Η εταιρεία για ακόμη μία χρονιά μας καλεί «να πούμε τη γνώμη μας» μέσα από ανώνυμα ερωτηματολόγια, με πρόσχημα ότι ενδιαφέρεται για τα προβλήματα και τις προτάσεις μας. Το ίδιο έργο το είδαμε πέρυσι και καταλήξαμε με 12ωρα, 6ημερα, αναγκαστικές άδειες, εργατικά ατυχήματα, χαμηλοί μισθοί, απολύσεις, επιπλήξεις. Αντί για «great place to work», αναζήτηση νέας δουλειάς.
Αρκετοί συνάδελφοι έθιξαν τα οικονομικά ζητήματα, την ακρίβεια, την ανάγκη για αυξήσεις, για βελτίωση συνθηκών, για συμπεριφορές προϊσταμένων. Δεν έγινε απολύτως τίποτα.
Αντίθετα και σήμερα επιχειρείται ξανά το ίδιο: μια εργοδοτική «δημοσκόπηση» με στόχο να εμφανιστεί ότι οι εργαζόμενοι “εκφράζονται”, για να χρησιμοποιηθεί μετά ως βιτρίνα στις πιστοποιήσεις τύπου «great place to work».
Γιατί η εργοδοσία θέλει τα ερωτηματολόγια;
Δεν τα θέλει για να λύσει τα προβλήματά μας. Τα θέλει για τρεις βασικούς λόγους:
1. Για να υποκαταστήσει το σωματείο.
Θέλουν να παρακάμψουν το συλλογικό όργανο των εργαζομένων, που μπορεί να διεκδικεί, να πιέζει, να οργανώνει. Προτιμούν εργαζόμενους–μονάδες που “λένε τη γνώμη τους” ανώνυμα, χωρίς συνέχεια, χωρίς δύναμη, χωρίς οργανωμένη διεκδίκηση. Εξάλλου μην ξεχνάμε ότι η ίδια η δημοσκόπηση γίνεται από ιδιωτική εταιρεία, η οποία και αυτή πληρώνεται από τη ΦΑΜΑΡ για να βγάλει τα αποτελέσματα.
2. Για να παρουσιάσουν μια ψεύτικη εικόνα «συμμετοχής».
Η εργοδοσία θέλει να δείξει ότι “ακούει τους εργαζόμενους” και ότι η εταιρεία είναι δήθεν «χώρος διαλόγου». Για αυτό κιόλας όσοι αρνηθήκαμε στο παρελθόν να τα συμπληρώσουμε, η εργοδοσία μας πίεζε με κάθε ευκαιρία, ότι δεν «βοηθάμε» στην καλή εικόνα. Ενώ αντίθετα έδειχνε ότι δεν την νοιάζει αν γραφτεί κάτι αρνητικό, γιατί ήξερε ότι θα το απορροφήσει στα συμπεράσματα.
3. Για να αξιοποιηθούν τα στοιχεία εναντίον μας.
Κάθε τι που μαθαίνει η εργοδοσία για την καθημερινότητά μας, τα προβλήματα, τις αδυναμίες του χώρου, ακόμη και για το κλίμα των τμημάτων, έχει χρησιμοποιηθεί διαχρονικά για:
· αύξηση της εντατικοποίησης
· αναδιοργάνωση εις βάρος μας
· έλεγχο συμπεριφοράς
· στοχοποίηση τμημάτων ή εργαζομένων.
Δεν έχουμε δει ποτέ ερωτηματολόγιο να οδηγήσει σε προσλήψεις, σε αυξήσεις, σε υπογραφή επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης εργασίας (ΕΣΣΕ). Τα έχουμε δει όμως να οδηγούν σε «αναδιαρθρώσεις», μηχανισμούς αξιολόγησης, πίεση για “παραγωγικότητα”.
Οι εργαζόμενοι έχουν που να πουν τις ανησυχίες, τους προβληματισμούς, τα αιτήματα, τις διεκδικήσεις: στο ΣΩΜΑΤΕΙΟ τους .
Δεν χρειαζόμαστε εργοδοτικούς μηχανισμούς “ανατροφοδότησης”. Έχουμε το δικό μας όργανο, φτιαγμένο από εμάς, για εμάς.
Εκεί συνάδελφοι μπορούν να καταγγείλουν προβλήματα.
Εκεί μπορούν να προτείνουν λύσεις.
Εκεί οργανώνεται η συλλογική δράση, που έχει δύναμη.
Εκεί ξέρουμε με ποιον μιλάμε, πώς διεκδικούμε, πώς κερδίζουμε.
Γιατί μόνο η συλλογική και οργανωμένη δράση φέρνει πραγματικές αλλαγές.
Όπως ξέρουμε όλοι, στις λίγες φορές που κερδήθηκε κάτι δεν κερδήθηκε επειδή συμπληρώθηκε ένα ερωτηματολόγιο, αλλά επειδή οι εργαζόμενοι μίλησαν οργανωμένα και πίεσαν μέσα από το σωματείο. Είμαστε εργαζόμενοι με δικαιώματα.
Η ΦΑΜΑΡ μιλά για “διάλογο”, μόνο για να αποφύγει την ουσία: ότι οι ανάγκες μας συγκρούονται με την επιδίωξή της για κέρδος. Κακά τα ψέματα, για να κερδίσει ο εργαζόμενος πρέπει να χάσει η εργοδοσία.
Γι’ αυτό, δεν έκανε τίποτα πέρυσι όταν τέθηκε το θέμα της υπογραφής Επιχειρησιακής Σύμβασης (ΕΣΣΕ). Για αυτό και φέτος δεν καταθέτει καμία πρόταση για υπογραφή ΕΣΣΕ, για αυτό δεν έχει καταθέσει ακόμα καμία πρόταση για ουσιαστικές αυξήσεις και παροχές για τους εργαζόμενους. Για αυτό φέτος αποφεύγει να ορίσει την επόμενη συνάντηση για την ΕΣΣΕ, γιατί ξέρει ότι θα απορροφήσει την οργή μέσα από τα ερωτηματολόγια.
Ο “διάλογος” που λένε είναι μονόπλευρος: μιλάμε, δεν ακούνε. Και όταν ακούνε, το χρησιμοποιούν για τα δικά τους πλάνα. Εξάλλου όλοι μας δώσαμε απάντηση με την μεγάλη συμμετοχή στην απεργία της 1 Οκτωβρίου και συνεχίσαμε και στις 14 Οκτωβρίου.
Το Σωματείο καλεί κάθε συνάδελφο/ισσα: ΔΕΝ ΥΠΟΚΑΘΙΣΤΑΜΕ ΤΗ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΕ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ! Δεν συμπληρώνουμε φόρμες που χρησιμοποιούνται ως μηχανισμοί ελέγχου.
Δεν παραιτούμαστε από τον μόνο πραγματικό δρόμο: την οργανωμένη και συλλογική διεκδίκηση. Η φωνή των εργαζομένων είναι αδιαπέραστη από κάθε εργοδοτικό μηχανισμό.
ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
