάτων πώλησης προϊόντων κάνναβης από τα σχολεία!

Επεσήμανε ακόμα πως «ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ προσφέρουν τις χειρότερες υπηρεσίες όταν ασπάζονται το ότι η “απελευθέρωση” της καλλιέργειας της ιατρικής κάνναβης θα έχει πολλαπλά οικονομικά οφέλη για τη χώρα. Παρουσιάζουν τα ναρκωτικά ως “θεραπεία για πάσα νόσο”, τα νομιμοποιούν στις νεανικές συνειδήσεις, επιδοτούν την καλλιέργεια και επεξεργασία της κάνναβης στο όνομα της “πράσινης ανάπτυξης” και προωθούν πολιτικές “μείωσης της βλάβης”, αντί για μείωση της ζήτησης. Διοχετεύουν σκόπιμα τα ιδεολογήματα περί “λειτουργικού – μη λειτουργικού” χρήστη, με αποθέωση της ατομικής ευθύνης, αποσιωπώντας σκόπιμα τις κοινωνικές παραμέτρους του πολυπαραγοντικού κοινωνικού φαινομένου της τοξικοεξάρτησης».

Σωματείο Εργαζομένων στη  Pfizer Hellas, 4-05-2026

ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΜΕΣΩΣ Η ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥ! Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

Ο φαρμακευτικός κολοσσός της Pfizer έχει εδώ και πάνω από ένα χρόνο επιδοθεί σε ενα μπαράζ απολύσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, στο πλαίσιο των αναδιαρθρώσεων της παραγωγής, της θωράκισης της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας της, καθώς οι όμιλοι παίρνουν τα μέτρα τους μπροστά σε ένα γενικευμένο πόλεμο. Στην Ελλάδα αυτό μεταφράζεται μέχρι στιγμής σε μερικές εκατοντάδες θέσεις εργασίας που η διοίκηση της εταιρείας ονομάζει εθελούσιες αποχωρήσεις. Τι συμβαίνει όμως στην πραγματικότητα;

1. Η εταιρεία αποκομίζει τεράστια κερδοφορία από την εξειδικευμένη εργασία μας, με έσοδα 60 δις το τελευταίο έτος, αποδίδοντας σχεδόν 10 δις στους μετόχους. Ταυτόχρονα πραγματοποιεί εξαγορές δισεκατομμυρίων, όπως η εξαγορά της Metsera που εκτινάχθηκε στα 10 δις μέσα σε μια νύχτα, μπροστά στην κόντρα με την ανταγωνιστική Novo Nordisk. Εξαγορές που σηματοδοτούν  ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη και αποδίδουν μεγαλύτερη κερδοφορία.

• Για όσους μένουμε πίσω η καθημερινότητα σημαίνει αυξανόμενος φόρτος δουλειάς λόγω των απολύσεων, με τις νέες τεχνολογίες να εφαρμόζονται για εντατικοποίηση της εργασίας, διαρκές στρες για τη θέση εργασίας μας, πίεση να δώσουμε παραπάνω για να μην είμαστε οι επόμενοι, ψυχολογική βία και εξάντληση.

• Οι δεκάδες νέες θέσεις να ανοίγουν στην Ελλάδα, με αναπροσαρμογή των τμημάτων, νέο κτήριο στις εγκαταστάσεις της εταιρείας στη Θεσσαλονίκη, μαρτυρούν τις ανάγκες σε στελέχωση των ομάδων. Τις δυνατότητες για απορρόφηση των έμπειρων, εξειδικευμένων συναδέλφων μας, που έχουν ήδη περάσει συνεντεύξεις και αξιολογήσεις εξαμήνων, χωρίς καμία διαδικασία δοκιμασίας, ανταγωνισμού, βλαπτική μεταβολή.

• Η εταιρεία, τη στιγμή που επικαλείται αδυναμία να αναδιατάξει κατάλληλα το προσωπικό, έχει σχεδιάσει έναν αποδοτικότατο μηχανισμό απολύσεων, με αυτοματοποίηση διαδικασιών, διατεταγμένη ομάδα διαχείρισης, και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ να ξοδεύονται για να εξαγοράσουν τη σιωπή των εργαζόμενων, προκειμένου να διατηρηθεί το φιλικό προσωπείο της εταιρείας. Ουσιαστικά, μας απομονώνουν, μας πετάνε ένα ψίχουλο από τα τεράστια ποσά που εμείς οι ίδιοι παράγουμε, τα βαφτίζουν «χάρισμα», πιέζοντας να υπογράψουμε μέσα σε λίγη ώρα την παραίτηση και μαζί τη σιωπή μας, την αποχή από κάθε συλλογική διεκδίκηση.

• Το άλλοτε φιλικό προφίλ της εταιρείας έχει δώσει τη θέση του σε τρομοκρατία, προσπάθειες να φιμώσει και να πετάξει από το χώρο το επιχειρησιακό σωματείο, να τρομοκρατήσει όποιον εργαζόμενο τολμάει να ζητήσει το αυτονόητο. Να πληρωθεί την υπερωρία, να σχολάσει στην ώρα του, να έχει το σωματείο στο πλευρό του, τη στιγμή που του ανακοινώνεται η απόλυσή του!

Στο έδαφος λοιπόν αυτό, την περασμένη Πέμπτη, η εταιρεία κάλεσε σε συνάντηση συνάδελφό μας και, όταν εκείνος ζήτησε την παρουσία του σωματείου στο πλευρό του, τον απείλησε με απόλυση, για να του ζητήσει σύντομα να παραδώσει τον εξοπλισμό και να απομακρυνθεί από το χώρο!

Όχι μόνο καταρρέει παταγωδώς η πλαστή εικόνα της ανθρωποκεντρικής εταιρείας – ευεργέτη, αλλά εμφανίζεται το απάνθρωπο πρόσωπο που κρύβεται από πίσω, που δε διστάζει μπροστά στο κέρδος να απειλήσει και να επιτεθεί σε όποιον το απειλεί.

Οι εργαζόμενοι της Pfizer, έχουμε σήμερα τις 2 επιλογές που μας δίνει η εταιρεία, να απολυθούμε ή να παραιτηθούμε ησύχως. Έχουμε όμως και 3η επιλογή, το δρόμο του συλλογικού αγώνα για τα εργασιακά μας δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας, μαζί με το σωματείο μας!

• Για να μη μένει κανένας εργαζόμενος εκτός δουλειάς, καμιά ομάδα υποστελεχωμένη, να δουλεύει μέχρι εξάντλησης!
• Κανένας απομονωμένος και τρομοκρατημένος, όλοι στο σωματείο, ο ένας δίπλα στον άλλο σαν μια γροθιά!
• Για Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες και δυνατότητες!
• Με 7ωρο 5ήμερο 35ωρο, εφαρμογή των τεχνολογικών μέσων για μείωση του εργάσιμου χρόνου και ανθρώπινους ρυθμούς δουλειάς.
• Ουσιαστικές αυξήσεις που να ανταποκρίνονται στην ακρίβεια, τον πληθωρισμό, με επιδόματα πτυχίου, ξένης γλώσσας, οικογένειας.
• Να ανακληθεί τώρα ή άδικη εκδικητική απόλυση του συναδέλφου μας, που παλεύει στο πλευρό μας για το αυτονόητο. Να υπερασπιστεί τη θέση εργασίας του, το δικαίωμα λόγου στο χώρο δουλειάς, με το επιχειρησιακό σωματείο στο πλευρό του!

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΟΥ& ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ  ΑΤΤΙΚΗΣ-ΠΕΙΡΑΙΑ & ΝΗΣΩΝ, 14-05-2026

ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ «ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ» ΣΤΗ MEDICHROM!

ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΙΖΕΤΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΟΡΟΝΑ – ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ!

Συναδέλφισσες, Συνάδελφοι,

Το νέο πολύ σοβαρό εργατικό «ατύχημα» που έγινε την προηγούμενη εβδομάδα στο εργοστάσιο της MEDICHROM δεν αφήνει κανένα περιθώριο για εφησυχασμό. Συγκεκριμένα την Πέμπτη 7/5, συνάδελφος από το μικροβιολογικό τμήμα τραυματίστηκε πολύ σοβαρά έπειτα από έκρηξη φιάλης DURAN που του προκάλεσε πολλαπλά εγκαύματα, ουλές από θραύσματα και κόψιμο αρτηρίας. Η ανάγκη για άμεση νοσηλεία τον οδήγησε χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο εργασίας, βάζοντας σε επιπλέον κίνδυνο την υγεία του. Το τελευταίο διάστημα, σύμφωνα με καταγγελίες των εργαζομένων στο Συνδικάτο μας, έχουν γίνει και άλλα εργατικά «ατυχήματα» σε χώρους του εργοστασίου, τα οποία η εταιρεία δεν έχει αναγγείλει στην Επιθεώρηση Εργασίας ως όφειλε. Αξιοποιώντας το κλίμα εκφοβισμού που προσπαθεί να καλλιεργήσει, επιδιώκει να μην γίνονται γνωστές οι αυθαιρεσίες της έξω από τα τείχη του εργοστασίου. Στην απεργία μας όμως στις 23 Μάρτη, με αφορμή το πολύ σοβαρό περιστατικό βίας στο χώρο εργασίας, τους δείξαμε πως όταν είμαστε αποφασισμένοι και οργανωμένοι δεν έχουμε να φοβηθούμε κανέναν και τίποτα.

Το Συνδικάτο Φαρμάκου – Καλλυντικού Αττικής έχει καταγγείλει επανειλημμένα ότι η εργοδοσία της MEDICHROM δεν προστατεύει τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων και δεν διασφαλίζει ένα ασφαλές περιβάλλον εργασίας ελαχιστοποιώντας τους κινδύνους μέσα στο εργοστάσιο. Μαζί με τους συναδέλφους μας, στην πρόσφατη 24ωρη απεργία μας στον όμιλο, διεκδικήσαμε μέτραυγείας και ασφάλειας σε όλους τους χώρους του εργοστασίου.Οι ευθύνες της εργοδοσίας για τα απανωτά εργατικά «ατυχήματα» δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από το «ήταν η κακιά στιγμή» ή να το ρίξουν στη γνωστή λογική της «ατομικής ευθύνης».

Δεν είναι «τυχαίο» ότι αυτά συμβαίνουν σε έναν χώρο εργασίας που δεν υπάρχει σύστημα εκπαίδευσης για να διασφαλίζει τον εκπαιδευτή και τον εκπαιδευόμενο στην ασφαλή χρήση μηχανημάτων και να ενημερώνει για την επικινδυνότητα των ουσιών και των πρώτων υλών που χρησιμοποιούνται για τις αναλύσεις και τις παραγωγές. 2-3 μέρες εκπαίδευση θεωρούνται αρκετές στη MEDICHROM για να γυρνάς από πόστο σε πόστο μεταξύ παραγωγής-συσκευασίας, να ρυθμίζεις και να χειρίζεσαι τις μηχανές ή να κλιβανίζεις και να διεξάγεις δειγματοληψίες και μικροβιολογικούς ελέγχους.

Δεν είναι «τυχαίο» ότι συμβαίνουν εδώ, που στους χώρους παραγωγής και συσκευασίας η εργοδοσία πιέζει τους εργάτες και τις εργάτριες να κάνουν τα πάντα και σε περιόδους όπου υπάρχει έλλειψη από το τμήμα καθαριότητας να αναλαμβάνουν και τα επιπλέον καθήκοντα του καθαρισμού του εργοστασίου! Οι εργάτες και οι εργάτριες που χειρίζονται μηχανές, τις φορτώνουν, τις ρυθμίζουν, τις καθαρίζουν, που αναλαμβάνουν και χρέη εκπαιδευτών… αλλά στα χαρτιά είναι δηλωμένοι ως «ανειδίκευτοι» εργάτες!

Δεν είναι «τυχαίο» ότι γίνονται εδώ, που ο εξοπλισμός είναι απαρχαιωμένος, που δεν λαμβάνονται υπόψη βασικοί κανόνες εργονομίας, που κουβαλιούνται με τα χέρια ασήκωτα βαρέλια με πρώτες ύλες, που δεν υπάρχουν βοηθητικά μηχανήματα για να διευκολύνουν τις καθημερινές εργασίες που διαλύουν το σώμα μας.

Δεν είναι «τυχαίο» ότι φεύγουν σακατεμένοι εργάτες από εδώ, που τα μέτρα υγείας και ασφάλειας είναι ανεπαρκή και θεωρούνται κόστος για την εργοδοσία. Από εδώ, που τα μέσα ατομικής προστασίας θεωρούνται πολυτέλεια, ενώ την ίδια στιγμή έχουν μπει κάμερες σε κάθε γωνία, για να επιτηρούνται και να εκφοβίζονται οι συνάδελφοί μας με πρόσχημα την «ασφάλεια των προϊόντων»!

Δεν θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα να περιμένουμε να έρθει η σειρά μας! Συσπειρωμένοι στο Συνδικάτο μας απαιτούμε:

• Η εταιρεία να αναλάβει άμεσα την ευθύνη για τους σοβαρούς τραυματισμούς και να αποδώσει ό,τι ορίζει ο νόμος αποζημιώνοντας τους εργαζομένους. Να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση της υγείας τους και για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας τους.
• Να παρέμβει άμεσα η Επιθεώρηση Εργασίας ώστε να αποσαφηνιστούν οι συνθήκες των εργατικών «ατυχημάτων» και να αποδοθούν οι ευθύνες.
• Να παρθούν μέτρα για την αποτροπή επανάληψης παρόμοιων συμβάντων. Να εντοπιστούν οι πηγές του επαγγελματικού κινδύνου, να διαπιστωθεί κατά πόσο και με τι μέτρα μπορούν οι πηγές κινδύνων να εξαλειφθούν ή να αποφευχθούν. Να παρέχεται κατάλληλη εκπαίδευση και πληροφόρηση σχετικά με τους κινδύνους στους εργαζόμενους. Να μπουν οι απαραίτητες σημάνσεις σε όλους τους χώρους και τις μηχανές για να προειδοποιούν τους χειριστές τους.
• Να επιβληθεί στην εταιρεία από τους αρμόδιους φορείς να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την υγεία και την ασφάλεια όλων των εργαζομένων. Να διενεργούνται τακτικοί έλεγχοι από την Επιθεώρηση Εργασίας, καλύπτοντας εγκαταστάσεις, εξοπλισμό και ιατρική επίβλεψη.
• Να εξασφαλιστεί ετησίως πλήρης κάλυψη του κόστους προληπτικού ιατρικού ελέγχου για το σύνολο του προσωπικού.
• Να οργανωθεί από την εταιρεία κατάλληλο σύστημα εκπαίδευσης, που θα δίνει τον απαραίτητο χρόνο κατά την ώρα εργασίας, για να μπορούν οι εργαζόμενοι να αναλαμβάνουν χωρίς κίνδυνο τα καθήκοντά τους. Η εκπαίδευση θα πρέπει να προσαρμόζεται στην εξέλιξη των κινδύνων και στην εμφάνιση νέων και αν χρειάζεται να επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΥΣ
ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ

ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ, ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ,
ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΔΙΑΣΦΑΛΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ.
ΓΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΥΡΝΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΣ.

Σωματείο Εργαζομένων στην Επιχείρηση PHARMATHEN ABEE, 17-05-2026

Για την συνάντηση του σωματείου μας και της Ομοσπονδίας Φαρμάκου με εκπροσώπους της Διοίκησης της PHARMATHEN

Την Πέμπτη 7 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του σωματείου μας και της ΟΕΦΣΕΕ με εκπροσώπους της διοίκησης της εταιρείας. Η συνάντηση ήταν απαραίτητη λόγω των εξελίξεων του τελευταίου εξαμήνου με τις εθελούσιες απολύσεις που προχώρησε η Διοίκηση απόρροια των δικών της χειρισμών, της απόφασης του FDA για απαγόρευση εισαγωγών των φαρμάκων της PHARMATHEN στις ΗΠΑ, αλλά και μετά τις απεργιακές κινητοποιήσεις του σωματείου και των εργαζομένων για τις εθελούσιες και μια σειρά άλλων διεκδικήσεων του σωματείου.

Τα θέματα που βάλαμε προς συζήτηση είχαν να κάνουν με την πορεία της εταιρείας στο εγγύς μέλλον, η κατάσταση στην ανακατασκευή του LAI και το χρονοδιάγραμμα παραγωγής του, αλλά και στο στερεό. Μετά τις εθελούσιες την στάση της εργοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους, μόνιμους και συμβασιούχους. Το ζήτημα της ενοποίησης του διαλείμματος, αφού με την τελική απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας πρέπει υποχρεωτικά η Διοίκηση να κάνει διαβούλευση με το σωματείο. Επίσης βάλαμε το ζήτημα των εξόδων της μετακίνησης για του εργαζόμενους της Αττικής και παράλληλα το ζήτημα των περικοπών των επιπλέον παροχών, αφού ξεκίνησαν με τις δωροκάρτες των εορτών. Τέλος ανοίξαμε πιο επιτακτικά το θέμα της επιχειρησιακής σύμβασης, παράλληλα με την κλαδική σύμβαση στο Φάρμακο.

Η αλήθεια είναι ότι δεν πήραμε ουσιαστικές απαντήσεις, και μένει η πραγματικότητα που εμείς  οι  ίδιοι, οι εργαζόμενοι βιώνουμε. Ότι δηλαδή παρόλο που δεν λειτουργεί το LAI λόγω της ανακατασκευής του, ο τζίρος με τα έξοδα είναι «ίσα βάρκα, ίσα νερά» και το πλάνο πηγαίνει σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, ενώ η λειτουργία του τμήματος θα ξεκινήσει με δοκιμαστικές παρτίδες τον Σεπτέμβριο και η κανονική παραγωγή τον Οκτώβριο, φροντίζοντας όλα να λειτουργούν κανονικά και προβλεπόμενα. Έκαναν λόγο για εκσυγχρονισμό κτηρίων στο Μαρούσι, ίσως και μεταφορά υπηρεσιών και γραφείων που θα διευκολύνουν την λειτουργικότητα και την επικοινωνία.

Οι εθελούσιες απολύσεις έφτασαν τους 160 εργαζόμενους και σταματάει εδώ η όλη διαδικασία με την «ελάφρυνση» από το «μισθολογικό κόστος» των εργαζομένων. Στο ζήτημα του διαλείμματος δεν δεσμεύτηκαν σε καμιά διαβούλευση, παρόλο που τους έχει επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο από την Επιθεώρηση Εργασίας κι εμείς προτείναμε να διευρυνθεί το διάλειμμα των 45’ σε δύο διαλείμματα 15’ και 30’, σε όλες τις βιομηχανικές μονάδες και της Παλλήνης σε τμήματα κι εργαζόμενους που έρχονται σ’ επαφή με χημικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς παράγοντες, γιατί προέχει η υγιεινή κι ασφάλεια του ανθρώπινου δυναμικού. Είναι ένα ζήτημα που θα συνεχίσουμε να πιέζουμε, δεν το παρατάμε, είναι άλλωστε θέμα όχι μόνο ασφάλειας, αλλά και οργάνωσης του χρόνου εργασίας, που τουλάχιστον τα τελευταία 30 χρόνια, ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας χτυπιέται απ’ όλες τις κυβερνήσεις, κατ’ εντολή των μεγάλων ομίλων και των εργοδοτών που τον έχουν κάνει λάστιχο.

Καταρχήν συνάδελφοι, τα όλα ζητήματα δεν πρέπει να βλέπουμε ξεκομμένα με τις γενικότερες εξελίξεις στον κλάδο του φαρμάκου, με τους ανταγωνισμούς, τις εξαγορές, την γενικότερη πολιτική κατάσταση με τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, που δημιουργεί τριγμούς και προβλήματα στις μεταφορές εμπορευμάτων άρα και του φαρμάκου, όπως και την πολεμική στοχοποίηση βιομηχανιών όπως αυτή της TEVA στο Νότιο Ισραήλ όπως επισημάναμε σε προηγούμενη ανακοίνωση. Επίσης δεν πρέπει να αποσπούμε την προσοχή μας, από την γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση, με την ενέργεια, τα καύσιμα, τα είδη διατροφής να είναι στα ύψη λόγω των πολεμικών εστιών, αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Δεν ζούμε σε κανέναν μικρόκοσμο, άλλωστε είναι γενικευμένη η επίθεση του κεφαλαίου στα εργατικά μας δικαιώματα κι εμείς δεν πρέπει και ούτε μείναμε με σταυρωμένα χέρια. Στον κλάδο του φαρμάκου δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκδικητικών απολύσεων όπως στην PFIZER HELLAS, στην MEDICHROM κ.α.

Γιατί λέμε τα παραπάνω; Όλο αυτό τον καιρό που η PHARMATHEN βρίσκεται στην κατάσταση της αναπροσαρμογής της παραγωγής της, στην τελευταία ενημέρωση της διοίκησης της εταιρείας, με τους leader που έγινε την προηγούμενη Τετάρτη, αναφέρθηκαν μια σειρά αόριστα πράγματα και τεχνικώς από το συνολικό κάδρο έβγαλαν τελείως τους εργαζόμενους. Δεν αναφέρθηκε τίποτα για εμάς. Την ώρα που το κόστος διαβίωσης, το κόστος ενέργειας για τα νοικοκυριά μας, το κόστος μετακίνησης από και προς την δουλειά μας, ιδιαίτερα στην Αττική που δεν υπάρχει εταιρικό μέσο μεταφοράς η δαπάνη να εκτινάσσεται. Αν και οι εκπρόσωποι των μετόχων στην ενημέρωση είπαν πως στηρίζουν την εταιρεία και την στηρίζουν, οι εργαζόμενοι πως στηρίζονται;

Να πληροφορήσουμε τους Διοικούντες πως το μεγαλύτερο «κεφάλαιο» μιας μεγάλης επιχείρησης όπως η PHARMATHEN, είναι οι εργαζόμενοι της. Αυτοί που από το 2010 ήταν η κύρια αιτία που η εταιρεία διπλασίασε τον τζίρο της, οι εργαζόμενοι στην παραγωγή, στην συσκευασία, οι τεχνικοί της, το επιστημονικό και υπηρεσιακό προσωπικό, οι αποθηκάριοι και τόσοι άλλοι συνάδελφοι που έβαλαν πλάτη ώστε να γιγαντωθεί ο όμιλος με ατελείωτες υπερωρίες. Την στήριξη αυτή δεν την ζητιανεύουμε, την παλεύουμε και την διεκδικούμε με το σωματείο μας, μέσω της υπογραφής επιχειρησιακής και κλαδικής σύμβασης, όπως το διατυπώσαμε στην συνάντηση του σωματείου με την διοίκηση που θα κατοχυρώνει, όλες τις επιπλέον παροχές, από τις δωροκάρτες, μετακίνηση εργαζομένων, οικειοθελείς παροχές, μέχρι ειδικότητες και αυξήσεις μισθών κ.α. να μην υπάρχουν οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ εργαζομένων Παλλήνης και Σαπών.

Μας δημιουργείται λοιπόν το ερώτημα, πως μπορούν να «κρατήσουν» εργαζόμενους, όταν δεν επαναφέρουν το διάλειμμα στα παραγωγικά τμήματα των Σαπών αλλά και της Παλλήνης, που συντρέχουν λόγοι υγιεινής κι ασφάλειας και μάλιστα με απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας, όταν κόβουν δωροκάρτες και δεν τις επαναφέρουν, όταν κάνουν εθελούσιες απολύσεις 160 εργαζομένων στην Αττική, πως πείθουν ότι έχουν πλάνο για την «εταιρεία» όταν η στήριξη που λένε οι μέτοχοι εξαιρούν τους εργαζόμενους;

Αυτά τα αιτήματα συνάδελφοι/σες δεν είναι «πέσε πίττα να σε φάω», είναι αποτέλεσμα συσχετισμών και πάλης στο εργατικό κίνημα, γι’ αυτό δημιουργήσαμε και το σωματείο. Γι’ αυτό κάναμε και τις κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα. Που μπορεί κάποιοι συνάδελφοι ν’ αναρωτιούνται για το αποτέλεσμα των αγώνων αλλά σκεφτείτε πως θα ήταν η κατάσταση των εργαζομένων χωρίς το σωματείο χωρίς τους αγώνες που αναπτύχθηκαν, χωρίς την πίεση που ασκήσαμε και αυτούς τους αγώνες που έρχονται.

Μένουμε συσπειρωμένοι στο σωματείο μας, στα αιτήματα που έχουμε προβάλει όλο το προηγούμενο διάστημα και έχουμε αγωνιστεί γι’ αυτά. Συντονίζουμε τον αγώνα μας με όλα τα σωματεία του κλάδου του φαρμάκου, και της Ομοσπονδίας Φαρμάκου (ΟΕΦΣΕΕ).  Σήμερα χρειάζεται να βάλουμε στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, με αποφασιστικότητα, το αίτημα για σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και ουσιαστική μείωση του εργάσιμου χρόνου. Για κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας κόντρα στην απαράδεκτη συμφωνία Κυβέρνησης-ΓΣΕΕ-Κοινωνικών Εταίρων που προσπαθούν να επιβάλουν σιωπητήριο στους χώρους δουλειάς. Να διεκδικήσουμε 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.

ΣΥΝΔΙΚΑΤΟ ΦΑΡΜΑΚΟΥ ΚΑΛΛΥΝΤΙΚΟΥ& ΣΥΝΑΦΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ  ΑΤΤΙΚΗΣ-ΠΕΙΡΑΙΑ & ΝΗΣΩΝ,  9-06-2026

Κανείς μας δεν περισσεύει – Ούτε στη δουλειά ούτε στη ζωή

Τη στιγμή που η φαρμακοβιομηχανία KLEVA αυξάνει και άλλο την κερδοφορία της προσθέτοντας νέα προϊόντα στην παραγωγή και επεκτείνοντας τη δεύτερη παραγωγική της μονάδα στο Πολυδένδρι για να λειτουργήσει νέα γραμμή παραγωγής, εξακολουθεί να κρατά τους μισθούς μας καθηλωμένους με την ακρίβεια να καλπάζει και τώρα,  η επιχείρηση προχωρά και πάλι σε απόλυση 2 συναδελφισσών μας.

Μετά τις 3 απολύσεις το Νοέμβριο του 2025, απολύονται συναδέλφισσές μας οι οποίες προσέφεραν επί σειρά πολλών ετών στην εταιρία και μάλιστα χωρίς να τους δοθεί κανένας ουσιαστικός λόγος για την απόλυσή τους.

Οι νέες απολύσεις έρχονται την ίδια εβδομάδα με το σοβαρό εργατικό ατύχημα, στην παραγωγή στο Μενίδι, όπου συνάδελφος έπεσε σε φρεάτιο ασανσέρ προσπαθώντας να μεταφέρει εξοπλισμό της παραγωγής. Ο θάλαμος του ασανσέρ δεν ήταν στην θέση του(!), η πόρτα όμως άνοιξε κανονικά(!) και ο συνάδελφος βρέθηκε στο κενό έναν όροφο κάτω.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που χρειάστηκαν οι καταγγελίες εργαζομένων και η παρέμβαση του συνδικάτου μας για την έντονη οσμή εύφλεκτου αερίου σε χώρο παραγωγής προκειμένου η εταιρεία να πάρει μέτρα για να το επισκευάσει. Ούτε οι εργαζόμενοι της KLEVA ξεχνάμε τις δύο συναδέλφισσες μας που μεταφέρθηκαν εσπευσμένα στο νοσοκομείο, από τη δουλειά, με συμπτώματα εγκεφαλικού.

Απ’ ότι φαίνεται οι εντατικοί ρυθμοί δουλειάς, οι ελλείψεις σύγχρονου εξοπλισμού, οι εναλλασσόμενες βάρδιες και το μειωμένο προσωπικό με βάση τις ανάγκες της εταιρείας που υπάρχουν από την παραγωγή μέχρι τους πάγκους των εργαστηρίων, πάνε χέρι-χέρι με τα ανεπαρκή μέτρα υγείας και ασφάλειας, την παντελή έλλειψη κατάλληλης εκπαίδευσης και πληροφόρησης σχετικά με τους κινδύνους στους εργαζόμενους.

Η κατάσταση που επικρατεί στη φαρμακοβιομηχανία KLEVA και τη μετατρέπει σε αρένα, δυστυχώς δεν είναι η εξαίρεση αφού έχουν πυκνώσει παντού φαινόμενα αυθαίρετων απολύσεων και ανύπαρκτων μέτρων ασφαλείας. Οι εργοδότες αποφεύγουν συστηματικά να προστατεύουν τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων και δεν εξασφαλίζουν ένα ασφαλές περιβάλλον εργασίας. Δεν παίρνουν μέτρα που ελαχιστοποιούν τους κινδύνους μέσα στο εργοστάσιο και το εργαστήριο, αφού τέτοιες πρωτοβουλίες θεωρούνται κόστος. Οι ευθύνες της εργοδοσίας για τα απανωτά εργατικά «ατυχήματα» δεν μπορούν να κρυφτούν πίσω από το «ήταν η κακιά στιγμή» ή να το ρίξουν στη γνωστή λογική της «ατομικής ευθύνης».

Εφόσον οι εργοδότες μας ενδιαφέρονται μόνο για το κέρδος τους, εμείς είμαστε οι ΜΟΝΟΙ που θα επιβάλουμε καλύτερους όρους δουλειάς και προστασίας της ζωής μας.

Οργανωμένοι στο Συνδικάτο μας και αποφασισμένοι να μην αφήσουμε κανέναν να μας σακατεύει, να μας ξεζουμίζει και τελικά αυθαίρετα να μας στερεί τις δουλειές μας!

Δεν θα μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα, περιμένοντας να έρθει η σειρά μας! Συσπειρωμένοι στο Συνδικάτο μας, σε Μενίδι και Πολυδένδρι, απαιτούμε:

• Να παρθούν πίσω οι αυθαίρετες απολύσεις. Μην το σκεφτούν καν να προχωρήσουν σε άλλες!

Με τη δουλειά μας  παράγουμε όλο το κέρδος τους – δεν περισσεύει κανένας μας!!!

• Να παρθούν μέτρα για την αποτροπή επανάληψης παρόμοιων ατυχημάτων. Να εντοπιστούν οι πηγές του επαγγελματικού κινδύνου, να διαπιστωθεί κατά πόσο και με τι μέτρα μπορούν οι πηγές κινδύνων να εξαλειφθούν. Να μπουν οι απαραίτητες σημάνσεις σε όλους τους χώρους και τις μηχανές για να προειδοποιούν τους χειριστές τους.
• Να οργανωθεί από την εταιρεία κατάλληλο σύστημα εκπαίδευσης σε ΟΛΑ τα τμήματα, που θα δίνει τον απαραίτητο χρόνο κατά την ώρα εργασίας, για να μπορούν οι εργαζόμενοι να αναλαμβάνουν χωρίς κίνδυνο τα καθήκοντά τους.
• Να συντηρείται, να ελέγχεται και να πιστοποιείται τακτικά το σύνολο του εξοπλισμού, των μηχανημάτων και των εγκαταστάσεων της εταιρίας, με βάση τις προβλεπόμενες προδιαγραφές ασφαλείας, ώστε να προλαμβάνονται βλάβες και κίνδυνοι για την υγεία και τη σωματική ακεραιότητα των εργαζομένων σε όλα τα πόστα.

 Δεν ανεχόμαστε άλλο να λιώνουμε από τη ζέστη πάνω στις μηχανές γιατί δε λειτουργεί ο κλιματισμός, να μη μπορούμε να αναπνεύσουμε από τη σκόνη γιατί δεν λειτουργεί ο εξαερισμός, να πέφτουμε στο κενό γιατί δε λειτουργεί το ασανσέρ!!!