Την Πέμπτη 7 Μαΐου πραγματοποιήθηκε η συνάντηση του σωματείου μας και της ΟΕΦΣΕΕ με εκπροσώπους της διοίκησης της εταιρείας. Η συνάντηση ήταν απαραίτητη λόγω των εξελίξεων του τελευταίου εξαμήνου με τις εθελούσιες απολύσεις που προχώρησε η Διοίκηση απόρροια των δικών της χειρισμών, της απόφασης του FDA για απαγόρευση εισαγωγών των φαρμάκων της PHARMATHEN στις ΗΠΑ, αλλά και μετά τις απεργιακές κινητοποιήσεις του σωματείου και των εργαζομένων για τις εθελούσιες και μια σειρά άλλων διεκδικήσεων του σωματείου.
Τα θέματα που βάλαμε προς συζήτηση είχαν να κάνουν με την πορεία της εταιρείας στο εγγύς μέλλον, η κατάσταση στην ανακατασκευή του LAI και το χρονοδιάγραμμα παραγωγής του, αλλά και στο στερεό. Μετά τις εθελούσιες ποια είναι η στάση της εργοδοσίας απέναντι στους εργαζόμενους, μόνιμους και συμβασιούχους. Το ζήτημα της ενοποίησης του διαλείμματος, αφού με την τελική απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας πρέπει υποχρεωτικά η Διοίκηση να κάνει διαβούλευση με το σωματείο. Επίσης βάλαμε το ζήτημα των εξόδων της μετακίνησης για τους εργαζόμενους της Αττικής και παράλληλα το ζήτημα των περικοπών των επιπλέον παροχών, αφού ξεκίνησαν με τις δωροκάρτες των εορτών. Τέλος ανοίξαμε πιο επιτακτικά το θέμα της επιχειρησιακής σύμβασης, παράλληλα με την κλαδική σύμβαση στο Φάρμακο.
Η αλήθεια είναι ότι δεν πήραμε ουσιαστικές απαντήσεις, και μένει η πραγματικότητα που εμείς οι ίδιοι, οι εργαζόμενοι βιώνουμε. Ότι δηλαδή παρόλο που δεν λειτουργεί το LAI λόγω της ανακατασκευής του, ο τζίρος με τα έξοδα είναι «ίσα βάρκα, ίσα νερά» και το πλάνο πηγαίνει σύμφωνα με τα προβλεπόμενα, ενώ η λειτουργία του τμήματος θα ξεκινήσει με δοκιμαστικές παρτίδες τον Σεπτέμβριο και η κανονική παραγωγή τον Οκτώβριο, φροντίζοντας όλα να λειτουργούν κανονικά και προβλεπόμενα. Έκαναν λόγο για εκσυγχρονισμό κτηρίων στο Μαρούσι, ίσως και μεταφορά υπηρεσιών και γραφείων που θα διευκολύνουν την λειτουργικότητα και την επικοινωνία.
Οι εθελούσιες απολύσεις έφτασαν περίπου τους 160 εργαζόμενους και σταματάει εδώ η όλη διαδικασία με την «ελάφρυνση» από το «μισθολογικό κόστος» των εργαζομένων. Στο ζήτημα του διαλείμματος δεν δεσμεύτηκαν για καμία διαβούλευση, παρόλο που τους έχει επιβληθεί διοικητικό πρόστιμο από την Επιθεώρηση Εργασίας κι εμείς προτείναμε να διευρυνθεί το διάλειμμα των 45’ σε δύο διαλείμματα 15’ και 30’, σε όλες τις βιομηχανικές μονάδες και της Παλλήνης σε τμήματα κι εργαζόμενους που έρχονται σ’ επαφή με χημικούς, βιολογικούς, μολυσματικούς παράγοντες, γιατί προέχει η υγιεινή κι ασφάλεια του ανθρώπινου δυναμικού. Είναι ένα ζήτημα που θα συνεχίσουμε να πιέζουμε, δεν το παρατάμε, είναι άλλωστε θέμα όχι μόνο ασφάλειας, αλλά και οργάνωσης του χρόνου εργασίας, που τουλάχιστον τα τελευταία 25 χρόνια, ο σταθερός ημερήσιος χρόνος εργασίας χτυπιέται απ’ όλες τις κυβερνήσεις, κατ’ εντολή των μεγάλων ομίλων και των εργοδοτών που τον έχουν κάνει λάστιχο.
Καταρχήν συνάδελφοι, όλα τα ζητήματα δεν πρέπει να τα βλέπουμε ξεκομμένα με τις γενικότερες εξελίξεις στον κλάδο του φαρμάκου, με τους ανταγωνισμούς, τις εξαγορές, την γενικότερη πολιτική κατάσταση με τον πόλεμο στην Μέση Ανατολή, που δημιουργεί τριγμούς και προβλήματα στις μεταφορές εμπορευμάτων άρα και του φαρμάκου, όπως και την πολεμική στοχοποίηση βιομηχανιών όπως αυτή της TEVA στο Νότιο Ισραήλ, όπως επισημάναμε σε προηγούμενη ανακοίνωση. Επίσης δεν πρέπει να αποσπούμε την προσοχή μας, από την γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση, με την ενέργεια, τα καύσιμα, τα είδη διατροφής να είναι στα ύψη λόγω των πολεμικών εστιών, αποτέλεσμα των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Δεν ζούμε σε κανέναν μικρόκοσμο, άλλωστε είναι γενικευμένη η επίθεση του κεφαλαίου στα εργατικά μας δικαιώματα κι εμείς δεν πρέπει και ούτε μείναμε με σταυρωμένα χέρια. Στον κλάδο του φαρμάκου δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις εκδικητικών απολύσεων όπως στην PFIZER HELLAS, στην MEDICHROM κ.α.
Γιατί λέμε τα παραπάνω; Όλο αυτό τον καιρό που η PHARMATHEN βρίσκεται στην κατάσταση της αναπροσαρμογής της παραγωγής της, στην τελευταία ενημέρωση της διοίκησης της εταιρείας, με τους leader που έγινε την προηγούμενη Τετάρτη, αναφέρθηκαν μια σειρά αόριστα πράγματα και τεχνικώς, από το συνολικό κάδρο έβγαλαν τελείως τους εργαζόμενους. Δεν αναφέρθηκε τίποτα για εμάς. Την ώρα που το κόστος διαβίωσης, το κόστος ενέργειας για τα νοικοκυριά μας, το κόστος μετακίνησης από και προς την δουλειά μας, ιδιαίτερα στην Αττική που δεν υπάρχει εταιρικό μέσο μεταφοράς η δαπάνη να εκτινάσσεται. Αν και οι εκπρόσωποι των μετόχων στην ενημέρωση είπαν πως στηρίζουν την εταιρεία και την στηρίζουν, οι εργαζόμενοι πως στηρίζονται;
Να πληροφορήσουμε τους Διοικούντες πως το μεγαλύτερο «κεφάλαιο» μιας μεγάλης επιχείρησης όπως η PHARMATHEN, είναι οι εργαζόμενοι της. Αυτοί που από το 2010 έως το 2023 ήταν η κύρια αιτία που η εταιρεία διπλασίασε τον τζίρο της και οι εργαζόμενοι δεν πήραν αύξηση ούτε ένα Ευρώ. Είναι οι εργαζόμενοι που στα διάφορα τμήματα όπως στην παραγωγή, στην συσκευασία, οι τεχνικοί της, το επιστημονικό και υπηρεσιακό προσωπικό, οι αποθηκάριοι και τόσοι άλλοι συνάδελφοι που έβαλαν πλάτη ώστε να γιγαντωθεί ο όμιλος με ατελείωτες υπερωρίες. Την στήριξη αυτή δεν την ζητιανεύουμε, την παλεύουμε και την διεκδικούμε με το σωματείο μας, μέσω της υπογραφής επιχειρησιακής και κλαδικής σύμβασης, όπως το διατυπώσαμε στην συνάντηση του σωματείου με την διοίκηση που θα κατοχυρώνει, όλες τις επιπλέον παροχές, από τις δωροκάρτες, μετακίνηση εργαζομένων, οικειοθελείς παροχές, μέχρι ειδικότητες και αυξήσεις μισθών κ.α. να μην υπάρχουν οι μισθολογικές διαφορές μεταξύ εργαζομένων Παλλήνης και Σαπών.
Μας δημιουργείται λοιπόν το ερώτημα, πως μπορούν να «κρατήσουν» εργαζόμενους, όταν δεν επαναφέρουν το διάλειμμα στα παραγωγικά και επιστημονικά τμήματα των Σαπών αλλά και της Παλλήνης, που συντρέχουν λόγοι υγιεινής κι ασφάλειας και μάλιστα με απόφαση της Επιθεώρησης Εργασίας, όταν κόβουν δωροκάρτες και δεν τις επαναφέρουν, όταν κάνουν 160 εθελούσιες απολύσεις εργαζομένων στην Αττική, πως πείθουν ότι έχουν πλάνο για την «εταιρεία» όταν η στήριξη που λένε οι μέτοχοι εξαιρούν τους εργαζόμενους;
Αυτά τα αιτήματα συνάδελφοι/σες δεν είναι «πέσε πίττα να σε φάω», είναι αποτέλεσμα συσχετισμών και πάλης στο εργατικό κίνημα, γι’ αυτό δημιουργήσαμε και το σωματείο. Γι’ αυτό κάναμε και τις κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα. Που μπορεί κάποιοι συνάδελφοι ν’ αναρωτιούνται για το αποτέλεσμα των αγώνων αλλά σκεφτείτε πως θα ήταν η κατάσταση των εργαζομένων χωρίς το σωματείο χωρίς τους αγώνες που αναπτύχθηκαν, χωρίς την πίεση που ασκήσαμε και αυτούς τους αγώνες που έρχονται.
Μένουμε συσπειρωμένοι στο σωματείο μας, στα αιτήματα που έχουμε προβάλει όλο το προηγούμενο διάστημα και έχουμε αγωνιστεί γι’ αυτά. Συντονίζουμε τον αγώνα μας με όλα τα σωματεία του κλάδου του φαρμάκου, και της Ομοσπονδίας Φαρμάκου (ΟΕΦΣΕΕ). Σήμερα χρειάζεται να βάλουμε στο επίκεντρο τις δικές μας ανάγκες, με αποφασιστικότητα, το αίτημα για σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας και ουσιαστική μείωση του εργάσιμου χρόνου. Για κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας κόντρα στην απαράδεκτη συμφωνία Κυβέρνησης-ΓΣΕΕ-Κοινωνικών Εταίρων που προσπαθούν να επιβάλουν σιωπητήριο στους χώρους δουλειάς. Να διεκδικήσουμε 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς.
Το ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
